{"id":14957,"date":"2020-03-19T08:34:22","date_gmt":"2020-03-19T07:34:22","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=14957"},"modified":"2020-03-19T10:12:07","modified_gmt":"2020-03-19T09:12:07","slug":"von-solo-in-2015-over-dominique-de-groen-hoe-zou-het-met-haar-gaan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/03\/19\/von-solo-in-2015-over-dominique-de-groen-hoe-zou-het-met-haar-gaan\/","title":{"rendered":"VON SOLO in 2015 over DOMINIQUE DE GROEN – hoe zou het met haar gaan?"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
Gepost door Pom Wolff<\/a> op 2014\/10\/23 7:30:00 (857 keer gelezen) <\/td><\/tr>




POMgedichten presenteert de donderdag column:
VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!
Openhartige openbaringen van de Jeff Koons van de vaderlandse powezie.<\/strong>


Vorige\n week was ik met mijn inmiddels nagenoeg onafscheidelijke fotograaf Theo\n Huijgens in Gent. En wel in het kader van de voorronde van Poetry Slam \nBelgium in de Hotsy Totsy. We waren er deze keer niet voor de \ncompetitie, maar enkel voor de eer.
Het was een bijzonder aangename \navond en een volle bak. Onder toeziend oog van Philip Meersman en David \nTroch zagen we in Vlaanderen wereldberoemde namen als Bardthesque, Max \nGreyson, Kevin Amse, Martijn Nelen, Tom Driesen, Amanda Malinka en nog \nveel meer de revue passeren. Jelmer van Lenteren was er ook, als \ntoeschouwer. Maar die heeft het einde van de avond niet gehaald, zoals \nwel vaker. Wat we ook de revue zagen passeren was een jong meisje dat in\n de eerste ronde tijdens een gedicht over Ryan Air zichzelf met slagen \nin het gezicht kastijdde. Ze haalde glorieus de tweede ronde. In de \ntweede ronde verraste ze vriend en vijand met een gedicht waarin het \nmantra \u2018extra kaas\u2019 uw trouwe dienaar en zijn kompaan volledig voor zich\n won. De finale haalde ze op een haar na. En alhoewel niet iedereen er \nde po\u00ebzie van kon inzien zagen wij dat wel. Reden te meer om een \nge\u00efmproviseerde sessie van \u2018Dichter onder de oppervlakte\u2019 op te zetten \nmet deze reizende ster van slammend Vlaanderen, Dominique. Die we onder \nons al tot \u2018het kaasmeisje\u2019 hadden gedoopt.


Dichter onder de oppervlakte, deel 9. : Dominique, \u2018het kaasmeisje\u2019 <\/strong>

Het\n is tijd om ijzer te smeden waar het heet is. Theo is er klaar voor met \nzijn Nikon en ik heb in ijltempo tien vragen verzonnen. Enigszins \nonwennig geeft de jonge Dominique zich over aan de interviewende vossen \nvan powezieland.

Von: \u2018Het was me opgevallen dat je net als ik \neen tortoise Wayfarer montuur van Ray Ban draagt. Is dat toeval, of is \ndat het lot?
Dominique: \u2018Het model komt veel voor dus ik zou zeggen \ntoeval. Het is wel mooi dat die van u een zonnebril is en die van mij \neen bril op sterkte. Bij nader inzien zou het toch wel lot kunnen zijn\u2026\u2019\n

Von: \u2018Wat is uw ideale vrouw?\u2019
Dominique: \u2018Beyonc\u00e9. Ze heeft\n het woord feminisme weer terug cool gemaakt. Ze is super mooi. De \nperfecte vrouw en nog intelligent op de koop toe. Ne goe mens.\u2019

Von: \u2018In uw eerste gedicht noemde u Ryan Air. Wat heeft u met Ryan Air?\u2019
Dominique:\n \u2018Ik heb een hekel aan Ryan Air. Maar toch neem ik die graag te vaak. \nNaast alle ongemakken is ook de esthetiek van Ryan Air vreselijk.\u2019
Von: \u2018Bent u echt blond?\u2019
Dominique: \u2018Nee.\u2019

Von: \u2018U had ons net helemaal met dat gedicht over kaas. Wat is uw fixatie met kaas?\u2019
Dominique: \u2018Naast het feit dat ik wel houd van kaas, staat het symbool voor consumptiemaatschappij. Die verafschuw ik.\u2019

Von: \u2018Als u vandaag president van Amerika zou zijn, wat zou u dan doen?\u2019
Dominique: \u2018Meer gelijkheid cre\u00eberen. Tussen alles. Tussen de seksen. Tussen zwart en blank. Ook voor holebi\u2019s*\u2019.

(*red. Vlaamse term voor homo\u2019s, lesbo\u2019s en biseksuelen.)

Von: \u2018Wat is uw favoriete Hollander?\u2019
Dominique: \u2018Lastige vraag. Ik ken niet zo veel Hollanders. Ik zou dan toch denken Typhoon.\u2019

Theo: \u2018Heb je een vriend?\u2019
Dominique: \u2018Nee.\u2019
Von: \u2018Kappen Theo, en fotograferen met je donder!!!\u2019

Von: \u2018Is er nog iets dat u kwijt wil aan onze Nederlandse lezers?\u2019
Dominique:\n \u2018Ik zie het als mijn missie om de literatuur wakker te schudden. En dat\n zonder het pretentieus op te pakken. De literatuur van nu is zich niet \nbewust van wat er in de jeugd en de hele internetgeneratie speelt. De \nsnelheid waarmee alles gaat. Wat er leeft in de hoofden. Daar ga ik wat \naan doen.\u2019
Von: \u2018Super. Wij zijn er klaar voor!\u2019

Theo knikt \ninstemmend en schiet nog snel wat laatste kiekjes en Do en ik schudden \nhanden. Misschien hebben we hier wel de winnaar van Poetry Slam Belgium \n2015 aan de hand. Wie zal het zeggen. Waarschijnlijk zal Marcel Linssen,\n die ouwe snoeperd, haar binnenkort charteren voor de Dichtslamrap in \nBoxtel en dan is haar kostje gekookt. Maar dan hebben Servet en Hach\u00e9 \ndeze keer toch mooi de scoop gehad. Wij hopen in ieder geval dat \nDominique koers houdt en zetten onze tanden graag weer in een stuk \npizza, met extra kaas.



(los fragment uit een langere tekst)

Begrijp dan tenminste dit: Calibri doet me kotsen,
ik kan het letterlijk
niet meer zien het maakt me
misselijk tot op het bot.
Je kan zeggen dit en dat, maar het is nog altijd een fokking stinkend sap.
De pot op met ronde haakjes &
smart quotation marks, als er iets de hittedood van het heelal zal overleven is het wel
[mark my words ur words how they slither down (my thighs)]
wat als factor onbekend tussen [ en ]
wat eeuwig anoniem tussen ‘ en ‘

E-en dan dat vreselijke moment waarop ik besefte
dat er maar zoveel is dat ik in dit leven kan bereiken door meta te zijn,
dat het enige wat ik ooit geworden ben door meta te zijn een klein zwart slakje was
dat kleefde op een glazen flesje cola.
Kijk niet als je bang bent van spinnen.
Dit slakje fuckt de lucht kapot.
Dit slakje fuckt de lucht kapot.
Dit slakje fuckt de lucht kapot.<\/em>

(Dominique, 2014)
www.vulpix91.be\t<\/a>


Het vervolg van deze tour de force elke donderdag op POMgedichten in VON SOLO, FEAR AND LOATHING IN POWEZIE LAND!!!
<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n
\n
Dominique De Groen wint de Frans Vogel Po\u00ebzieprijs 2019<\/a><\/blockquote>