{"id":15327,"date":"2020-04-24T07:24:43","date_gmt":"2020-04-24T05:24:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=15327"},"modified":"2020-04-26T10:32:54","modified_gmt":"2020-04-26T08:32:54","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-gedicht-dat-je-altijd-al-had-willen-schrijven-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/04\/24\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-gedicht-dat-je-altijd-al-had-willen-schrijven-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Jacob de Bruin wint de enige echte virtuele – het gedicht dat je altijd al had willen schrijven – trofee op pomgedichten. Ton Huizer zilver en Cartouche brons"},"content":{"rendered":"\n
\"\"

->
dank aan alle dichters die hun werken instuurden. waardevolle werken en er waren werken bij die niet eerder geschreven werden of konden worden geschreven. dank dank \u00a0dank. bij mij kwamen een paar dichters direct en genadeloos binnen – Jacob de Bruin, Ton Huizer, Petra Maria van den E en Cartouche. Deze week verdienen de dichters die uiterst maar dan ook uiterst subtiel het evenwicht wisten te bewaren op een uiterst dun po\u00ebtisch koord het ere metaal – een koord dat gespannen werd tussen de geliefde en de ik persoon \u00a0door jacob de bruin of in een breder kader – het koord dat gespannen werd tussen atman en brahman door Ton Huizer. \u00a0goud voor Jacob de Bruin, van harte gefeliciteerd – wat een pracht! en zilver voor Ton Huizer, bijna dezelfde pracht met dezelfde subtiele keuze van de woorden zijn gedicht. brons voor de rederijker Cartouche met zijn in liefde bloeyende geliefde in zijn liefdesgedicht. Van harte dichters.<\/span><\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Hallo Pom,
wat ik graag had geschreven is de tekst van
‘Alifib’ (Robert Wyatt), maar dat kan ik niet en gelukkig hoeft dat niet, want die schreef iemand anders al in de vorige eeuw.
Hierbij toch een klein beetje tekst.<\/em>


[ backspace ]<\/strong>

liefst schreef ik jou
niet mezelf

zwarte hond niet
kop laag nee
niks bloedogen
gele tanden

liever schreef ik jou
waar ik mezelf schrijf

dan schreef ik ‘liefste’
wiste ik dat weer
en zelfs dat
zelfs dat

—
Groet, Jacob.
–>
over de blauwdruk van dichter jacob de bruin las u al onder het gedicht van magda de haan. nou ja daar leest u van mijn vermoeden. de door jacob gepresenteerde robert wyatt was mij onbekend. de naar ik aanneem door jacob gecomponeerde tekst – is zonder meer prachtig. en dat komt door dat ene woord, door de plaats in de tekst van dat ene woord, door het aanraken van dat woord en het uitgummen van dat woord weer – dat het hoe intiem ook gebruikt wordt hier door jacob – toch van ons allemaal is – \u2018liefste\u2019 krijgt de plaats die het verdient – dat je het aan kunt raken om het te laten verdwijnen. om het woord mee te kunnen nemen. levenslang.
\u00a0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\n