{"id":15962,"date":"2020-07-20T10:03:36","date_gmt":"2020-07-20T08:03:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=15962"},"modified":"2020-07-20T12:46:59","modified_gmt":"2020-07-20T10:46:59","slug":"peter-posthumus-ien-verrips-en-rene-brandhoff-dichten-over-deze-rare-ware-tijd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/07\/20\/peter-posthumus-ien-verrips-en-rene-brandhoff-dichten-over-deze-rare-ware-tijd\/","title":{"rendered":"en de site is weer open! Peter Posthumus, Ien Verrips en Ren\u00e9 Brandhoff dichten over deze rare ware tijd – \u00e9n nu ook met de weemoed van Rik van Boeckel"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
lees ook Karin Beumkes in haar mens en melodie op de maandag
<\/a>

het lijkt erop of in deze barre tijden van zielig en benepen gelardeerd met rare blonde \u00a0staatshoofden en duistere – en dan bedoel ik hun ware motieven – activisten die hoog opgeleid wijzen op een bar verleden van eeuwen terug – alsof de mensheid meer zou kunnen zijn of meer zou kunnen worden dan de beestentroep zoals we die inmiddels echt wel kennen (dichters natuurlijk uitgezonderd en \u00a0\u00a0pas bevallen moeders, wat zeg ik alle pas bevallen moeders! \u00e9n hun bebies natuurlijk ook.

de toekomst zou een angstaanjagend eenvormig \u00a0beeld kunnen gaan inhouden \u00a0– dat geloof ik ook eigenlijk wel een beetje met – \u00a0ren\u00e9 brandhoff – hij waarschuwde als volgt: \u201cDe toekomst: als alles uit het verleden dat ook maar iemand zou kunnen kwetsen uitgewist moet worden en geen enkel onderscheid nog benoemd mag worden omdat het een waardeoordeel (kan inhouden. Nou ja, je weet in ieder geval wat je \u2018s morgens aan moet trekken.\u201d
–
dichters zouden dichters niet zijn als zij op hun eigen wijze niet zouden reageren op onze ware tijdgeest. Wij hebben een Peter Posthumus – wij hebben een Ren\u00e9 Brandhoff, wij hebben een Ien Verips. Ien heeft er nog zin in – in de zomer. Peter en Ren\u00e9 zien er onafhankelijk van elkaar weinig tot niets in – in deze ware tijd. Rik van Boeckel met weemoed.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"

Geen vragen, geen verhaal
waar ie vandaan kwam
niemand die het wist
 
soms wat wanhoop
zonder veel houvast
af en toe
die matheid in z’n ogen
 
opeens was ie verdwenen
iets met een dokter
en een kliniek
 
ik heb nog nagevraagd
maar er was
niemand die iets wist
 
Peter Posthumus
 
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"

 
Zomerzin<\/strong>
 
de winterkou met trui en jas
weer in de kast
mijn huid voelt warm genoeg
 
zinderend licht van de zon
op het water vult mijn ogen
ze tranen ervan
 
begerig naar jouw
mond happend
in zwoel zomers bier    
 
hooi op het land
ruikt naar de zomers
van vroeger
 
hoor je de schaduwen
van de bomen 
 schuifelen in het bos
 
ien verrips
 
 

<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"

niet<\/strong>

daar bent u
ik ken u niet
u heeft geen naam
geen verleden en geen oorsprong

mijn taal spreekt u niet
en ik versta u niet
u bent geen man, geen vrouw, geen kind
en bent dat ook nooit geweest

u heeft geen ouders en geen vrienden
ik ken u niet
u bent er niet


Ren\u00e9 Brandhoff
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
Ochtendsnaren van de weemoedige tijd
<\/strong>
De ochtendsnaren van \u2018t hart
trillen in deze weemoedige tijd

het klopt met de onwerkelijkheid
met de strijd tegen de gevaren

woorden schieten tekort en te lang
opgesloten in de waanbeelden

de aderen van de tijd zijn geraakt
naderhand voet elleboog kushand.

Rik van Boeckel
19 juli 2020<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\r\n\t\t