{"id":16068,"date":"2020-08-07T06:29:30","date_gmt":"2020-08-07T04:29:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=16068"},"modified":"2020-08-09T12:38:34","modified_gmt":"2020-08-09T10:38:34","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-grote-vakantiegevoel-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/08\/07\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-grote-vakantiegevoel-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Petra Maria wint de enige echte virtuele – het grote vakantiegevoel – trofee op pomgedichten – Ien Verrips zilver, Frans Terken brons"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
–>
toen ik het las wist ik het. ik heb goud in handen en dat is niet anders geworden in de loop der dagen – wat een prachtgedicht van petra maria. hier onder de hibiscus straal ik en bloei ik op als de bloemen om mij heen. \u2018vergeten regen\u2019 prachtig prachtig prachtig. een levensverhaal vol elementen waar dichteres heel gepast afgepast en zo ontzettend po\u00ebtisch over kan schrijven. het is werkelijk een prachtgedicht. zo lees je ze niet veel in dit weer maar ook niet in ander weer. ik kom er niet over uitgesproken hier in de tuin. petra maria heeft goud in haar handen met dit gedicht, we zijn getuige van een gouden dichterschap. van harte petra maria.<\/strong>
 


VRIJ<\/strong>

warme zwoele dagen
en vergeten regen
als het maar
ver van huis
gezichten
met nieuwe vragen
zijn

is het nog zomer
thuis
staat de schutting
tussen de
herinneringen
waait de kersenboom
met de holle winden

in de zoute golven
spelen
kindervoetjes
van verleden
veilig in de armen
van wapperende
zomerjurken

het gevoel van voorbij
wacht geriefelijk
achter de voordeur
de onmin ligt nog
op de mat
laten we de koffers
toch maar niet, nee

Petra Maria
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"
het jurybankje onder de hibiscus<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Frans Terken: in bakken met ijs koelte<\/li>
  • Petra Maria: warme zwoele dagen en vergeten regen<\/li>
  • Rik van Boeckel: de wind hoor haar waaien langs takken<\/li>
  • Ien Verrips: poes ligt voor dood<\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \"\"
    kunstwerk muurschildering peter posthumus<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    wie wint de enige echte virtuele – het grote vakantiegevoel – trofee op pomgedichten? naar aanleiding van een berichtje van peter posthumus en zijn kunstwerk het thema van deze week: het grote vakantiegevoel. aan de dichters de vraag laat ons delen in uw grote vakantiegevoel – zodat we er in deze nare tijden vrolijk van kunnen worden – al is het maar de vrolijkheid van een gedicht lang!! peter schreef: <\/p>\n\n\n\n

    ‘Hoi Pom, Ik ben druk bezig met zomerse activiteiten o.a. met het maken van een muurschildering ( zie bijlage ) en met het wat om me heen kijken hier in Denemarken. Tot september komt er wrsl. heel weinig van. Ik kom denk ik ook niet 23 augustus naar Ruigoord ( rebellenclub ). Laat het allemaal wat van de tweede golf corona in Nederland afhangen. Wil de komende tijd voor zover die strekt ook gebruiken voor de productie van een nieuw bundeltje ( op afstand ). Je hebt het denk ik al begrepen, ik schort mijn bijdragen aan de site even op tot september. Tenminste ik ga er vanuit dat ik dan weer welkom ben.
    VI ses, peter ‘<\/em><\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    ach u kent de regels: de gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in <\/strong>op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ <\/strong>\u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em>


    en ook dat<\/strong>
     
    weet je nog dat we in vinkel liepen
    langs de randen van ons onvermogen
    het alleenrecht op onzekerheid
    dat we deelden
     
    er hoorden dagen bij
    de lippen van de nacht toen we
    te weinig nog en dronken van de scherven
    de ruimte niet begrepen
     
    er was vuur in de tuin in de regen
    een vrouwenbeen hing in een boom
    te overleven, jij leed aan orde
    ik aan aarde, er was applaus
     
    de wereld zwijnde
    en varkens paarden schatje
    zo leek het toch nog ergens op
    de liefde stal iets van de oorlog
     
    als een dichter van de woorden
    dood van leven
    in een ver veroverd land
    we moesten lachen en ook dat verging
     
    pomwolff<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    Dichter bij het ijs<\/strong>

    Hoe je in een warm oord
    zonder een woord niksigheid nastreeft
    en ontdooien van dagelijkse sleur

    in bakken met ijs koelte zoekt
    voor het verhitte hoofd en
    vermoeide voeten te rusten legt

    gedienstige tafeldames schieten
    met tropische versnaperingen toe
    een wuift een waaier van palmbladeren

    en jij ziet dat het goed is
    onder de hoge zon aan de hemel
    heb je aan een handbeweging genoeg

    telt koel je zegeningen en
    de restwaarde van je voucher


    \u00a9 FT 07.08.2020

    –>
    zeer geestige wending in de slotregel – als een Ien verrips hieronder de toestand in de wereld \u00e9n in ons kikkerlandje beschreven. kunnen we rustig aan Frans over laten. het is dat ik niet vlieg en ook geen last van vouchers heb die uiteindelijk van weinig waarde zullen zijn. of de maatschappij is failliet of je kunt er volgend jaar nauwelijks nog meer naar Brussel vliegen – dat wordt bijbetalen zoveel is zeker. Frans legt op een zeer aangename wijze de maatschappij bloot in dit weer. doet u mij die dame maar met wuivende palmbladeren mijnheer! brons voor Frans<\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    Het ritme van de natuur<\/strong>

    Op het ritme van de natuur
    dans ik door de Vogezen
    zing: laat de bossen winnen
    speel de snaren van de groene harp
    met de magie van de po\u00ebzie
    van Vittel tot Darney en Ecolonie

    laat de natuur winnen
    laat de bossen met rust
    wandel op het ritme van de wind
    hoor haar waaien langs takken
    bladeren groene aderen van de lucht

    oh wind oh adem der natuur
    verbind de dagen met de weken
    zing dat de bossen winnen
    laat de snaren zuiver trillen
    kus alle monden met het water
    dat de tijd verdraagt.


    Rik van Boeckel
    Ecolonie . Vogezen. Frankrijk

    5 augustus 2020

    –>
    rik deed zijn reisverslag en verslagen al eerder op de pom. gedicht past prima bij het thema. waar rik is is po\u00ebzie en is muziek. en verrassende regels: het water dat de tijd verdraagt. mooi hoor. als je rik van boeckel leest word je altijd vrolijk. dus alle depressieven in dit land, laat aan de dokter de pillen, laat de zomer de zon, drink een paar regels rik van boeckel, dans op het ritme van zijn woorden en de hibiscus zal ook weer in jou bloeien – zo dat de wereld weer een beetje te doen is.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"

    poes ligt voor dood
    stikkend
    in de hitte
    van de snikkend
    hete zomerdag
    trilling van de lucht
    is alles
    wat beweegt
     
    ook ik hou me gedeisd
     
    straks
    als de zon
    ondergaat
    halen we weer
    opgelucht adem

    Ien Verrips

    –>
    keurig gedaan Ientje. zo is het. geen woord te veel geen woord te weinig in dit weer. prima gedicht. en och arme poes toch. terwijl de vogeltjes zo kwiek in dit weer van appelboom naar appelboom huppen. nou ja in de tuin van uw webmaster doen ze dat. webmaster gedoken onder en bij de hibiscus die in volle prachtbloei staat te glimmen. hoe dan ook erg blij met de realistische blik van Ien op het hete zomerse gebeuren. vanavond haalt ze weer opgelucht adem. lezen we. dan kom ik wel even langs om de witte gekoelde wijn daar achter in het noordhollandse tot mij te nemen. ik zeg een mooi gedicht ik zeg zilver – ik zeg gefeliciteerd Ien.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t