{"id":16426,"date":"2020-09-25T20:52:39","date_gmt":"2020-09-25T18:52:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=16426"},"modified":"2020-09-27T10:23:49","modified_gmt":"2020-09-27T08:23:49","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-is-poezie-eigenlijk-wel-een-meisje-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/09\/25\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-is-poezie-eigenlijk-wel-een-meisje-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Ien Verrips wint de enige echte virtuele is po\u00ebzie eigenlijk wel een meisje? trofee op pomgedichten!"},"content":{"rendered":"\n

Po\u00ebzie c\u00e9st moi!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

als een franse zonnekoningin eist Ien Verrips vandaag het goud op. wat nou po\u00ebzie van wat, van wie? Po\u00ebzie c\u00e9st moi! schrijft ze in een niets en niemand ontziende schaamteloosheid. het is die schaamteloosheid die elke dichter wel in zich draagt – maar je moet er ook voor uit komen durven. niet brummelend van een papiertje onverstaanbare regeltjes het publiek in slingeren. niet met veel uitleg en toebehoren je regels willen slijten. nee! staan voor wat je schreef voor wie je bent en dan BAF! de Po\u00ebzie c\u00e9st moi! deze week heet de po\u00ebzie Ien Verrips – dichters dank jullie wel voor insturen – Ien van harte!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"

Po\u00ebzie c\u00e9st moi<\/strong>
 
 geen moeder die mijn hand vasthoudt
geen blinde om de weg te wijzen
geen geest die zingend fluistert
 
er is geen kind
dat woorden voor me heeft
of regels waar ik naar zoek
er is niets en niemand
een meisje allerminst

Ien Verrips

–>
ik zou van \u2018allerminst\u2019 – het laatste woord – \u2018nog het minst\u2019 maken – een beetje meer ‘gonggrijp-jus’ mag hier wel over de woorden gegoten. op zich is het gedicht een opsomming van de eenvoud. en de herhaling is ook wel van de po\u00ebzie maar de ware po\u00ebzie ligt verscholen in die schaamteloos gepresenteerde titel: Po\u00ebzie c\u00e9st moi!<\/strong>
po\u00ebzie mag\/moet op zijn\/haar tijd schaamteloos zijn. nou voila! voici!<\/strong>

<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Petra Maria: ik kan niet nog hoger<\/li>
  • Frans Terken: po\u00ebzie is het hoofd in haar schoot <\/li>
  • Rik van Boeckel: basta rasta mahonie tada<\/li>
  • Paul Bezembinder: Ik weet wel dat mijn stiltes pijnlijk zijn, …<\/li>
  • Elbert Gonggrijp: Van zijde lijk je te zijn gemaakt.<\/li>
  • Vera van der Horst: po\u00ebzie ben jij mijn zoet<\/li>
  • Ien Verrips: Po\u00ebzie c\u00e9st moi<\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \"\"

    wie wint de enige echte virtuele is po\u00ebzie eigenlijk wel een meisje? trofee op pomgedichten?
    \u00a0
    po\u00ebzie houdt ons hier elke week wel even bezig – op pomgedichten. wat raken de woorden aan om van de po\u00ebzie te zijn? dichters weten het of dienen het te weten. hoe dan ook: wat lezen we graag hier deze week een gedicht met iets van po\u00ebzie erin? nodigen we de dichters uit om zo een gedicht te sturen. de regels als vanouds: de gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak \u00a0\u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 23. stuur in <\/strong>op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ <\/strong>\u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em>
    \u00a0<\/strong><\/em>
    \u00a0<\/strong>
    po\u00ebzie is een meisje<\/strong>
    \u00a0
    po\u00ebzie is een meisje
    dat uit haar bikini barst
    in reepjes snijden
    po\u00ebzie is verse vis met uitjes
    \u00a0
    een kuil graven voor een ander
    om er zelf in te gaan liggen
    met je goudvis
    \u00a0
    in een kommetje
    rondjes draaien
    totdat alles boven drijft
    \u00a0<\/strong>
    pom wolff<\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    een meisje droomt<\/strong>

    ik kan niet nog hoger stijgen
    dacht de droom
    ze zweefde maar door
    op zijn woorden

    wakker worden in de wind
    de armen verwachtingsvol
    gestrekt naar de jaren

    hij deed er toch nog
    een schepje bovenop
    immers
    hij droomt zelf ook nog

    petra maria

    –>
    we zijn deze week dus op zoek naar een gedicht \u2018met iets van po\u00ebzie erin\u2019, hahaha. toch elke week weer blij verwonderd door de prachtige inzendingen bij de breed gegeven thema\u2019s op pomgedichten punt nl. mijn grote dank gaat uit naar de dichters die inzenden en die dan ook nog het commentaar van webmaster kunnen en willen verdragen. jullie zijn de goddelijke helden van de zondag – dank jullie wel. dat gezegd hebbende\u2026<\/strong>
     <\/strong>
    laat petra maria een meisje dromen.<\/strong>
    en om de po\u00ebzie tegemoet te komen ook nog een droom dromen. en welja ze laat ook nog de jaren dromen. en er wordt ook nog ‘een schepje bovenop’ gedaan – bovenop wat? we vliegen hoger en hoger – lieve petra maria dit is geen po\u00ebzie meer dit is\u2026 dit is\u2026 dit is  een zweefmolen en volstrekt ontoegankelijk voor personen met hoogtevrees,<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    Dichter bij de zuster<\/strong>

    Het is vallen voor de zuster
    die je met een teder gebaar
    bij de arm neemt en
    een spuit in de ader zet

    ze injecteert je met liefde
    het vaccin dat je beschermt
    tegen het kwaad van de engbek
    de leugens van anti-vaxxers

    getroebleerden die je
    op de snijtafel wensen
    de messen al slijpend
    met een valse tong

    po\u00ebzie is die zachte hand
    de ogen waarin je rondzwemt
    en wegzakt tot je grond voelt
    het hoofd in haar schoot

    \u00a9 FT 26.09.2020

    –>
    een eerbetoon aan de zorgzusters in tijden van covid – om weer grond te vinden in een zachte zusterschoot. in tijden van covid en in tijden van door de covid gegenereerde gekkies. frans voorziet ze van een naam die alleen in de po\u00ebzie gegeven kan worden: \u2018engbekken\u2019 en dat zijn ze – eng de afkorting hier wellicht ook van engel.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"
    Stem van de droom
    <\/strong>
    Stilte muziek van de droom
    een meisje zingt verleiding
    melodie moeder van het lied
    op ritme van de aorta vader

    basta rasta mahonie tada
    haar stem een weegschaal van klank
    tranen wellen op uit weefsels
    stil en stijl en streel en strak

    ranke klankentaal speelt met po\u00ebzie
    in haar ogen zingen zachte pupillen
    vertalen muziek van de droom
    zeggen nooit verlegen te zijn.


    Rik van Boeckel
    26 september 2020

    –>
    hadden we om muziek gevraagd Rik had met zijn basta rasta mahonie tada – ik zeg dada – zonder meer met die \u2018po\u00ebzie in haar ogen\u2019  hoge ogen gegooid. met \u2018stil en stijl en streel en strak\u2019 zingen meisjes inderdaad verleiding. en dat allemaal in de stilte die Rik van Boeckel dit gedicht meegeeft: ‘basta rasta mahonie tada’
     
    ziet u vandaag iemand in 020 door de straten gaan en hoort u ergens achterin de straat iemand heel hard zingen: \u2018basta rasta mahonie tada\u2019 dan weet u deze webmaster in die straat – die vier woorden gingen niet meer uit zijn kop zult u verzuchten. het webmaster zijn is een vrolijk bestaan. en ach als ie er gelukkig van wordt\u2026.
     <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    Een muzikant<\/strong><\/em>

    Ik weet wel dat mijn stiltes pijnlijk zijn,
    vandaar dat ik niet ieder stuk nog speel.
    Een rust in mijn 4’33” wordt niet zelden
    ook de doorgewinterd luisteraar te veel.

    Paul Bezembinder<\/em>

    –>
    Paul houdt het kort – de componist die minutenlang stilte componeerde hier in woorden en in ere hersteld. en op zich is de tekst een heerlijke adempauze tussen een veelvoud aan gedichten.  maar helaas de opdracht was niet een gedicht met heel veel proza erin.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"

    Lavender Love<\/strong>
     
     
    In deze september waarin de laatste spinnenwebben
    worden geweven, de zachte hand van wit licht die niets
    heeft prijsgegeven \u2013 zoveel liefde kun je blijkbaar zijn \u2013
    die geur, die onweerstaanbare herinnering. Schrijven
    maakt dit blijven schijnbaar voorgoed.
     
    Ach, je huid, je wezenlijk wezen, je aanwezige aard. Van
    zijde lijk je te zijn gemaakt. Je bent er en toch \u2013 je bent
    mijn veelvoud van willen weten waarom. Je bent mijn
    herfst, een langzaam zullen vergeten, een naam die
    steeds maar op de lippen ligt, liefste \u2013
     
     
    Elbert Gonggrijp,
    Egmond aan den Hoef,
    zaterdag 26 september 2020

    –>
    de titel volgens mij ook de titel van een liedje – je eerste liefde of je liefde op het eerste gezicht in de bloemetjes zetten was het niet zoiets – eens kijken of en hoe het de romanticus gonggrijp hier afgaat. het gedicht is bij eerste lezing zonder meer mooi ik geef het toe maar het is af en toe toch ook een beetje too much: met \u2018je wezenlijk wezen\u2019 en je \u2018willen weten waarom\u2019 schiet de dichter romanticus toch net de bocht uit. en ligt marco borsato op de loer. op zich jammer omdat we ook wereldzinnen mogen lezen als: \u2018Van zijde lijk je te zijn gemaakt.\u2019 en \u2018zoveel liefde kun je blijkbaar zijn \u2013\u2018  – hoe prachtige po\u00ebzie en de afgrond vlak naast elkaar  kunnen liggen. hoe ZIJ\/DE GROTE GELIEFDE op de hoogste troon kan worden gehesen van en in volmaakte po\u00ebzie en even later te smeulen ligt ergens in een diep vooronder naast john ewbank.

    <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
    \"\"
    Toen ik snorkelde in Thailand, zwom ineens een best grote inktvis me tegemoet, hij bleef recht voor me ‘hangen’ en had grote ogen waarmee hij me nieuwsgierig aankeek.Ik was volkomen betoverd, zo’n volkomen ander wezen waarmee je toch een connectie voelt, pure po\u00ebzie.
    <\/em>

    Po\u00ebzie is<\/strong>

    een inktvis
    onderwater in de ogen kijken
    en jezelf herkennen in zijn blik

    een lijstje plaatsen
    om iets wat is verloren
    en zo toch zijn plaats weer vindt

    po\u00ebzie ben jij mijn zoet
    ongrijpbaar als de zon
    waarvan je toch de warmte voelt


    Vera van der Horst

    –>
    ach ja willen we niet allemaal naar thailand inktvis kijken op een druilerige zondagochtend in dit lage land. dat de inktvis met grote ogen vera van der horst aankeek daar kan ik hem geen ongelijk in geven. ze\/vera zal maar door je huis zwemmen nou dan kijk je wel even op. vera voldoet wel aan de opdracht – een gedicht met iets van po\u00ebzie erin:
     
    po\u00ebzie ben jij mijn zoet
    ongrijpbaar als de zon\u2026<\/em>
     <\/em>
    en dat bij en over een nog niet voor consumptie bereide inktvis is zeker van de po\u00ebzie. \u2018mijn zoet\u2019 zal wel zacht en warm brabants zijn vermoed ik zomaar – zonnetje erbij en het is weer zomer: badpak aan zwemmen maar!


    <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    <\/p>\n\r\n\t\t