{"id":16797,"date":"2020-11-13T16:59:21","date_gmt":"2020-11-13T15:59:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=16797"},"modified":"2020-11-15T10:37:41","modified_gmt":"2020-11-15T09:37:41","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dit-voelt-als-een-van-mijn-beste-gedichten-de-zon-dag-was-het-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/11\/13\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dit-voelt-als-een-van-mijn-beste-gedichten-de-zon-dag-was-het-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons"},"content":{"rendered":"\n<p>dank aan alle dichters voor de ingezonden gedichten. in het commentaar onder de gedichten heb ik de richting van de \u00a0persoonlijke voorkeur van uw webmaster al vrijgegeven. een schier onmogelijke opgave deze week. ik kom toch tot vijf voorkeursgedichten. anke labrie en vera van der horst &#8211; zeer persoonlijke gedichten &#8211; anke heel subtiel vera met tegenovergestelde passie. max lerou die de kunst voorrang biedt in zijn po\u00ebzie. en dan de teksten van ton huizer en van joz knoop &#8211; teksten op de rand van de po\u00ebzie &#8211; ton huizer reviaans, joz knoop op zijn jozknoops. nogmaals dank aan alle dichters maar het eremetaal gaat naar:<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li>ton huizer \/ joz knoop goud<\/li><li>max lerou zilver<\/li><li>anke labrie \/ vera van der horst brons &#8211; van harte!<\/li><\/ul>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-large\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"259\" height=\"194\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/tonhuizer.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16788\"\/><figcaption><strong>Virologica<\/strong><br><br>Ik zit nu nog op het<br>kleuterlyceum<br>maar als ik later groot ben<br>word ik viroloog<br><br>dat is iemand die niet weet<br>hoe het komt<br>en ook niet wat je er aan<br>kunt doen<br><br>je krijgt grote oorbellen<br>en dure hardloopschoenen<br>om achter de feiten aan te<br>hollen<br><br>je komt ook op tv<br>om te zeggen dat je met een<br>zak over je hoofd<br>in een grot moet gaan zitten<br><br>dat helpt<br><br>Ton Huizer<br><br><br>&#8211;&gt;<br>in huize wolluf werd onbedaarlijk gelachen. als het light verse is is het light verse. als het een cabarettekst is dan cabaret. als het po\u00ebzie is po\u00ebzie. het is het allemaal. die tweede en die vierde strofe benoem ik tot een po\u00ebtisch hoogtepunt. \u00e9n van de eenvoud \u00e9n heel bijzonder &#8211; &nbsp;samen met de derde reviaans. de eerste is van de introductie &#8211; ik zou ook niet weten hoe dat anders moet. maar we benaderen hier op die eerste strofe na &#8211; die zou nog ietsje deftiger moeten &#8211; echt de grote meester gerard reve.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/joz.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16811\" width=\"384\" height=\"255\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/joz.jpg 512w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/joz-300x199.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 384px) 100vw, 384px\" \/><figcaption><br><br><strong>Wat krijgen menu?<\/strong><br>&nbsp;<br>Gulzig als ik ben<br>gretig op zoek naar<br>het geestelijke vol<br>slik ik werkelijk alles.<br>&nbsp;<br>Als entree<br>een bord agressie<br>gegarneerd met een<br>weerloos sausje<br>&nbsp;<br>Voor mijn bloeddorst<br>puur sadisme<br>geflankeerd door<br>nederigheid.<br>&nbsp;<br>Vervolgens schalen<br>dwangmatig gevuld met<br>het zal me worst wezen<br>wat ik hier nog slik.<br>&nbsp;<br>Daarna volgt als hoofdmaal<br>totale ontering<br>en we ronden dan af<br>met een Coup de Gr\u00e2ce.<br>&nbsp;<br>Zo proppen en slikken<br>dan eet je te vlug en<br>zo lig je te draaien<br>en alles komt terug.<br>&nbsp;<br><strong>O.N. Verzadigd<\/strong><br>Inzending op het thema \u201cAlles komt terug\u201d<br><br><br> &#8211;&gt;<br>samen met ton huizer leverde O.N. Verzadigd een&nbsp; onderscheidend gedicht aan &#8211; gericht op de lach maar toch het gedicht is net niet van het cabaret &#8211; aan de goede kant van de po\u00ebziegrens gebleven en geschreven.<br>&nbsp;<br>Verzadigd schreef mij het volgende: <em>Hallo Pom, Ik zag deze in mijn mapje zitten. ik wilde niet meedoen met een po\u00ebziewedstrijd van Akim Willems en ik kreeg maar herinneringen over de deadline in mijn mailbox. Eigenlijk maar \u00e9\u00e9n teveel. Baldadig als ik was heb ik toen op het thema &#8220;Alles&nbsp;komt terug&#8221; dit balwoordige gedicht geschreven en alsnog ingestuurd. Aan het einde komt alles netjes terug. Let op mijn pseudoniem eronder. Ik heb er nooit meer wat van gehoord. Voor de site van Pom nu speciaal door mij geselecteerd. Kom maar op met het commentaar. Het zal hier ook wel geen prijs winnen, hahaha. groet van Joz Knoop<\/em><br><br>Verzadigd\/Joz heeft het mis. op pomgedichten houden we echt wel van baldadigheid. ik moet alleen nog even nadenken of het goud, zilver of brons wordt. weten we hier op de zondagochtend rond half 11.<br>&nbsp;<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li><strong>Ton Huizer helpt<\/strong><\/li><li><strong>Petra Maria &#8211;  over liefde maar dat heb je nooit geschreven<\/strong><\/li><li><strong>Ditmar Bakker &#8211; geen mens dan u kan mijn gedachten boeien<\/strong><\/li><li><strong>Ien Verrips &#8211; ik wil nog veel meer van jou dat soort kussen<\/strong><\/li><li><strong>Elbert Gonggrijp &#8211; Het ijle gras heeft sterfte aangenomen<\/strong><\/li><li><strong>Rik van Boeckel &#8211; de stilte zingt de zon nu toe<\/strong><\/li><li><strong>Magda Haan &#8211; wij hadden geen geheimen<\/strong><\/li><li><strong>O.N. Verzadigd<\/strong> <strong>\u201cAlles komt terug\u201d<\/strong><\/li><li><strong>Erika De Stercke &#8211; wat wil ik en waar naartoe<\/strong><\/li><li><strong>G\u00e9rard Vromen &#8211; zo\u2019n dag waarop je stilaan breekt<\/strong><\/li><li><strong>Anke Labrie &#8211; de dood een goede minnares hoop ik<\/strong><\/li><li><strong>Max Lerou &#8211; haar schreeuw verlaten in het kanaal<\/strong><\/li><li><strong>Babak Amiri &#8211; als een konijn bij station Sloterdijk<\/strong><\/li><li><strong>Vera van der Horst &#8211; en toch doe ik je tekort<\/strong><\/li><\/ul>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/pombenkleyn.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16798\" width=\"356\" height=\"479\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/pombenkleyn.jpg 474w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/pombenkleyn-223x300.jpg 223w\" sizes=\"auto, (max-width: 356px) 100vw, 356px\" \/><figcaption><em><a href=\"http:\/\/www.benkleyn.nl\/\">foto: Ben Kleyn<\/a><\/em><br><br><br><em>wie wint de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo een dag was het trofee op pomgedichten?<\/em><br><br><em>dichters hebben zo hun eigen voorkeuren. soms voelt het laatst geschreven gedicht als het beste. heel soms het eerste. soms ligt de voorkeur in een jaargetijde besloten dan weer is het de relativering van wat nooit gerelativeerd had mogen worden &#8211; soms ligt het beste besloten in the state of mind van de dichter. hoe dan ook laat ons&nbsp; uw voorkeurgedicht van vandaag lezen &#8211; hangen we goud of ander eremetaal &#8211; in ieder geval onze waardering aan de woorden.<\/em><strong> <\/strong><strong>u kent de regels:<\/strong> d<em>e gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak &nbsp;\u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. <strong>stuur in <\/strong>op het u bekende <strong>gmail.com adres van pomgedichten@ <\/strong>\u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em><br><br><br><strong><em>een langzaam brokkelend geheel<\/em><\/strong><br><br><em>de boulevard of broken dreams<br>nu tussenpad afdeling groenten<br>ter hoogte van de kerstomaten<br><br>de rode wijn alvast geladen<\/em><br><em>lood voor vader om te vissen<br>sporen van herinnering<br><br>zo\u2019n dag was het<br>kassa meisje lege vulling<br>een langzaam brokkelend geheel en kale muren<br><br><\/em><br><em>pomwolff<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/PetravdE1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16803\" width=\"480\" height=\"331\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/PetravdE1.jpg 960w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/PetravdE1-300x207.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/PetravdE1-768x530.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 480px) 100vw, 480px\" \/><figcaption><em>Pom,<br>het mooiste gedicht<br>is altijd van nu<br>ook als het lelijk is<\/em><br><br><strong>DE LIEFDE<\/strong><br><br>wederom vertrekt<br>het vliegtuig zonder mij<br>mijn koffer vers<br>gevuld met kleine zonden<br><br>je zei me<br>brieven schrijf ik zelden<br>niet elke zin<br>begint met jou<br><br>wel het hoofdstuk<br>over liefde<br>maar dat heb je<br>nooit geschreven<br><br>tot wij, tot hier<br>voor altijd<br>en voorbij<br>de eenzaamheid<br><br><br>petra maria<br><br>&#8211;&gt;<br>weg met die eerste strofe &#8211; houden we drie van die heerlijke droefgeestige romantische strofen over waar petra maria het patent op heeft. waarin het zachte verlangen strijdt met de lichte weemoed om <em>het-nooit-meer<\/em> heen gestrooid &#8211; dat straks het groen met de bloemen van niet uitgekomen liefde toch nog in een eenvoudige pracht zullen bloeien aan de droeve waterkant.<br><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/Ditmar-en-B.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16805\" width=\"408\" height=\"480\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/Ditmar-en-B.jpg 816w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/Ditmar-en-B-255x300.jpg 255w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/Ditmar-en-B-768x904.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 408px) 100vw, 408px\" \/><figcaption><em>Ik denk dat ik de ware heb gevonden Pom. Hij heet Bobby en is de liefste.&nbsp;<\/em><br><br><strong>De Nieuwe Liefde &#8211; II<\/strong><br><br>Zolang uw openheid resteert gelijk<br>de klaarheid van een verse waterput,<br>zolang uw liefde &#8217;t firmament nog stut,<br>bestendig, in verbijsterend bereik,<br>zolang uw wasdom almaar onverminderd<br>het zaad ter aarde en ter akker legt,<br>zolang wat men dan ook ter wereld zegt<br>ons samenzijn noch ons geluk verhindert,<br>geniet ik van uw wassen, stutten, vloeien<br>en weet mijn kruik nooit ledig meer te zijn;<br>geen mens dan u kan mijn gedachten boeien,<br>geen rust bestaat buiten uw baldakijn:<br>wat men de ziel noemt, voel ik groter groeien,<br>door u verwarmd, als door oktobers wijn.<br><br><br>-xoxo-<br><br><br>Ditmar Bakker&nbsp;<br><br>&#8211;&gt;<br>Bobby de liefste, we gunnen het Ditmar we gunnen het Bobby. vroeger had ik een hond die Bobby heette. maar dat terzijde. hoe dan ook een liefdesgedicht &#8211; de nieuwe liefde 1 werd voor webmaster geschreven &#8211; ik weet hoe het is gedumpt te zijn &#8211; de nieuwe liefde 2 is geheel aan Bobby. zolang u dit\u2026 zolang u dat\u2026 zolang zal ditmar bij bobby zijn.<br>bobby gewenteld in een heerlijke woordenpracht. en ditmar maar groter groeien &#8211; in menselijk en zeer zeker ook in lichamelijk opzicht. dat ik deze vloed aan woorden recenseren mag. Heer waarom heeft u mij verlaten? geef ditmar en bobby het mooiste dat een mens zich wensen kan &#8211; iets goddelijks groots &#8211; iets bovenaards goeds &#8211; iets bobbyaans.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/ienverripswormerveer2.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16767\" width=\"360\" height=\"480\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/ienverripswormerveer2.jpg 720w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/ienverripswormerveer2-225x300.jpg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 360px) 100vw, 360px\" \/><figcaption><br>ik zie ze kussen<br>op de andere hoek van de straat<br>afscheidskussen<br>korte intense kussen<br>vaak en veel<br>ik wil niet weg van jou<br>ik wil nog veel meer van jou<br>dat soort kussen<br>de veel te korte &nbsp;nacht<br>de dag nog veel te lang<br>zulke kussen<br>&nbsp;<br>totdat&nbsp;hij gaat<br>haar glimlach nog in vol ornaat<br>dan onderweg mijn kant opkomt<br>mijn ogen blozen zacht<br>haar blik wijkt terug<br>haar lacht versmalt<br>ik wend me af<br>drink koffie<br>lees een krant<br><br>Ien Verrips<br><br><br>&#8211;&gt;<br>\u2018onderweg\u2019 kan wel weg. komt je kant op is wel genoeg. \u2018dat soort kussen\u2019 in de eerste strofe is een wereldregel. wat voor soort kussen &#8211; dat soort kussen! &nbsp;beide strofen bij elkaar een geestig geheel. ja zo is nou eenmaal int leven. een echte Ien!<br><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/elbert-gonggrijp.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16808\" width=\"240\" height=\"240\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/elbert-gonggrijp.jpg 960w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/elbert-gonggrijp-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/elbert-gonggrijp-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/elbert-gonggrijp-768x768.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 240px) 100vw, 240px\" \/><figcaption><br><strong>Stem XLIII<\/strong><br>&nbsp;<br>Het ijle gras heeft sterfte aangenomen, terwijl de schermen<br>van wilde peen in schier povere skeletten berusten. Daar<br>waar het duin weer zo overig als voorheen, taant het<br>dralend licht een raden van waar eens het vergezicht<br>zich vergewiste.<br><br>De herfst een begin, maar dat alles nog moet. Wasem<br>bedauwt en vernevelt de kilte. Verdwaal jij eender in dit<br>uitzicht tussen sluimeren en slapen waar alles in grover<br>lijnen zijn ware aard verliest?<br><br>Braille wordt het, moeder, een gedicht dat zich<br>blindelings dient leren lezen om met de gedachten<br>op de tast. Het verankert zich zodra het mij<br>vervluchtigt.<br><br>Killer en eenzamer dan dit landschap<br>haar kleurend verwijt \u2013<br>&nbsp;<br>Uit de dichtbundel \u201c In alle dingen \u201c(2020)<br>Elbert Gonggrijp<br><br>&#8211;&gt;<br>het gedicht laat zich niet beschrijven. eerlijk gezegd kom ik er niet doorheen. het is in een hoge verhevenheid geschreven. op die momenten houd ik meer van de straat. ik kan gewoon niet &#8211; van wilde peen die in skeletten berusten- lezen &#8211; moeder geschilderd tussen sluimeren en slapen. het gedicht is een proeve van symbolisme:<br>&nbsp;<br>\u2018Verbeeldingskracht, fantasie en intu\u00eftie werden centraal gesteld. Kenmerkt zich door een sterke hang naar het verleden en een gerichtheid op het onderbewuste, het ongewone en het onverklaarbare. De innerlijke, irrationele ervaringen worden belangrijk, met de nadruk op droombeelden en de dood.\u2019<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\" title=\"Ten Holt: Canto Ostinato - Complete - Live [HD]\" width=\"640\" height=\"360\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/JDCsOL2vBJc?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe>\n<\/div><figcaption>Goedemorgen Pom<br><em>Dit gedicht uit mijn po\u00ebziebundel met cd Beweeg als een strateeg draag<br>ik nog altijd graag voor, nu ook met muziek. Want ik heb het<br>geschreven terwijl ik naar Simeon Ten Holts Canto Ostinato luisterde.<\/em><br><br><br><strong>Denkend aan jou zag ik een droom ontstaan<br><\/strong><br>Als de dageraad mijn dromen raadt<br>het water tot mijn lippen drijft<br>duik ik onder in klanken<br>van de bovenaardse maan<br><br>de morgenstond blaast dromen uit<br>voorbij het duister zingt het luisterlied<br>daarachter vlamt jouw maangezicht<br>ik stel je me zo anders voor<br><br>maar zeg die tijd is al voorbij<br>de stilte zingt de zon nu toe<br>ik wens jou daarom alle goeds<br>zelfs als betekenis gebroken is<br><br>mijn zin bemint verleden tijd<br>en wordt voltooid ooit werkelijkheid<br>de zomerdans een vergezicht<br>een langzaam knipperend wonderlicht<br><br>de ochtend danst zo wakker voort<br>dromen heeft zij aangeraakt<br>en zing- daar is herinnering<br>zij heeft het jaren aangehoord.<br><br>Rik van Boeckel<br>(Gepubliceerd in Beweeg als een strateeg. December 2018)<br><br><br>&#8211;&gt;<br>heerlijke beweging met lichte weemoed in de strofen &#8211; ik wens jou alle goeds zelfs als\u2026 &#8211; maar in dromen zingt rik het verleden weg hoe het verleden ook nog wordt bemind en in lieflijke herinnering de toekomst kleur zal geven. een echte rik van boeckel &#8211; met hemellichamen in een ritmisch spel van heden, verleden en van een gedroomde toekomst.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/magda-haan1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-14520\" width=\"239\" height=\"240\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/magda-haan1.jpg 957w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/magda-haan1-300x300.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/magda-haan1-150x150.jpg 150w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/magda-haan1-768x770.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 239px) 100vw, 239px\" \/><figcaption><em>Beste Pom<br>Zo&#8217;n dag die je eigenlijk veel vaker wil beleven<\/em><br><br><br><br><strong>Smeltend vuur<\/strong><br><br>je zult het niet<br>geloven<br>nog mooier<br>was de herinnering<br>dat ik vanochtend<br>loom mijn ogen opende<br>en de geboorte<br>van het oosten bekeek<br><br>de herinnering<br>aan het smeltend vuur<br>uit hete vulkanen<br>de met sterren<br>gevulde nacht<br><br>wij hadden geen geheimen<br>over de littekens<br>bedekt alleen het doven<br>van de nacht<br><br><br><em>Magda Haan<\/em><br><br><br> &#8211;&gt;<br><em>ook bij Magda de herinnering meegenomen de ochtend in om de ochtend vuurrood te laten kleuren van warmte en de genegenheid. een gedicht met hemellichamen en een mens in vuur en vlam.<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/erika.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16706\" width=\"192\" height=\"144\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/erika.jpg 384w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/erika-300x225.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 192px) 100vw, 192px\" \/><figcaption><br><strong>Inkijk<\/strong><br>&nbsp;<br>een tunnelvisie&nbsp;<br>beperkt mijn vriendschappen&nbsp;<br>ik hou de spiegel in de stroom&nbsp;<br>van bewustzijn&nbsp;<br>en stel mezelf in vraag<br><br><br>wat wil ik en waar naartoe&nbsp;<br>de lagen glijden&nbsp;<br>uit het verleden weg<br>angsten verdampen&nbsp;<br>en het licht loopt vooruit&nbsp;<br><br><br>jaargetijden&nbsp;nemen<br>de lasten&nbsp;in hun adem&nbsp;<br>over en ik groei&nbsp;&nbsp;<br>laaf me aan kansen&nbsp;<br>van geluk&nbsp;<br><br><br>bomen omarmen&nbsp;<br>wat er in de lucht hangt<br>een verhaal<br>de toekomst&nbsp;<br>kom, laten we praten<br><br><br>Erika De Stercke&nbsp;<br><br>&#8211;&gt;<br>\u2018kom laten we praten\u2019 &#8211; ik moet aan sven kokkelman denken &#8211; \u2018we moeten praten\u2019 zegt hij op radio 1 elke dag tegen de 1 op 1 te interviewen persoon tegenover hem. maar eerlijk gezegd ben ik na lezing van dit gedicht geheel sprakeloos. makkelijk gezegd &#8211; laten we praten &#8211; ik lees over spiegels, tunnels, lasten, bomen omarmende bomen &#8211; er hangt iets in de lucht &#8211; ik kan er geen touw vastknopen. ik wil echt wel praten Erika maar houd het verhaal in godsnaam een beetje samenhangend. hier in het gedicht &nbsp;hangt alles met alles samen &#8211; en dat is mij in ieder geval teveel<br>&nbsp;<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/cartouche5.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-15714\" width=\"360\" height=\"480\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/cartouche5.jpg 720w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/cartouche5-225x300.jpg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 360px) 100vw, 360px\" \/><figcaption><br><strong>Geen woord te veel<\/strong><br><br>Als dorpeling werd ik geboren kant en klaar<br>maar de klaproos en de korenbloemen blijven<br>mijn leisteengrijze brein in krijt beschrijven<br><br>wanneer ik op mijn dagelijkse brood bespaar<br>om dat te strooien voor de blote voeten<br>van vele soorten vederwit, terwijl<br>verliefden en passant aan rood inboeten<br><br>dool ik door doodgelopen straten, ijl<br>langs nabloeibermen, zoek naar middenweg<br>gestreepte lijnen, een vertrouwd gezicht<br>dat opduikt uit de draaiing van de rondweg<br><br>en bij de dolle kervel-kering richt<br>mijn blik zich naar de grote beek, ik leg<br>me te bleken neer in strijkend rimpellicht<br><br>ja, zo\u2019n dag waarop je stilaan breekt<br><br><br>14-11-2020<br>\u00a9 GV<br><br> &#8211;&gt;<br>nou inderdaad de slotconclusie in deze laatste regel onderschrijf ik helemaal. het gedicht had net zo goed door Erika de Stercke geschreven kunnen zijn deze week. geen touw aan vast te knopen.<br>eerlijk gezegd ben ik na lezing van dit gedicht geheel sprakeloos. we moeten praten G\u00e9rard. &nbsp;ik lees over klaprozen, nabloeibermen en kervel keringen, beken en rimpelichten &#8211; er hangt iets in de lucht &#8211; ik kan er geen touw vastknopen. ik wil echt wel praten G\u00e9rard maar houd het verhaal in godsnaam een beetje samenhangend. hier in het gedicht &nbsp;hangt alles met alles samen &#8211; en dat is mij in ieder geval teveel<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/anke2.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-12362\" width=\"360\" height=\"480\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/anke2.jpg 720w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/anke2-225x300.jpg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 360px) 100vw, 360px\" \/><figcaption><br><em>Ha Pom, &nbsp;<br>Dit voelt als een van m\u2019n beste gedichten of het dat ook is , dat weet ik nog steeds niet.<br>Mijn eerste echte rouwgedicht, pas na jaren kunnen schrijven.<br>Afstand genoeg voor je commentaar hoor (het is al gepubliceerd en ik heb het zelfs al wel eens voorgedragen). &nbsp;<br>Lastig thema deze keer; hoe objectief ben ik zelf?<br>Fijn weekend verder,<br>Hartelijke groet,<br>Anke<\/em><br><br><br><strong>de dood<br><\/strong>&nbsp;<br>&nbsp;<br>een lichte zucht<br>meer was het niet<br>je hand nog warm<br>&nbsp;<br>daarna zo vlug<br>je hoornvlies<br>en wat er verder bruikbaar was<br>&nbsp;<br>je lieve lijf als as verstrooid<br>&nbsp;<br>de dood<br>een goede minnares<br>hoop ik<br>&nbsp;<br>en ik<br>het ging hier niet om mij<br>dacht ik toen nog<br>&nbsp;<br>&nbsp;<br>anke labrie<br><br><br>&#8211;&gt;<br>in weinig woorden de grens beschreven. een teder gedicht in weinig woorden.  bijna te teer om er woorden over te schrijven. zo ga je met een geliefde om die de grens is overgegaan. met onbaatzuchtige liefdesregels als : \u2018de dood een goede minnares hoop ik\u2019 &#8211; dat geeft ze hem mee.<br><br><br>&nbsp;<br>&nbsp;<br>&nbsp;<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/max-in-de-pulchrituin-rotated.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16821\" width=\"360\" height=\"480\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/max-in-de-pulchrituin-rotated.jpg 480w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/max-in-de-pulchrituin-225x300.jpg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 360px) 100vw, 360px\" \/><figcaption><em>Pom lieve vriend&#8230;Harry nog pas herdacht heb ik &#8216;mulisch baby&nbsp; &#8211; ich<br>habe angst&#8217;&nbsp; kunnen weerstaan.<br>laten we de getuigen maar aan het woord&#8230;met liefs aan Annemarie ook en<br>extra nog een kus van Ingeborg.<\/em><br><strong><br>38 getuigen *<\/strong><br><br>het spanlaken van de nacht al iets gevierd<br>de eerste opvlieger van de zon<br>danst even boven de rand<br><br>de wagens met hun grote muilen<br>ze rollen langzaam door de straat<br>vreten zwijgend rot in bloemenhulde<br><br>opeengeperst de gouden monden<br>haar schreeuw verlaten in het kanaal<br>dat west met oost verbindt<br><br>voetstappen zoals ze klinken in de film<br>eenzaam links eenzaam rechts<br>leeg de straat en zij<br><br>ml<br><br><em>*38 t\u00e9moins &#8211; film van lucas belvaux<\/em><br><br><br> &#8211;&gt;<br><em>de dood, de slapende vrouw en de getuige. genadeloze regels bij een film &#8211; bij de filmbeelden die dit gedicht veroorzaakten. max doet niet aan romantiek hier, niet aan realisme, max doet slechts aan kunst.<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-large is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1-1024x681.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16824\" width=\"256\" height=\"170\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1-1024x681.jpg 1024w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1-300x200.jpg 300w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1-768x511.jpg 768w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1-1536x1022.jpg 1536w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1-1568x1043.jpg 1568w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/babak1.jpg 2048w\" sizes=\"auto, (max-width: 256px) 100vw, 256px\" \/><figcaption><strong>bonsai in zaandam<\/strong><br><br>Als je nou nog eens een keertje terug komt<br>als een jasmijn in het verkeerde lichaam van een tulp<br>als een olijvenboom in het polderland<br>als een konijn bij station Sloterdijk<br>of als een bonsai in een woonkamer in Zaandam<br>&nbsp;<br>Als je nou nog eens een keertje iets van je laat horen<br>als een tocht door een versleten kozijn<br>als een ringtone in de stilte van een slapeloze nacht<br>&nbsp;<br>Als je nou eens een keertje mij roept<br>in een melodie die mij midden in de nacht wakker maakt<br>in het gekraai van een kraai bij een of ander station<br>&nbsp;<br>Als je nou mij nog eens een keertje een verhaal vertelt<br>het verhaal van de eerste moeilijke100 jaren van het leven<br>het verhaal van een mooie zwarte vogel<br>die van groene zeep hield<br>het verhaal van een geduldige steen<br>&nbsp;<br>Als je nou nog eens een keertje me aankijkt<br>zoals ik naar jou keek<br>mij ziet zoals ik jou zag<br>zou zijn zoals ik<br>was <br><br>Babak Amiri<br><br>&#8211;&gt;<br>en het blijft maar mooi deze week &#8211; dat onstuitbare verlangen weer eens in de week gezet van de ratio. de ervaring leert er komen mooie regels van, niet te beantwoorden vragen ook. ze kosten de dichter in persoon sloten energie. maar hij kan niet anders. een finale poging om de zaken ongedaan te krijgen, desnoods tot vluchtig contact, de onmogelijkheid als gegeven. pas als de analyse niet meer de hoofdzaak is pas dan is de strijd helemaal gestreden &#8211; is de boel verwerkt &#8211; zij dus- &nbsp;en weet je niet meer waarom van dergelijke heftigheid sprake was. blij dat dat wijf opgesodemieterd is met der praatjes zeggen ze hier in de jordaan op drie hoog achter. en zo is het ook &#8211; er bestaat liever er bestaat beter. gelukkig zal ze vergaan in de tijd. <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/veranieuw1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-16417\" width=\"320\" height=\"480\" srcset=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/veranieuw1.jpg 640w, https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/veranieuw1-200x300.jpg 200w\" sizes=\"auto, (max-width: 320px) 100vw, 320px\" \/><figcaption><strong>Het moois dat ik niet dichten kan<\/strong><br><br>er zijn woorden genoeg, zoals:<br>verlangen en liefde, mijn romantische vriend,&nbsp;<br>troost tussen de regels&nbsp;van een liefdeslied,<br>stilt niet,&nbsp;mijn gestolene, het vlees,&nbsp;<br>bloed kruipt tegen de kaken omhoog,&nbsp;<br>hier en daar,&nbsp;de hyperventilerende violen,<br>de passie met gierende banden<br>het drijfzand van de weemoed in,<br>romantiek is de fakkel in mijn hel.<br><br><br>Oja en ziel en hart en eeuwig en<br>vooral enige<br>en toch doe ik je tekort<br>daar waar de zanger zingt<br>tijd is een oceaan maar eindigt<br>aan het strand <br><br>Vera van der Horst<br><br>&#8211;&gt;<br>romantiek is de fakkel in haar hel &#8211; mag ik natuurlijk niet opschrijven van vera &#8211; want de ik in het gedicht mag je niet gelijk stellen met de ik van de dichter. en toch is romantiek hier de fakkel in haar hel. een wonderschone regel &#8211; we lezen vlammende woorden van een vurige vrouw.<br>en toch doet ze hem tekort. een dichterlijk tekort. een gedicht dat blijft spoken. dit soort teksten worden alleen diep in de nacht geschreven. elk woord spat weg en brandt in. schroeit de aarde waarop de woorden vallen. een paar op mijn huid. brandzalf hebben we nodig in de vroege ochtend van een liefde en vol gedicht.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p><\/p>\n\r\n\t\t<style>\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons {\r\n\t\t\t\tborder:0px solid #0FB5D6;\r\n\t\t\t\tborder-radius:5px;\r\n\t\t\t\tbackground:#3BD8FF;\r\n\t\t\t\t\t\t text-align:right; \t\t\t\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t#huge-it-share-buttons-top {margin-bottom:0px;}\r\n\t\t\t#huge-it-share-buttons-bottom {margin-top:0px;}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons h3 {\r\n\t\t\t\tfont-size:25px ;\r\n\t\t\t\tfont-family:Arial,Helvetica Neue,Helvetica,sans-serif;\r\n\t\t\t\tcolor:#666666;\r\n\r\n\t\t\tdisplay:block;\t\t\t\tline-height:25px ;\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t text-align:right; \t\t\t\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons ul {\r\n\t\t\t\t\t\t float:right; \t\t\t\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons ul li {\r\n\t\t\t\tmargin-left:3px;\r\n\t\t\t\tmargin-right:3px;\r\n\t\t\t\tpadding:0px;\r\n\t\t\t\tborder:0px ridge #E6354C;\r\n\t\t\t\tborder-radius:11px;\r\n\t\t\t\tbackground-color:#14CC9B;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.huge-it-share-buttons ul li #backforunical16797 {\r\n\t\t\t\tborder-bottom: 0;\r\n\t\t\t\tbackground-image:url('https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/plugins\/wp-share-buttons\/Front_end\/..\/images\/buttons.20.png');\r\n\t\t\t\twidth:20px;\r\n\t\t\t\theight:20px;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.front-shares-count {\r\n\t\t\t\tposition: absolute;\r\n\t\t\t\ttext-align: center;\r\n\t\t\t\tdisplay: block;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.shares_size20 .front-shares-count {\r\n\t\t\t\tfont-size: 10px;\r\n\t\t\t\ttop: 10px;\r\n\t\t\t\twidth: 20px;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.shares_size30 .front-shares-count {\r\n\t\t\t\tfont-size: 11px;\r\n\t\t\t\ttop: 15px;\r\n\t\t\t\twidth: 30px;\r\n\t\t\t}\r\n\r\n\t\t\t.shares_size40 .front-shares-count {\r\n\t\t\t\tfont-size: 12px;\r\n\t\t\t\ttop: 21px;\r\n\t\t\t\twidth: 40px;\r\n\t\t\t}\r\n\t\t<\/style>\r\n\t\t\r\n\t\t<div id=\"huge-it-share-buttons-top\" class=\"huge-it-share-buttons nobackground\">\r\n\t\t\t<h3>Share This:<\/h3>\r\n\t\t\t<ul class=\"huge-it-share-buttons-list \">\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/www.facebook.com\/sharer\/sharer.php?u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/www.facebook.com\/sharer\/sharer.php?u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -0px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/twitter.com\/share?status=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&text=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/twitter.com\/share?status=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&text=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -20px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/www.pinterest.com\/pin\/create\/button\/?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&media=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/plugins\/wp-share-buttons\/Front_end\/..\/images\/noimage.png&description=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.pinterest.com\/pin\/create\/button\/?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&media=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/plugins\/wp-share-buttons\/Front_end\/..\/images\/noimage.png&description=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -40px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/plus.google.com\/share?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/plus.google.com\/share?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -60px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/www.linkedin.com\/shareArticle?title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons&mini=true&url=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/www.linkedin.com\/shareArticle?title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons&mini=true&url=https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -80px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/www.tumblr.com\/share\/link?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&name=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/www.tumblr.com\/share\/link?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&name=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -100px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/digg.com\/submit?phase=2&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/digg.com\/submit?phase=2&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -120px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/www.stumbleupon.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.stumbleupon.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -140px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/myspace.com\/post?l=3&u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/myspace.com\/post?l=3&u=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -160px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/vk.com\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/vk.com\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -180px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/www.reddit.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.reddit.com\/submit?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -200px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/www.bebo.com\/c\/share?Url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.bebo.com\/c\/share?Url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -220px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"https:\/\/delicious.com\/save?v=5&noui&jump=close&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('https:\/\/delicious.com\/save?v=5&noui&jump=close&url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -240px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/www.odnoklassniki.ru\/dk?st.cmd=addShare&st.s=2&st.noresize=on&st._surl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/www.odnoklassniki.ru\/dk?st.cmd=addShare&st.s=2&st.noresize=on&st._surl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -260px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/sns.qzone.qq.com\/cgi-bin\/qzshare\/cgi_qzshare_onekey?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/sns.qzone.qq.com\/cgi-bin\/qzshare\/cgi_qzshare_onekey?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -280px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/service.weibo.com\/share\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&appkey=&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons&pic=&ralateUid=&\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/service.weibo.com\/share\/share.php?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&appkey=&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons&pic=&ralateUid=&','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -300px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/widget.renren.com\/dialog\/share?resourceUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&srcUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/widget.renren.com\/dialog\/share?resourceUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&srcUrl=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -320px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<li class=\"none nobackground \" >\r\n\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<a id=\"backforunical16797\" href=\"http:\/\/n4g.com\/tips?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons\"  onclick=\"javascript:void window.open('http:\/\/n4g.com\/tips?url=www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797&title=Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons','1410949501326','width=700,height=500,toolbar=0,menubar=0,location=0,status=1,scrollbars=1,resizable=1,left=0,top=0');return false;\" style=\"background-position: -340px -80px \"><\/a>\r\n\t\t\t\t\t<\/li>\r\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/ul>\r\n\t\t\t<div class=\"clear\"><\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>dank aan alle dichters voor de ingezonden gedichten. in het commentaar onder de gedichten heb ik de richting van de \u00a0persoonlijke voorkeur van uw webmaster al vrijgegeven. een schier onmogelijke opgave deze week. ik kom toch tot vijf voorkeursgedichten. anke labrie en vera van der horst &#8211; zeer persoonlijke gedichten &#8211; anke heel subtiel vera &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/11\/13\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dit-voelt-als-een-van-mijn-beste-gedichten-de-zon-dag-was-het-trofee-op-pomgedichten\/\" class=\"more-link\">Lees verder <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;Ton Huizer en Joz Knoop winnen de enige echte virtuele &#8211; dit voelt als een van mijn beste gedichten &#8211; de zo&#8217;n dag was het trofee &#8211; op pomgedichten &#8211; Max Lerou zilver &#8211; Anke Labrie en Vera van der Horst brons&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-16797","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-pomberichten","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16797"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16829,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16797\/revisions\/16829"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16797"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16797"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16797"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}