{"id":17004,"date":"2020-12-11T16:48:08","date_gmt":"2020-12-11T15:48:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=17004"},"modified":"2022-11-08T11:17:34","modified_gmt":"2022-11-08T10:17:34","slug":"paul-bezembinder-nieuwste-gedichtenbundel-parkzicht-parkzicht-van-paul-bezembinder-is-van-de-poezie-maar-parkzicht-is-meer-dan-poezie-alleen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2020\/12\/11\/paul-bezembinder-nieuwste-gedichtenbundel-parkzicht-parkzicht-van-paul-bezembinder-is-van-de-poezie-maar-parkzicht-is-meer-dan-poezie-alleen\/","title":{"rendered":"Paul Bezembinder nieuwste gedichtenbundel PARKZICHT. PARKZICHT van Paul Bezembinder is van de Po\u00ebzie maar PARKZICHT is meer dan po\u00ebzie alleen."},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

Paul Bezembinder nieuwste gedichtenbundel PARKZICHT. PARKZICHT van Paul Bezembinder is van de Po\u00ebzie maar PARKZICHT is meer dan po\u00ebzie alleen.<\/a><\/strong>
 
De nieuwe gedichtenbundel van Paul Bezembinder heet PARKZICHT. We lezen 42 gedichten en \u00e9\u00e9n tegeltjeswijsheid. De inhoudsopgave treft de lezer aan op de pagina\u2019s 57 en 58. Deze inhoudsopgave kent geen normaal verloop –  deze loopt niet van pagina 7 tot aan pagina 48  – maar is, naar ik vermoed een leeswijzer: beste lezer begin op pagina 38 bij het gedicht  \u201cBij de huisarts\u201d om na veertig gedichten op kriskras aangegeven pagina\u2019s te eindigen bij het gedicht de \u201cWijze raad\u201d op pagina 21. En tussen pagina 38 en pagina 21 wandelen we op 40 pagina\u2019s po\u00ebzie mee met Paul Bezembinder in zijn beeldentuin van het door hem prachtig onderhouden – ach laten we de dichtbundel een museum noemen – het museum PARKZICHT.
Ik ben zo vrij geweest om de gedichten toch  gewoon van voor naar achteren te lezen en deze lezer heeft daar twee dagen de tijd voor genomen in twee lezingen. Krijgen we inderdaad \u2018een tragische liefdesgeschiedenis\u2019 gepresenteerd zoals de lezer wordt beloofd op de achterflap van deze prachtig uitgegeven bundel PARKZICHT? Verder wordt ons \u2018ongemakkelijkheid\u2019 beloofd en dat wij  \u2018nooit meer dezelfde\u2019 zullen zijn. Ik zal het u meteen vertellen: het is allemaal waar. Paul Bezembinder maakt waar wat hij belooft.
Maar laten we bij het begin beginnen – waar dat begin ook uithangt in deze bundel – ik wil bijna zeggen deze bundel zonder begin of einde. Natuurlijk is de aanvankelijke verwarrende volgorde van dingen en mensen en van de beelden ongemakkelijk. Aan de andere kant biedt het de lezer (en deze recensent)  ook de gelegenheid om zijn eigen volgorde vast te stellen \u00e9n om heel gericht te lezen:
 
Lecture dirig\u00e9e (op pagina 23)<\/em>
 <\/em>
Wie Bezembinders werk beschouwt,<\/em>
bespeurt een onuitsprekelijk verdriet, (\u2026)<\/em>
 <\/em>
en dat klopt zeker na de prachttekst op pagina 22. Onze Bezembinder bezoekt de
 
\u201cBuurtbarbecue\u201d<\/em>
 <\/em>
Ik zag haar tussen haar vriendinnen staan,<\/em>
(\u2026)<\/em>
Ik wist meteen: die kijkt zo door je heen,<\/em>
als zij je niet ziet staan \u2026 als zij jou niet<\/em>
ziet zitten, dan sta jij (voorgoed) alleen,<\/em>
dan gieren al haar spoken door je heen.<\/em>
Zo ging het ook met mij. Ik had gelijk.<\/em>
Zij zag me. Ik kon naar het dodenrijk.<\/em>
 <\/em>
 
Bezembinders \u2018levenslange rouw\u2019  op pagina 23 beschreven als een virus liep hij mogelijk op op pagina 22. Ik ben toch blij dat ik pagina 23 na pagina 22 las. Bezembinder had het liever anders gewild getuige de inhoudsopgave: pagina 22, 28, 18, 43, 26, 42, 13, 39, 32, 11, 37, 36, 20, 8, 10, 47, 46, 19, 44, en dan pas pagina 23!
 
Nog een paar woorden over tragiek en liefde – dat u zich niet bekocht voelt – u krijgt in deze bundel in meerdere gedichten wat op de achterflap wordt beloofd: zeker in het \u201cSLOTWOORD\u201d naar de wetten van Bezembinder te vinden op pagina 14 redelijk in het begin van de bundel:
 
Nu zij voorgoed bij mij is weggegaan<\/em>
vraagt u zich af hoe het ons beiden zal<\/em>
vergaan. Verzinkt zij in de mist der tijd?<\/em>
Leer ik te leven z\u00f3nder haar afwezigheid?<\/em>
waarde lezer, u weet vast het antwoord al,<\/em>
ik riep nog lang vergeefs  \u2018Ik hou van jou!\u2019<\/em>
en vond dan toch een plek die mij beviel,<\/em>
een plek waar ik nog jaren zwerven zou:<\/em>
het park rond de ru\u00efnes van mijn ziel.<\/em>
 <\/em>
Om in het indrukwekkende gedicht \u2018Hersttij\u2019 op pagina 47 voor haar in het park een standbeeld op te richten. Het park compleet,  Parkzicht de titel van de bundel passend, de bundel een museum! met uitzicht op Bezembinders beeldentuin.
 
Sprak ik hiervoor over een po\u00ebziebundel? Ja dat deed ik. PARKZICHT van Paul Bezembinder is van de Po\u00ebzie maar PARKZICHT is meer dan po\u00ebzie alleen. we lezen het gedicht – de tekst op pagina 9:
 
Parkzicht<\/em>
 
Ja, klopt, ik had mij aan de elegie nog niet\u2019
gewaagd. Misschien dat het verdriet te vast
zat nog, dat ik de alchemie die ervoor nodig
was toch niet vertrouwen kon. Ik had Sjestov
en hield het in mijn dichtkunst bij de aprostrof.
Het is met Parkzicht<\/strong> dat ik aan de elegie begon.<\/em>
 
De bundel is \u00f3\u00f3k een inleiding in de filosofie van SJESTOV. De dichter Bezembinder  \u2018had\u2019 Sjestov  – tot zijn beschikking – lezen we en handelt in de geest van de filosoof Sjestov, zeker nu \u2018het verdriet\u2019 nog te vast zit – Sjestov geboren als Jehoeda Lejb Schwarzmann Oekra\u00efens-Russisch-Joodse existentialistische filosoof 1866-1938.
 
Sjestov lijkt Bezembinders voorganger in een absoluut individualisme, om de individuele mens te tonen in al zijn oorspronkelijkheid, in al zijn wanhoop, in de harde onverschillig\u00adheid van de werkelijkheid, in de onverbiddelijkheid van de rede ook.
In zijn filosofie wijst Sjestov  naar wat misschien niet kan worden uitgedrukt, maar wat voorbij de wanhoop ligt. Dit is wat hij “vertrouwen” noemt. Dit is niet een “geloof”, geen “zekerheid”, maar een andere manier van individualistisch denken te midden van knagende twijfel en onzekerheid.
En zo las ik deze prachtbundel van Paul Bezembinder ook – waarin de dichter als  mens wordt getoond in gesprek met de lezer en met (grote) tijdgenoten uit heden en verleden – de tijd  – vrij naar de filosoof – als tegenpool van de eeuwigheid. Wij tijdgenoten leven – reflecteren –  met de dichter mee – met de dichter als een mens van vlees en bloed – met deze dichter een mens van vlees en bloed – en waarin ZIJ – die grote verdrietige geliefde – verwezen wordt naar de eeuwigheid. Als standbeeld, verworden tot standbeeld  in dichters beeldentuin. Ik wandelde twee dagen zo heel graag met Paul mee in Pauls beeldentuin.  Alleen al om de reflectie op pagina 20 in PARKZICHT. Deze gedichtenbundel van vlees en bloed en van verstilling is een lust voor het oog!
 
Een reflectie<\/em>
 
Mijn lief, dat ik per se fonetisch schrift
voor onze schaduwvaart gebruiken zou,
begrijp ik nu. Mijn lichaam was geschift
toen het voor altijd van jou houden wou.
(Niet dat het dat nog altijd kunnen zou.)
Ik ben er weer, lijkbleek en transparant,
als rijstpapier, een reiger aan de water-
kant die in het vroeger leven van de
vliet alleen nog doodstil heden ziet.
 <\/em>
 

Recensie Pom Wolff
11-12-2020<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
https:\/\/www.bruna.nl\/boeken\/parkzicht-9789082541281<\/a><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\r\n\t\t