{"id":17532,"date":"2021-02-05T16:28:42","date_gmt":"2021-02-05T15:28:42","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=17532"},"modified":"2021-02-07T10:59:05","modified_gmt":"2021-02-07T09:59:05","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dat-er-altijd-weer-opnieuw-een-nieuwe-fanfare-door-de-straten-zal-gaan-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/02\/05\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dat-er-altijd-weer-opnieuw-een-nieuwe-fanfare-door-de-straten-zal-gaan-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Cartouche wint de enige echte virtuele – dat er altijd weer opnieuw een nieuwe fanfare door de straten zal gaan – trofee op pomgedichten – Rik van Boeckel zilver"},"content":{"rendered":"\n

dat er altijd weer opnieuw een nieuwe fanfare door de straten zal gaan. een loflied op de vrijheid, de lust de liefde en het leven – twee dichters raakten wat mij betreft de kern van het thema deze week. Rik van Boeckel zilver en Cartouche het goud. onder de gedichten kunt u lezen waarom de eremetalen deze week naar deze dichters gaan. neemt niet weg dat ik alle dichters bedank voor de inzendingen – het was mooi om te lezen hoe de dichters de fanfare aan ons voorbij lieten gaan. dank jullie wel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>

Sneeuw wit je<\/strong>

Ik wist dat we ons begaven
toen we gingen zwieren en niets
ik zweer het je – dat ons weerhouden kon
van die doorlopers, je kent ze wel
over een spiegelglad oppervlak
 
jij en ik
koek en zopie
 
elke scheur, elk wak dachten wij
met gemak, de einder lonkte als een
open gat om samen in te verdwijnen
geen kou of vlaag kreeg vat , we leefden
enkel bij begeren tot het begon te vlokken
 
en niemand hoeft mij iets te zeggen
van sneeuw weet ik- zo vast als een huis
warm als een iglo – dat zij nooit smelten kan
dorst en honger nooit ophouden te kloppen
zo blijf jij , mijn sneeuw van gisteren
 
kringelende blaasmuziek
een eeuwig vrijgevig klinken
 
06-02-2021
Cartouche


->
ojee Cartouche gaat al meteen los op de titel. sneeuw en wit en je en dat allemaal als losse vlokken boven het gedicht opgehangen. wel actueel. en dan moet het gedicht nog beginnen. met zijn romantische inborst moet het mogelijk zijn om het thema te halen: \u2018het leven te bezingen zoals het leven bezongen moet\u2019 de opdracht deze week een vrije opdracht natuurlijk – met elementen van vrijheid, lust en liefde – als altijd op deze site iets van romantiek graag – iets van hoop ook\u2026.
 
en ja hoor hij staat \u2026 helemaal overeind in de vers gevallen sneeuw dit gedicht – mooie beelden – een winters beeld – er wordt gezwaaid gezwierd – \u2018we leefden enkel bij begeren tot het begon te vlokken\u2026\u2019 <\/strong>de fanfare van honger en dorst in een nieuw jasje van ijs en sneeuw, koek en sopie beschreven.


 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Pom, het is meer een lied dan een gedicht maar dat krijg je als je behalve dichter ook muzikant bent.

Met muzikale groet,
Rik van Boeckel
<\/em>

Ra die ra die fanfare<\/strong>

Wij wandelen zingend door de tijd
de onrustig bivakkerende werkelijkheid

ra die ra die fanfare van sax en klarinet
de zoon speelt de toon van vader trompet

de slag van de toekomst zeker geslagen
moeders zal fluitende embryo\u2019s dragen

vele afstanden zullen ons zoeken
dorpen steden eilanden zullen ons boeken

het verhaal speelt zijn eigen chanson
noten tonen ritmes gaan nooit op de bon

trommels trombones schuiven snel aan
de tuba zendt toeters en bellen vooruit

wij zien ze op stranden en straten staan
luid rappende jongens op de levensbeat

we slaan onze slag al spelende mee
trompetten met gillende fluiten in zee.

Rik van Boeckel
5 februari 2021


 
\u2018het leven te bezingen zoals het leven bezongen moet\u2019 de opdracht deze week een vrije opdracht natuurlijk – met elementen van vrijheid, lust en liefde – als altijd op deze site iets van romantiek graag – iets van hoop ook -zolang we leven is er hoop op alles wat het leven biedt. zo ongeveer. eens kijken of rik van boeckel deze uitgeschreven norm haalt. we lezen bij hem over moeders met fluitende embryo\u2019s – dat lees je niet vaak. de muziek de muziek instrumenten om moeder heen genoteerd. het thema lijkt op riks lijf geschreven. optimisme tot in alle uithoeken van de baarmoeder voelbaar.
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n