{"id":17597,"date":"2021-02-12T08:08:32","date_gmt":"2021-02-12T07:08:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=17597"},"modified":"2021-02-12T08:08:33","modified_gmt":"2021-02-12T07:08:33","slug":"yvonne-koenderman-nu-op-een-punt-dat-eten-echt-niet-meer-gaat-drinken-lastig-is-en-praten-nog-meer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/02\/12\/yvonne-koenderman-nu-op-een-punt-dat-eten-echt-niet-meer-gaat-drinken-lastig-is-en-praten-nog-meer\/","title":{"rendered":"Yvonne Koenderman nu op een punt dat eten echt niet meer gaat, drinken lastig is en praten nog meer ….,"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
Yvonne Koenderman maakt moeilijke weken mee en doet verslag op pomgedichten – wat ben ik blij met haar woorden – harde realistische waarnemingen en gevoelens – maar … op zijn\/haar yvonne koendermans genoteerd – en dat ze door de sneeuw mag gaan in haar tuintje zoals poezen dat ook doen – alsof ze door de slagroom moeten – wensen wij Yvonne en dat de dinsdag Yvonnes kant uitvalt. hou je taai!<\/em>


Nog een week en dan komt chemo 8.
Tenminste, de twijfels zijn aanwezig of hij door kan gaan, maar dat verlossende antwoord horen we dinsdag na het bloedonderzoek.
Tot die tijd rommelen we thuis wat aan. De sneeuw is mooi, maar de wandelingen waar naar werd uitgekeken zijn nog niet gemaakt, we zijn niet veel verder gekomen dan die stappen in de tuin, maar het scheelt ook een hoop, je hoeft je niet voor die ander die je misschien tegenkomt op te tutten en dat masker aan te trekken. Pruikje op, kleur op je wangen, zodat wanneer iemand vraagt hoe gaat het, je lachend kan roepen goed hoor!

Terwijl het eigenlijk kut\u00a0 gaat, je niet kan roepen of lachen omdat de ontstekingen als gevolg van de chemo te veel zeer doen, laat staan een afschrikkend gezicht zijn voor een ander als je je mond te veel open doet. Het is dus kut, met ondanks dat zwarte momenten van humor. “Mam…doe je mond eens een beetje open en beweeg dan met je tong achter je tanden. Brrrrrr het is net of er twee ogen van een monster naar je staren” Hillariteit ten top en iedere keer dat ik probeer mijn tanden te poetsen heb ik sinds die dag een gesprek met de steeds groter wordende ogen achter mijn tanden dat het tijd wordt dat hij oprot. Helaas trekt het zich er niets van aan.

Ik mag nog steeds niet klagen. Er zijn mensen die hebben dit vanaf chemo 1 en tegen de tijd dat het wegtrekt komt chemo 2. Ik hik als al het spul zijn werk goed heeft gedaan tegen 8 aan en kom nu op een punt dat eten echt niet meer gaat, drinken lastig is en praten nog meer, maar zonder uitzicht dat er nog 5 of 7 kuren komen.Het heeft ook voordelen. Je kan ineens in dat leuke bloesje of die skinny zwarte spijkerbroek van je dochter. Ja laten we hier even een leuke foto van maken…pruik op, wangetjes rood, wenkbrauwen die er niet zijn even bijtekenen en met de juiste lichtval van een winterzonnetje wat binnenkomt is daar een perfect gezellige Facebook foto. Zo een van zie je, het gaat prima, het gaat goed.

Als ik er goed over nadenk, dan gaat het eigenlijk ook goed, alleen dat tweeogend\u00a0 monster met al zijn vriendjes\u00a0 moet even snel mijn mond verlaten, zodat ik heerlijk kan genieten van mijn yoghurt of boterhammetje.

Yvonne Koenderman<\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t