{"id":18039,"date":"2021-03-26T22:05:00","date_gmt":"2021-03-26T21:05:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18039"},"modified":"2021-03-28T10:57:20","modified_gmt":"2021-03-28T08:57:20","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-doet-u-mij-maar-vandaag-een-mooi-liedje-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-kwetsbaar-zoals-dichters-nu-eenmaal-altijd-vogelvrij-in-de-lente-zijn","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/03\/26\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-doet-u-mij-maar-vandaag-een-mooi-liedje-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-kwetsbaar-zoals-dichters-nu-eenmaal-altijd-vogelvrij-in-de-lente-zijn\/","title":{"rendered":"Petra Maria wint de enige echte virtuele – doet u mij maar vandaag een mooi liedje – trofee op pomgedichten punt nl – kwetsbaar zoals dichters nu eenmaal altijd vogelvrij in de lente zijn. peter Posthumus zilver."},"content":{"rendered":"\n

dank aan alle dichters voor het insturen van de lentegedichten rond het gevraagde thema gedrapeerd. deze week kiezen Wij van hier (de majesteit doet mee vandaag) voor de eenvoud. eenvoud als in een lief lenteliedje ervaren we bij de woorden van Petra Maria en ook bij het lichte lentegeluid van Peter Posthumus. Petra Maria goud, Peter zilver. Van harte.<\/span><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
ach toe nou toch
met beloftes en ontluiken
is nog niets verloren

winter was zo koud zo donker
de pleintjes zuchten naar zon
ros\u00e9 en belgische trappisten

keer ons om
de ingeslagen weg
ze is te donker

daarna zien we dan wel weer
dood gaan we toch
doe ons maar
de lente lente eeuwige lente

petra maria


–>
iets met kleuren, iets met weemoed wellicht, ramen en vergezichten, vogeltjes, lente \u2013 ja doet u maar een tekst als een lenteliedje, een mooi liedje om samen te zingen \u2013 een mooie tekst \u2013 kwetsbaar zoals dichters nu eenmaal altijd vogelvrij  in de lente zijn – ik geloof dat het beschreven thema geheel en al door Petra Maria is ingevuld. ik hoor de sirenen verlokkelijk zuchten en zingen in een waas van belgische trappistenlucht.<\/strong><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Na een tijd van leven
weet je het
alles duurt maar even

wat je er van vond
wat je deed
het kwam niet van de grond

wat blijft is de herinnering
maar ook die
zit vol ontluistering

je nam jezelf van alles voor
wat niet gaf
want het meeste ging niet door

je denkt dat alles ijl en leeg is
en ook dat
ieder pad een doodlopende steeg is

maar opeens voel je het
‘ tis voorjaar
en je veert juichend uit je bed

peter Posthumus


–>
een simpel liedje met een simpel rijm om vrolijk van te worden. deze week zijn we in voor lichte eenvoud – geen witloof, geen gedoe, geen vochtige sappen, geen gepeupel, geen bevroren vrouwen, geen WO 3, geen spatkledders.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n