{"id":18186,"date":"2021-04-16T08:33:45","date_gmt":"2021-04-16T06:33:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18186"},"modified":"2021-04-18T11:02:47","modified_gmt":"2021-04-18T09:02:47","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-te-veel-gedacht-te-lang-gewacht-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/04\/16\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-te-veel-gedacht-te-lang-gewacht-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"Frans Terken en Vera van der Horst winnen de enige echte virtuele \u2018te veel gedacht te lang gewacht\u2019 trofee op pomgedichten punt nl"},"content":{"rendered":"\n

twee gedichten te mooi om waar te zijn, deze week, te waar om nog mooi te kunnen zijn. met waarachtige pijn zoals alleen dichters deze kunnen beschrijven. Frans Terken goud! en Vera van der Horst goud! van harte. de andere dichters wil ik ook voor de breekbare woorden bedanken. maar lees Frans, lees Vera – zo droef zo mooi, zo mooi droef:<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>

Op een briefje<\/strong>

Dat je hele dagen niets voelt
en het dan daarna weer te laat is
om wat je wel voelde te delen

zo leeg als je voor de deur staat
niet weet of het bellen of kloppen is
zoals je vroeger deed

je oefent even de glimlach
waarmee je haar schalks zou verleiden
proeft dat het nauwelijks een grijns haalt

dat het vergeefs is voor je eraan begint
het terughalen van de wind in haar haren
stormachtig schrijven waar je in onder ging

en blijft het onuitgesproken
als de naam naast de brievenbus
aan wie je op papier al je liefde schonk

\u00a9 FT 16.04.2021


–>
het \u2018weggegooide geluk\u2019 zo mooi bezongen door jack poels in het zachte moedertaal limburgs van oa de dichter frans terken met daarbij de verklaring \u2018Te veel gedacht te lang gewacht\u2019 als thema – is gefundenes fressen voor elke dichter natuurlijk. in dit geval gesungenes fressen. het eerlijke onontkoombare dat een leven invreet een leven lang blijft doorvreten – ergens moeten we van die voortdurende knagende pijn kunnen lezen – anders is er geen eremetaal deze week.
nou van die pijn lezen bij frans. de leegheid, de gelatenheid, de zware gang naar een voordeur, het naambordje en alles wat in het leven  voorbijging zonder enig wezenlijk resultaat. ten onder gaan als je aan die wapperende haren dacht\/denkt. (mooi beeld) – te lang gewacht te veel gedacht – \u00e9n te vaak beschreven in die zin dat het niet anders kon. in zinnen die niet anders konden.
 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>


Je kwam in drie\u00ebn en ging alleen<\/strong>

Daar waar ik je het eerste zag
zo onbevangen als je stond, je ogen
straalden, uit je hoofd vol blonde krullen,
daar sloeg mijn hart al tomeloos
en bang

daarna de eeuwen aan de lijn
hoe je mijn oren streelde
als je met zachte stem
mijn jurk beschreef
die ik toen droeg

en dat je in de taxi sprong
ineens liep je in mijn kamer rond
je tekende jezelf in het schilderij
dat voor me op de ezel stond
je was te mooi voor mij
Ik brak

Nu denk ik vaak nog
aan de vijvers in je ogen lief
toen je ging en droom
met regelmaat dat
ik in witte nachtjapon
mezelf in jouw dromen vlieg.

Vera van der Horst –


op de valreep ingestuurd – ik had Frans Terken al voor het goud – maar om dit gedicht kan ik niet heen – die bangheid in de eerste strofe prachtig, de eeuwen in de tweede, hoe hij zichzelf tekende in veraas schilderij – ze brak! prachtig – de vijvers in zijn ogen en hoe ze daar aan denkt. ja vera mag blijven – ik zeg deze week 2x goud ook voor vera.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Frans Terken: zo leeg als je voor de deur staat<\/strong><\/span><\/li>
  • Rik van Boeckel: hij ziet sterren in de golven<\/strong><\/span><\/li>
  • Paul Bezembinder: in de loop der tijden<\/strong><\/span><\/li>
  • Petra Maria: morgen zal alles beschreven worden<\/strong><\/span><\/li>
  • Ditmar Bakker: buiten bloeit een hatelijke lente<\/strong><\/span><\/li>
  • Cartouche: en ik daar op het terras<\/span><\/strong><\/li>
  • Erika De Stercke:<\/strong> de avond omarmt<\/strong><\/span><\/li>
  • Babak Amiri: Dat het op een dinsdag moest<\/span><\/strong><\/li>
  • Vera van der Horst: je was te mooi voor mij – Ik brak<\/span><\/strong><\/li><\/ul>\n\n\n\n
    • wedstrijd gesloten<\/em><\/li><\/ul>\n\n\n\n

      wie wint de enige echte virtuele \u2018Te veel gedacht te lang gewacht\u2019 trofee op pomgedichten punt nl?<\/p>\n\n\n\n

      om te huilen zo mooi deze week  – een verwoestend romantisch lied – in de versie van Jack Poels\/Rowwen Heze –   maar ook met een nederlandse tekst te genieten – het ooit en toen zo smartelijk weggegooide geluk in venlo, in limburg, in nederland, overal ter wereld. een universeel gegeven. deze week gaan we op de pom het gevoel aan, het gevoel in. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak  \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em><\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n

      \n