{"id":18247,"date":"2021-04-23T19:30:24","date_gmt":"2021-04-23T17:30:24","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18247"},"modified":"2021-04-25T10:48:13","modified_gmt":"2021-04-25T08:48:13","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-terras-ik-jou-vandaag-of-terras-je-mij-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/04\/23\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-terras-ik-jou-vandaag-of-terras-je-mij-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"Erika De Stercke en Cartouche winnen de enige echte virtuele – terras ik jou vandaag of terras je mij? – trofee op pomgedichten punt nl"},"content":{"rendered":"\n

een sobere Erika de Stercke (goud!) en een uitbundige Cartouche (ook goud) vallen deze week in de prijzen. welk terrasje met welk eremetaal – dat was de vraag – een niet makkelijk te beantwoorden vraag. in de commentaren onder de gedichten is het antwoord gegeven.<\/strong><\/span> <\/p>\n\n\n\n

dichters dank jullie wel – open de terrassen – open de flessen – open de wijn. <\/span><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>


De tafel van twee<\/strong>
 
Hoe je daar zat, achter de bloembakken, het had iets
schots, iets scheefs, jouw aanblik op het terras<\/strong>, de overslag
van je been, de lichtheid van je dij, het purper van je lip
het bloedrood van je nagellak, je pumps
 
ik kon er niet omheen, het pijpje achteloos in je hand
de brand in je ogen, het omzien naar een tafel-lelie – een
meneer van dalen -, een echte heer van stand, ik zag hoe
je zocht en vroeg vrijmoedig in mijn beste steenkoolengels
\u201cdo you want a light, my dear?\u2019waarop jij \u2018no thank you, sir\u201d
geen zee is groot genoeg om een veenbrand te blussen – laat me
even alleen mijn sigaret en mij, daar komt niemand tussen
\u201cno one, no body, never ever\u201d, zelfs geen brandweerman
 
doet aan vermenigvuldigen als hij optellen en aftrekken kan
1 met 1 geeft nog lang geen pas en met een intrigerende glimlach
nippend aan je Loch Lomond on the rocks bleef je zitten \u2013 uitkijken
naar het sein brand meester in de mist die tussen ons in hing, voor altijd
blijven zou \u2013wist je \u2013 zoveel had je van kopland meegekregen
kon je met je ogen dicht natellen op de vingers van een hand
\u2018het verlangen naar\u2019- een vuurtje, een lucky strike –
\u2018een sigaret is het verlangen zelf\u2019
 
ah, hoe zonde, het had
zo goed er een voor twee geweest

24-04-2021 \/ Cartouche


–>
ik zeg een heel verhaal – een verhaal van verlangen – en ik  moet eerlijk zeggen met tegenzin aan begonnen – maar cartouche heeft mij meegetrokken in zijn verhaal. en als je dit verhaal in een opzwepend tempo weet te brengen dan is de winnaar van de slam bekend. zo win je een slam – met een goed en verrassend verhaal – twintigers en dertigers doen niets anders. dit is geen gedicht – dit is een performance.
 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>

ze lonken 
de terrassen<\/strong>
als vliegenvangers
naar hongerige lijven 
in het lentelicht  

aan de tafel 
bij een zwerm 
die ons vreemd lijkt 
laten we 
het gezoem achter 

we vliegen 
over de grenzen 
van regels voor 
een vrijheid 
tussen jou en mij 

Erika De Stercke


–>
moest wel twee keer lezen en ik begrijp nog niet precies wat er staat – maar volgens mij trekt Erika ons hier wel de po\u00ebzie in – een vergelijking – wat gezoem en wat er kan ontstaan na een terrasbezoek tussen twee mensen – weg van de regels op naar iets van vrijheid. een gedicht waarin ik langzaam begin te geloven.
 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n