{"id":18459,"date":"2021-05-17T12:58:42","date_gmt":"2021-05-17T10:58:42","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18459"},"modified":"2021-05-18T07:31:01","modified_gmt":"2021-05-18T05:31:01","slug":"de-felicitatie-van-max-lerou-en-het-verloren-gewaande-gedicht-van-cartouche","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/05\/17\/de-felicitatie-van-max-lerou-en-het-verloren-gewaande-gedicht-van-cartouche\/","title":{"rendered":"de felicitatie van Max Lerou en het verloren gewaande gedicht van Cartouche"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
vriend Max schreef mooie woorden op FB aan uw webmaster – ik neem ze vandaag graag op om ze te plaatsen op de site – dank je wel Max – heerlijke regels!
onder Max’ prachtwoorden de prachtwoorden van de dichter Cartouche – dichter Cartouche was zondag een beetje in de war – hij schreef een gedicht op het thema vroeger van de zondagochtendwedstrijd hier op de site en stuurde zijn gedicht naar zichzelf op per mailbericht. en maar wachten en maar wachten wanneer de site zijn gedicht zou opnemen. Dichter Cartouche heeft er de nacht niet van kunnen slapen. volkomen gebroken belde hij vanochtend aan hier in Buitenveldert om zich te beklagen. uit een sporenonderzoek van de lokale recherche bleek dat de dichter tegenwoordig verzen aan zich zelf stuurt. wel blij dat Cartouche het goede adres na zijn bittere nacht heeft weten te vinden – dat we Cartouche nog lang mogen lezen! eerst MAX dan Cartouche:

Pom <\/a>begint vandaag aan een gloednieuw rondje om de magistrale stralende. Eijlders juicht, Amsterdam juicht en ook Den Haag doet mee
<\/em>
vandaag telt vooral
de som der delen als was
de tijd een tapasbar

vriendschap komt stapsgewijs aan
tafels waar men drinken tot eetlust verheft
en woorden rustig blijven in gedachten

naderbij komen is als dichten in het diepe
weten van een samenloop langs onverlichte paden
en wij hoeven niet te raden wat nog in de verte

Max Lerou<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>


Verloren
 <\/strong>
Bleu, bleuer dan bleekblauw op de markt
van liefde wist hij zijn gulden een wiebelding
 
altijd op zoek naar een snede rolde en tolde hij
kantje boord, kon zijn draai niet vinden en ging
als een ketter tekeer en rookte van de duivel
bezeten alle vuur uit zijn lijf om in de nacht
alleen, aan haar denkend, in bed te kruipen
er \u2018s-anderendaags weer op los te trekken
met mist in het hoofd zich weg te zoeken
naar het onbestaanbare \u2013 baken
 
om op te varen – zo kwamen de dagen
hem voor dat ze nooit voorbij zouden gaan
 
tot een druilerige maandagmiddag de zon
heel behoedzaam door de wolken prikte
dat hij hijzelf de kilo was, die zou knallen
als meester van de wereld – warenmarkt
in elk vaarwater zeven smarten niet meer
dan voetnoten waren na het ontmoeten
an dat melkmeisje nu in de verskraam
van bloemen, fruit en vergeten groenten
 
waar zij zijn hand nam en hem voerde
door het boek van verloren zinnen

15-05-2021
Cartouche<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t