{"id":18468,"date":"2021-05-19T08:01:32","date_gmt":"2021-05-19T06:01:32","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18468"},"modified":"2021-05-19T08:01:33","modified_gmt":"2021-05-19T06:01:33","slug":"merik-van-der-torren-met-het-teruggevonden-lied-van-de-oude-hoer-voor-alle-marktvrouwen-die-corsetten-verkopen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/05\/19\/merik-van-der-torren-met-het-teruggevonden-lied-van-de-oude-hoer-voor-alle-marktvrouwen-die-corsetten-verkopen\/","title":{"rendered":"Merik van der Torren met het teruggevonden Lied van de oude hoer – voor alle marktvrouwen die corsetten verkopen"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>

Hoi Pom,
\u00a0
Dit lied is op basis van een gedicht van mij ergens in 1999 geschreven door Francie Steverink. Onder begeleiding van haar accordeon heb ik het een paar maal gezongen in de Badcuyp indertijd. Een keer buiten op het terras, tot die marktvrouw die corsetten verkocht heftig protesteerde tegen mijn zangkunsten. Ik was de tekst en de opname van het lied kwijt, maar wonder boven wonder vond Andries Minnaard met wie ik het ook wel eens gezongen had, het laatst toch in zijn archief en kon ik de tekst reconstrueren. In de bijlage. Voor pomgedichten, groet, Merik<\/strong>


Het lied van de oude hoer<\/strong><\/em>

Al zeer jong, zo pril en onervaren
zag je hem in het horeca-bedrijf.
Het lekker dier, nog in zijn kinderjaren,
vergokte daar zijn stralend jongenslijf,
had geen zorgen in die goede dagen,
dacht niet aan zijn welverdiende straf.
Jongenlief, ik kan het niet verdragen;
wordt de goot je koud en ondiep graf ?
\u00a0
Hij vergat zijn studie voor een streling.
Kroeglawaai verstomde zijn muziek.
Met de jaren kwam ook de\u00a0 verveling;
lach werd grijns, het vlees een dof tuniek.
Nu zit als de dood achter de ramen,
een zwart gat dat zich aan een ander gaf.
Jongenlief, je mag me niet beschamen,
wordt de goot je koud en ondiep graf ?
\u00a0
Een leverkwaal; de smaad van lege flessen,
de mond gestift, de nagels rood gelakt,
zijn slappe koopwaar, dure levenslessen,
billen in een gouden vod verpakt,
werd bezit van grofgebekte kerels
aan wie hij zo dikwijls aanstoot gaf.
Jongenlief, ik kan het niet verteren,
wordt de goot, je koud en ondiep graf?
\u00a0
In de kille schemerende dagen,
elke donkere, doorwaakte nacht,
hoor je hem dan hartverscheurend klagen,
als hij weer door mannen wordt\u00a0 verkracht.
Hoe de pijn in het diepste ligt bevroren,
vals venijn voelt aan als rauw geblaf
Jongenlief; ik moet er niet aan denken,
wordt de goot, je koud en ondiep graf ?
\u00a0
Zie ik soms een bedelende zwerver.
O, dan krimpt mijn hart van pijn,
vraag me af of dat jouw lot zal worden,
als ik er eenmaal niet meer zal zijn.
Ik dacht aan jou, toen ik zo’n arme stumper
bevend laatst mijn povere aalmoes gaf.
Jongenlief ik zal immer aan je denken,
in de goot, je koud en ondiep graf.
\u00a0
\u00a0
\u00a0
Francie Steverink- van der Hurk, Merik van der Torren,<\/em>
1999, april 2021<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t