{"id":18472,"date":"2021-05-21T10:00:27","date_gmt":"2021-05-21T08:00:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18472"},"modified":"2021-05-21T10:00:29","modified_gmt":"2021-05-21T08:00:29","slug":"yvonne-koenderman-aan-de-wandel-en-zegt-dag-wind-dag-vogeltjes-dag-onzekerheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/05\/21\/yvonne-koenderman-aan-de-wandel-en-zegt-dag-wind-dag-vogeltjes-dag-onzekerheid\/","title":{"rendered":"Yvonne Koenderman aan de wandel en zegt dag wind, dag vogeltjes, dag onzekerheid"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
Vrijdagochtend.<\/strong>
De wind waait tijdens de ochtendwandeling met de hond stoffige nesten uit het labyrint, wat zich momenteel nestelt in het hoofd.
Het lijkt op rondjes lopen zonder bij de kern te komen of traplopen zonder boven te komen, maar halverwege te blijven hangen. Je omhoog wentelen langzaam omhoog en soms iets te hard en snel weer terug.

De vogels zingen\u00a0 niet vanmorgen, die nestelen zich in die boom die harder buigt dan goed lijkt bij iedere windvlaag, maar iedere keer veerkrachtig terug buigt en het nest flink laat schudden.

De hond interesseert het niets. Snuffelend loopt hij zijn rondje, alle geurtjes binnenhalen als een wilde haarbal die groter lijkt in de wind dan hij is en stilletjes geniet ik van mijn eigen haar(tjes) die de wind trotseren zonder in de war te raken.

De muizenissen in het doolhof van de afgelopen week waaien in delen als stof op de wind. Iedere vlaag geeft meer ruimte die nodig is na onverwachts verlies binnen het hematologische groepje wat onzekerheid gaf.
Het gaat goed, we wentelen ons omhoog, twee omhoog, drie terug, vier omhoog en komen die onzekerheid te boven.


Yvonne Koenderman<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t