{"id":18538,"date":"2021-05-28T21:34:04","date_gmt":"2021-05-28T19:34:04","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18538"},"modified":"2021-06-08T10:56:07","modified_gmt":"2021-06-08T08:56:07","slug":"welke-bloementuin-welke-zon-levert-u-dit-weekend-de-enige-echte-virtuele-zonnebloemtrofee-op-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/05\/28\/welke-bloementuin-welke-zon-levert-u-dit-weekend-de-enige-echte-virtuele-zonnebloemtrofee-op-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"Vera van der Horst goud – Max Lerou zilver -welke bloementuin, welke zon levert u dit weekend de enige echte virtuele zonnebloemtrofee op – op pomgedichten punt nl?"},"content":{"rendered":"\n

mag ik alle dichters bedanken voor de inzendingen en voor een zo zonnig begin van de zondag, van de week, van de lentezomer op pomgedichten punt nl – de late inzending van Max Lerou toch nog bekroond met zilver – met een typische Lerou kunt u deze zondag aan – hoeveel wijn u er ook in gooit – Max van harte. het goud gaat zonder aarzelen naar Vera van der Horst. met een prachtige eerste strofe en een professionele tweede maakt vera deze zondag compleet. en haar gedicht tot enerverende po\u00ebzie. zo kunnen we verder – hoeveel koelkasten vandaag ook uit de hemel vallen. dank dank dank en vera van harte!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Over en over<\/strong>

Dat er iets ronddwaalt in me,
wat ik niet zeggen kan, niet raakt
aan woorden. Wel het weten
dat het langzaam steeds meer
deel wordt van mijn leven,
ik het een naam probeer te geven,

wordt nu verjaagd door kleurrijke
troepen die in het voorjaar massaal
het land bestormen,
ontspruiten uit grond en takken,
oprijzen, zich ontsluiten,
een weg naar mij, mijn
zintuigen zoeken.
Oh, dat het altijd zo,
zo lente mag zijn.<\/span>

Vera van der Horst<\/span>


–>
in die eerste strofe dwalen we graag met Vera mee – doe maar meisje, doe maar kind fluisteren we dichteres in het oor – het leven is nu eenmaal een zoektocht en raken we de woorden net niet aan – dan wel elkaar – elkaar kan altijd zonder woorden ook. mooie eerste strofe – zo glij je een gedicht in.

krijg ik toch een beetje de pest bij de beschrijving van die kolere bloemen in de tweede strofe – dichteres heeft ze nodig – dat is voor haar  de manier om bij de lente die voor haar zo prachtige lente uit te komen. mooi compleet gedicht – ik heb genoeg aan de eerste strofe – dat dichteres ook nog eerst een bosje bloemen wil plukken – ok – haar goed recht – we zullen wel weer wachten. het is het thema tenslotte dit weekend maar voor mij hoeven ze echt niet – hier die rotbloemen – bij vera wil je dromen en dwalen. je in haar onzekerheden wentelen en verliezen.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>

                                                                          
en toch scheen de zon <\/strong>

maar wat voor weer
het gisteren was
in den haag
 
brokken ijs zo groot
als koelkasten
vielen uit de lucht
even dacht ik
dat het koelkasten waren
 
in minder dan een minuut
smeltwater tot de tweede verdieping
het bleek een verstopte goot
er stak een been uit
 
ml<\/span>


–>
ha een heerlijke  max – lekker geschreven – hapklaar en met een glimlach te verorberen dit kwikzilveren gedicht – ik zeg zilver en van harte!<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • <\/span>Rik van Boeckel – jij brengt de roos de tulp de narcis<\/strong><\/span><\/li>
  • Anke Labrie – de geur van rozen en magnolia<\/strong><\/span><\/li>
  • Petra Maria – van zee\u00ebn diepblauw<\/strong><\/span><\/li>
  • Vera van der Horst – wat ik niet zeggen kan<\/span><\/strong><\/li>
  • Max Lerou – koelkasten vielen uit de lucht<\/span><\/strong><\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \n