{"id":18675,"date":"2021-06-17T09:17:41","date_gmt":"2021-06-17T07:17:41","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18675"},"modified":"2021-06-17T09:17:42","modified_gmt":"2021-06-17T07:17:42","slug":"von-solo-alsof-ze-een-zondige-overtreding-begaan-heeft-kijkt-de-jonge-twintiger-in-mijn-richting","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/06\/17\/von-solo-alsof-ze-een-zondige-overtreding-begaan-heeft-kijkt-de-jonge-twintiger-in-mijn-richting\/","title":{"rendered":"VON SOLO – Alsof ze een zondige overtreding begaan heeft, kijkt de jonge twintiger in mijn richting…"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>

Op kantoor staat de radio aan. Radio 10 Gold. Hij lijkt altijd wel aan te staan. Niemand zet hem ooit uit. De laatste die de deur uit gaat denkt altijd, dat er nog iemand blijft, die het apparaat wel uit zal zetten. Het is rustig op de afdeling en de weinige aanwezigen werken en zwijgen. Ineens verzucht een jonge collega: \u2018Wat een vreselijk nummer.\u2019 Ik kijk op van mijn scherm en moet lachen. \u2018Dat is grappig, dat je dat zegt. Het zal het leeftijdsverschil wel zijn. \u00a0Ik heb heel dierbare herinneringen bij het album waar dit liedje op staat.\u2019
\u00a0
Alsof ze een zondige overtreding begaan heeft, kijkt de jonge twintiger in mijn richting. Ze ziet een kalende man met lang haar die hard richting de vijftig gaat. Wat zou ze denken? Ik snij haar gedachten de pas af, want ik zit daar als een schone onervaren jongeling van twee\u00ebntwintig jaar met een nog volle bos lang haar en geen grammetje lichaamsvet. Een onbeschreven blad. Ik vertel van mijn eerste bezoek aan mijn eerste Duitse vriendinnetje. Hoe ik een touw en handschoenen heb meegenomen, omdat ik niet weet of ik bij haar zou mogen slapen, omdat ze begeleid op kamers woont. En ik misschien in de nacht als een koene ridder door haar raam binnen zal moeten klimmen. Ze vraagt of ik het touw ook gebruikt heb? Ik zeg: \u2018Ja, maar enkel voor kinky bondage spelletjes. Klimmen was niet nodig, want de begeleiding van de kamerbewoonsters kwam slechts twee keer per week een uurtje polshoogte nemen. En dat was niet op vrijdagavond.\u2019
\u00a0
Verder in gedachten verzinkend, zie op de salontafel de CD van de Crash Test Dummies nog liggen, daar in Aken. Op die avond vol belofte. Hoe de volgende dag bij het ontbijt met een nek vol zuigvlekken de muziek speelt. \u2018Afternoons and coffeespoons\u2019. Op dat moment klinkt het gewoon als een schattig liedje na een wilde nacht vol liefdevolle vervulling. Het liedje gaat eigenlijk over een bejaarde man als je naar de tekst luistert. Maar dat is dan een onvoorstelbaar onderwerp. Het geeft je op dat moment enkel het romantische gevoel dat dat een ander leven is. Je kunt je wat dat betreft nog decennia voor de gek houden. Mijn geest zweeft intussen weer naar kantoor en langzaam verander ik terug. Mijn collega wil beloven toch eens muziek van de Crash Test Dummies te gaan luisteren. Waarschijnlijk uit misplaatst schuldgevoel. Dat raad ik haar ten zeerste af.
\u00a0
Niet omdat het heel slecht is, maar omdat het zinloos is. En omdat ze gelijk heeft. Dat nummer \u2018Mmm Mmm Mmm Mmm\u2019 is eigenlijk ook wel klote, als je het nu zo hoort.

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, \u00a0PERFORMER EN CINEAST

Check de actualiteiten van\u00a0VON SOLO\u00a0op www.vonsolo.nl<\/a>
\u00a0Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl\u00a0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t