{"id":18728,"date":"2021-06-25T15:12:59","date_gmt":"2021-06-25T13:12:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18728"},"modified":"2021-06-27T10:18:18","modified_gmt":"2021-06-27T08:18:18","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-laatste-uur-ultima-hora-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/06\/25\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-het-laatste-uur-ultima-hora-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"Cartouche wint de enige echte virtuele – het laatste uur \/ ultima hora – trofee op pomgedichten punt nl – Frans Terken zilver, Ton Huizer brons"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

prachtige bijdragen toch weer bij het het \u2018themaschilderij\u2019 \u2013 het laatste uur<\/strong> \/ ultima hora<\/strong> \u2013 in 1915 als ik het goed heb \u2013  geschilderd door diego rivera \u2013 de grote liefde van frida kahlo \u2013 te bewonderen in het COBRA museum te amstelveen. we vroegen om drama we kregen drama \u2013 soms ingehouden soms uitbundig altijd in po\u00ebzie. dank dichters dank.<\/p>\n\n\n\n

en het werd wederom webmaster niet makkelijk gemaakt de eremetalen toe te wijzen. prachtige regels van ien verrips, petra maria en ton huizer, een meeslepend epos van frans terken, de doordringende eigenheid van anke labrie – ga daar eens uit kiezen. ik kies Cartouche voor het goud. <\/strong><\/span>drama in optima forma – met een boven alles uit torende passie lijken de woorden op het papier gesmeten – met een – als het nou nog niet duidelijk is dan maak ik er maar een eind aan – maar het is wel duidelijk beste Cartouche – goud voor gloedvol en van harte. zilver voor Frans Terken en brons voor de rotterdammer Ton Huizer. het is god zij dank niet allemaal feijenoords boninsegna wat de klok slaat in rotterdam – een beetje beschaving kunnen ze daar wel gebruiken. wel fijn dat genoemde club met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid volgend jaar zal degraderen. zoveel brandhout in een oud stadion – dat zie je niet vaak. gelukkig hebben we ton huizer nog. eremetaaldelers van harte!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>

Hora est<\/strong>

Hoezeer het me trof, zoals ik je terugzag
vannacht – een lucide droom – je ogen
wegdraaiend, je mond steil achterover
terwijl ik me in jou wilde overwinnen
wachtend op wat komen zou, kwam
 
een paar minuten \u2013 eeuwigheid
die een leven in twee\u00ebn deelden
me met stomheid sloegen alsof het
ons laatste uur, dat wat ik met jou had
de hemel – nooit dichter binnen handbereik
 
wat lippen brandt en monden snoert
al wat je proeven mag alsof je
nooit samen gestorven – dat
verlangen van verdoving
verlangen sec
 
blijft me bij – geen gedicht
dat daaraan tippen kan
hora est de hoogste tijd
 
27-06-2021 \/ Cartouche


–>
hmm nu het nog kan de ultieme ontlading in woorden samengevat door de dichter die hulpeloos zijn tekort onder ogen ziet. en het allemaal benoemd krijgt in een gedicht voor de porten van de hel weggesleept. die immer wederkerende droom die nog net voor \u2026 kortom een romantisch gedicht op een wijze zoals we Cartouche kennen – deze liefde laat en liet zich niet beschrijven – een dichter komt nog het dichtste bij – daarom is Cartouche dichter.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n