{"id":18775,"date":"2021-07-01T08:59:06","date_gmt":"2021-07-01T06:59:06","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18775"},"modified":"2021-07-01T08:59:07","modified_gmt":"2021-07-01T06:59:07","slug":"martin-aart-de-jong-over-eilanddichter-roop-roop-weet-dat-het-bespelen-van-het-publiek-gelijk-staat-aan-de-beklimming-van-de-mont-ventoux","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/07\/01\/martin-aart-de-jong-over-eilanddichter-roop-roop-weet-dat-het-bespelen-van-het-publiek-gelijk-staat-aan-de-beklimming-van-de-mont-ventoux\/","title":{"rendered":"Martin Aart de Jong over eilanddichter ROOP: ‘Roop weet dat het bespelen van het publiek gelijk staat aan de beklimming van de Mont Ventoux…’"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
Dat Roop zelf een groot dichter is weten we al langer dan vandaag. De enige die daar nog van overtuigd moest worden was Roop zelf. Getekend door de zwaartekracht van het leven, Roop groeide op tussen wal en schip, in Leidschendam. Leidschendam is eigenlijk niet niks, het is veel minder. Het is een winkelcentrum met huizen er om heen, het architectonisch hoogtepunt van Leidschendam is het viaduct over de A4, een A4 die de inspiratiebron was waarlangs Roop’s verbeelding weg kon vluchten naar inspirererende oorden als het damloze Leiden.

Maar het heeft ergens toe geleid. Roop is niet verbitterd geworden, Roop is de Leidse regio ontsprongen, Roop heeft een eiland gevonden waar de maximale Roop ontplooiing wordt gerealiseerd, met behoud van al het goede dat Roop toch al te bieden had zoals daar zijn een gebrek aan goede manieren, welbespraaktheid, drankzucht en het besef dat het goed is niet te zwijgen.

Want niet zwijgen is een kunst die Roop als geen ander in de vingers heeft. Roop spreekt door waar anderen stilvallen. Roop weet dat het bespelen van het publiek gelijk staat aan de beklimming van de Mont Ventoux. Wanneer het zwaar wordt en het lijkt alsof er niemand luistert moet je doorgaan, bijten, bijten en nog eens bijten, doorgaan, blijven doorgaan, spreken en dichten en nog een gedicht en nog een gedicht en nog een gedicht -tien man verlaten de zaal-, er blijft over: een hardhorend dametje en een mededichter die teveel gedronken heeft. De dame ontfermt zich over haar gehoorapparaat en onderwerpt het aan een test. Roop dicht toeterend in haar oor, wisselt nog maar eens een consumptiebon waarop zijn eigen beeltenis prijkt, en schakelt een tandje bij. Hij gaat door en door en door. Het dametje is in slaap gevallen. De dronken mededichter heeft zijn biezen gepakt en is op weg naar een ontwenningskliniek.
Roop hoort zichzelf nu beter, bedankt het publiek voor het applaus en is tevreden.

Martin Aart de Jong<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t