{"id":18786,"date":"2021-07-02T17:05:14","date_gmt":"2021-07-02T15:05:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18786"},"modified":"2021-07-04T10:05:24","modified_gmt":"2021-07-04T08:05:24","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-vrij-naar-paul-snoek-ik-ben-gebleven-gelijk-de-eerste-zwerfsteen-een-mens-vol-gaatjes-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/07\/02\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-vrij-naar-paul-snoek-ik-ben-gebleven-gelijk-de-eerste-zwerfsteen-een-mens-vol-gaatjes-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"Max Lerou wint de enige echte virtuele – vrij naar Paul Snoek – ik ben gebleven gelijk de eerste zwerfsteen een mens vol gaatjes- trofee op pomgedichten punt nl – Petra Maria zilver"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

ik schreef:<\/strong> ga er maar aan staan \u2013 deze opdracht \u2013 deze week \u2013  de verbeelding van een mens met gaatjes \u2013 aanleiding de ongeveer 65 jaar oude in het Amstelpark (de boekenpaal) gevonden bundel van PAUL SNOEK \u2013 \u2018ik rook een vredespijp\u2019 en daarin het gedicht \u2018een skalp\u2019 met de regels: \u2018Ik ben gebleven gelijk de eerste zwerfsteen was,  een mens vol gaatjes<\/strong>.\u2019<\/p>\n\n\n\n

en ik schreef:<\/strong> dichter max lerou weet hoe dat moet: po\u00ebzie laten gisten in een koe, nog specifieker in maag drie. hahaha. dat is weer eens een andere blik op de po\u00ebzie. po\u00ebzie ligt vanaf vandaag niet meer op straat maar staat in de wei. en dat er ook nog soep van getrokken kan worden. stralend geluk met altijd ook  een aangebrand randje als je niet uitkijkt. gelukkig redt de lichtvoetigheid het gedicht, de biefstuk en de mens. JEZUS REDT! (niet meer) op zondag \u2013 biefstuk redt! de mens \u2013 en een koe de po\u00ebzie! met deze lichtvoetigheid kan ik de gewijde zondagochtend aan. een dichter weet hoe uit een koe ook nog po\u00ebzie te melken is. GOUD voor Max Lerou! van harte.<\/p>\n\n\n\n

en ik schreef:<\/strong> petra\u2019s gedicht  regendag bestaat uit drie strofen \u2013 de derde is een prachtige \u2013 te mooi zelfs voor de inleidende twee. ik heb genoeg aan de derde:
 
morgen zal het nooit meer<\/em>
zijn als wat ons
te vaak in de weg staat
zo te kijken naar een dag

als deze

<\/em>prachtig! ja zo vallen in po\u00ebzie de gaten in een mens. de vergankelijkheid met po\u00ebzie gelardeerd. zo mogen er ook gaten in een mens vallen. de taal als wondermiddel \u2013 een wasmiddel dat de aanstaande donkere tijden in de bleek legt. Zilver dus voor Petra Maria! van harte! alle dichters mijn grote dank voor de inzendingen bij een zo een moeilijk te vatten thema als de mens is  in al zijn gaten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>


vrede is biefstuk eten met muziek uit het slachthuis<\/strong>
 
bij elk stralend geluk
doemt wel vaker een beeld
van bonte koeien in zwart wit
 
hoor ze loeien
wanneer in maag drie
het gisten van de po\u00ebzie
een hoogtepunt bereikt
 
en het was al niet veel soeps
die zomerdag nee
dan deze \u2013 een lichtvoetige
 
maxlerou


–>
dichter lerou weet hoe dat moet: po\u00ebzie laten gisten in een koe, nog specifieker in maag drie. hahaha. dat is weer eens een andere blik op de po\u00ebzie. po\u00ebzie ligt vanaf vandaag niet meer op straat maar staat in de wei. en dat er ook nog soep van getrokken kan worden. stralend geluk met een aangebrand randje als je niet uitkijkt. gelukkig redt de lichtvoetigheid het gedicht, de biefstuk en de mens. JEZUS REDT! (niet meer) op zondag – biefstuk redt! de mens – en een koe de po\u00ebzie! met deze lichtvoetigheid kan ik de gewijde zondagochtend aan. een dichter weet hoe uit een koe ook nog po\u00ebzie te melken is.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
regendag<\/strong>

ongeraakte vingers spelen
met het steentje in je zak
het oog viel er op
tussen de andere gladde grijze

het regent heel draaglijk
zo met jou
alsof alles eindelijk
is ingekleurd

morgen zal het nooit meer
zijn als wat ons
te vaak in de weg staat
zo te kijken naar een dag

als deze

petra maria


–>
ook bij Petra Maria regent het – \u2018Ik ben gebleven gelijk de eerste zwerfsteen was,  een mens vol gaatjes<\/strong>.\u2019 blijkbaar moet het weer erin – het gedicht in. hoe anders de gaatjes te verklaren. petra\u2019s regendag bestaat uit drie strofen – de derde is een prachtige – te mooi zelfs voor de inleidende twee. ik heb genoeg aan de derde:
 
morgen zal het nooit meer
zijn als wat ons
te vaak in de weg staat
zo te kijken naar een dag

als deze

<\/em>prachtig! ja zo vallen in po\u00ebzie de gaten in een mens. de vergankelijkheid met po\u00ebzie gelardeerd. zo mogen er ook gaten in een mens vallen. de taal als wondermiddel – een wasmiddel dat de aanstaande donkere tijden in de bleek legt.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n