{"id":18824,"date":"2021-07-09T17:03:18","date_gmt":"2021-07-09T15:03:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18824"},"modified":"2021-07-11T07:56:38","modified_gmt":"2021-07-11T05:56:38","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-op-pomgedichten-punt-nl-wij-liggen-hier-te-praten-van-jeugd-die-plots-voorbij-was-trofee-oa-naar-brel-in-de-jeroen-willems-uitvoering-graag-uw-eer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/07\/09\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-op-pomgedichten-punt-nl-wij-liggen-hier-te-praten-van-jeugd-die-plots-voorbij-was-trofee-oa-naar-brel-in-de-jeroen-willems-uitvoering-graag-uw-eer\/","title":{"rendered":"BABAK en Vera van der Horst winnen de enige echte virtuele ….. op pomgedichten punt nl – ‘wij liggen hier te praten van jeugd die plots voorbij was… ‘- trofee – oa naar brel in de jeroen willems uitvoering – graag uw eerbetoon voor een belangrijk mens in uw leven – met weemoed graag en gemeend tot op het bot – over vroeger of over nu! mag ook –"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
Lieve Karla, mijn Tara<\/strong>

Meer liefde dan een moeder had je,
meer compassie dan Mahatma.
Mijn ineptie bracht je in proportie,
zodat ik het behappen kon.

Je bent mijn rode, groene en witte Tara,
Gidste me uit een woeste zee,
naar beekjes waar dromen weer konden
stromen en de lach weer klaterde
als voorheen.

Autorijden is niet zo moeilijk zei je, je rijdt
gewoon tussen de lijnen en stopt
bij rood licht, ok\u00e9, we waren een beetje dronken,
maar jouw filosofie\u00ebn gaven
zo vaak lucht.

Toen je stierf, voelde ik me niet verlaten
Je bent geworden in me en gebleven en
als ik sterf sterf jij mee.

Vera van der Horst


->
Brel, Willems, van der Horst een mooi rijtje. we vroegen om gedichten die direct onder de huid zouden gaan, tot op het bot en gemeend. en over het gevoel dat het zomaar voorbij kan zijn. hier hebben we er eentje. de dood aan de hand beschreven en wat hij aanricht in een mens, een mens zelfs ook nog kan verrijken. KARLA beschreven en een eerbetoon voor altijd meegegeven in de woorden van de dichter. Vera brengt karla dicht bij de lezer. meer liefde dan een moeder lezen we. dat is meestal heel heel veel liefde. mooi gedicht – mooie (voor)beelden. mooie slotwoorden.
\u00a0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>

Van jouw houden \u00a0<\/strong>
\u00a0
Ik was er niet bij toen jij doodging \u00a0
vijfduizend kilometer zat ertussen\u00a0
want sommigen vonden mij een verrader\u00a0
omdat ik niet doden wilde\u00a0 \u00a0
Je hebt niets aan de doden heb ik ook \u00a0
sarcastisch geroepen voordat ik wegging \u00a0
\u00a0
Ik was er niet bij toen \u00a0
Vijftien onomkeerbare jaren zaten ertussen\u00a0 \u00a0
want sommigen vonden mij eerloos \u00a0
omdat ik de rede belangrijker vond \u00a0
dan het geloof. \u2018Zie je later\u2019 heb ik geroepen \u00a0
met een schaamteloos ongepaste zekerheid\u00a0
in de toon \u00a0
\u00a0
Ik was er niet bij toen \u00a0
jij doodging \u00a0
Dat mocht niet van de \u00e9chte\u00a0
eerloze verraders \u00a0
Maar zij konden mij niet tegenhouden\u00a0
om van je te houden\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0
\u00a0BABAK


–>
houden van op afstand, door alles heen, het gedicht een eerbetoon en aanklacht. we schreven al:
Brel, Willems, van der Horst een mooi rijtje. we vroegen om gedichten die direct onder de huid zouden gaan, tot op het bot en gemeend. en over het gevoel dat het zomaar voorbij kan zijn. hier hebben we er eentje. de dood aan de hand beschreven en wat hij aanricht in een mens, een mens zelfs ook nog kan verrijken. we maken er van:
\u00a0
Brel, BABAK, Willems en van der Horst een mooi rijtje. we vroegen om gedichten die direct onder de huid zouden gaan, tot op het bot en gemeend. en over het gevoel dat het zomaar voorbij kan zijn. hier hebben we er nog \u00a0eentje. de dood aan de hand beschreven en wat hij aanricht in een mens, een mens zelfs ook nog kan verrijken. Goud voor Babak, goud ook voor Vera van der Horst vandaag. en natuurlijk mijn dank aan alle dichters voor de openhartigheid in de woorden. het was adembenemend.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Vera van der Horst:<\/strong> Je bent geworden in me en gebleven en als ik sterf sterf jij mee.<\/li>
  • Peter Posthumus:<\/strong> altijd zal ik vragen<\/li>
  • Frans Terken:<\/strong> in de koers die je samen rijdt<\/li>
  • Petra Maria: <\/strong>jij bent het<\/li>
  • Anke Labrie:<\/strong> daar waar jij nu voor altijd slaapt<\/li>
  • Cartouche: <\/strong>blijven geloven in wat was<\/li>
  • Max Lerou:<\/strong> nog voor de lichtflits van nabokov<\/li>
  • Babak: <\/strong>\u2018Zie je later\u2019 heb ik geroepen<\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \n