{"id":18928,"date":"2021-07-23T17:55:19","date_gmt":"2021-07-23T15:55:19","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=18928"},"modified":"2021-07-25T11:47:57","modified_gmt":"2021-07-25T09:47:57","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-over-de-top-maar-dan-ook-echt-over-de-top-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-we-hebben-het-thema-aan-cartouche-te-danken-te-wijten-deze-week","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/07\/23\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-over-de-top-maar-dan-ook-echt-over-de-top-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-we-hebben-het-thema-aan-cartouche-te-danken-te-wijten-deze-week\/","title":{"rendered":"Anke Labrie wint de enige echte virtuele – over de top maar dan ook echt over de top trofee op pomgedichten punt nl – Vera van der Horst zilver – we hebben het thema aan CARTOUCHE te danken – te wijten deze week"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>


fantastisch<\/strong>
\u00a0
minstens vijftig teddyberen
vlak na de geboorte liep ze al
zeven klassen sloeg ze over
cum laude bij het afstuderen
\u00a0
vriendjes altijd bij de vleet
zij was gewoon de mooiste \u00a0
en zo geestig bovendien
\u00a0
een bruidsjurk met een sleep
van hier tot Tokio en vast nog langer
hij de juiste lengte en geen ons te zwaar
zo\u2019n hoofdrolspeler uit een film gestapt
en ook nog stinkend rijk

hij bracht haar iedere dag
ontbijt op bed en rode rozen
keek zelfs nooit naar andere vrouwen
\u00a0
ook de scheiding liep fantastisch


anke labrie (24-07-2021)

–>
een fantastisch tijdsbeeld van laten we eens wat zeggen – dertigers in amsterdam zuid – met karretjes voor de kids omdat de kids van tegenwoordig niet meer kunnen lopen – met karretjes voor de hondjes omdat de hondjes van tegenwoordig ook al niet meer kunnen lopen.
\u00a0
gisteren bevond ik mij op een bankje van metrostation WTC – achter mij zat een wonderschoon in gympen en toebehoren geklede dertiger vrouw die met een geladen mobiel haar geliefde vroeg of ze niet kon worden afgehaald.
het antwoord moet negatief geweest zijn – achter mij hoorde ik: \u2018ok dan niet – \u00a0jij met je kankerkop – \u00a0rot ook maar op ook\u2026\u2019
\u00a0
zo ook in een andere virusvariant het beschreven verwend zijn in dit gedicht van Anke Labrie – met die enerverende slotregel. goud!\u00a0 van harte.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Vast in een droom<\/strong>

Nu denk ik dat ik je verzonnen heb
die ogen die altijd een ogenblik
slechts duurden, om te weten
en de stiltes waarin je voelt
dat er liefde is, die meegroeit
soms opschrikt uit een gedachte

Met jou begon die morgen
dat je mij pakte in al mijn naaktheid
dat lange zwijgen tussen ons verbrak
en zinnen rolden tussen de lakens
je kuste me dood en weer wakker
was ikzelf die hitte van jou

Dacht ik mezelf een droom
waarin je zei: ik ben de zoon
van Vulgivaga en eet alleen maar
vulva, waarna ik stierf met een lach
en herboren dacht, waarom
moest ik je zo hard voelen
tot er chaos was.

Vera van der Horst

–>
gisteren besprak zangeres laura jansen de belangrijkheid van de po\u00ebtische teksten van joni mitchell – de kwetsbaarheid van de in po\u00ebzie gegoten songs – de eerlijkheid ook. het was alsof ze dit gedicht van vera van der horst besprak. om zo eerlijk over gevoelens te kunnen schrijven en dan ook nog zo dat ze voor andere mensen navoelbaar en inleefbaar zijn – dan moet je zelf stevig geleefd hebben, stevig gevoeld hebben – dan moet je vera van der horst heten. zilver! van harte.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Vera van der Horst: je kuste me dood en weer wakker<\/li>
  • Rik van Boeckel: de wens van het hart stroomt langs dromende dansers<\/li>
  • Anke Labrie: een bruidsjurk met een sleep van hier tot Tokio<\/li>
  • Petra Maria: van alles van mij<\/li>
  • Babak Amiri: met jou delen kan ruikt naar eenzaamheid  <\/li>
  • Cartouche: Hors concours<\/em><\/li>
  • wedstrijd gesloten<\/strong><\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \n