{"id":19332,"date":"2021-09-03T19:14:12","date_gmt":"2021-09-03T17:14:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=19332"},"modified":"2021-09-05T10:35:10","modified_gmt":"2021-09-05T08:35:10","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-jan-rot-stel-dat-het-zou-kunnen-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/09\/03\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-naar-jan-rot-stel-dat-het-zou-kunnen-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"CARTOUCHE wint de enige echte virtuele – naar JAN ROT – \u00a0\u2018stel dat het zou kunnen\u2019 – trofee op pomgedichten punt nl – Anke Labrie en Ien Verrips delen zilver en brons."},"content":{"rendered":"\n

ik denk dat we vandaag CARTOUCHE maar eens in het gouden zonnetje moeten zetten – wat een prachtgedicht – om tranen van in je ogen te krijgen – schreef ik in het commentaar – Anke en Ien maken de onverwachte wending – de focus niet op een ander – maar Het Zelf centraal gesteld – om voor een ander te bestaan. mooi! zilver en brons delen zij deze week. van harte gefeliciteerd – alle inzenders dankjullie wel – en JAN ROT natuurlijk – dat we nog veel mooie songs mogen genieten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Stel<\/strong>
 
Stel , ik kon je overdoen, ik zou je
hemelblauw of papaverrood kunnen
dopen, ofschoon zwart en wit
is natuurlijk in het licht
van huid en haar
meer voor de hand
 
maar doe ik je recht
als ik me jou verbeeld
liggend op een canap\u00e9 als
\u2018de oorsprong van de wereld\u2019
blikvanger en topstuk in mijn goed
geklimatiseerde vaste collectie
 
van verloren onderwerpen het beste
is jij – en ons natuurgetrouw te bewaren in wit
regels van dit gedicht-palet, hoe ontoereikend
ook om jou ten voeten uit te schilderen
mijn lieve \u2013 jazeker, je geeft me zo veel
te betekenen nog, onnoemelijk veel
met jou te stellen
 
05-09-2021
Cartouche


–>
ach ja – stel dat het zou kunnen – dat prachtige zo persoonlijke thema deze week aangedragen –  aangezongen door JAN ROT die prachtige gedachte – stel stel\u2026. – maar ja een regel met ingebakken weemoed – de onvervangbaarheid een gegeven maar ook het besef van nooit meer, nooit meer zo, nooit meer zoals het was, alleen in de nachten wellicht nog waarin we toveren – toveren in het duister – dat zou een titel van een gedicht kunnen zijn – een titel, een gedicht, hoe ver weg ben jij.
 
Cartouche benadert de zaak op juridische wijze: doe ik je recht de vraag die hij stelt – niet meer aan haar maar aan zich zelf en aan de lezer, aan ons. het antwoord in schilderachtige bewoordingen  gegeven in de laatste strofe. een voluit JA. met die mooie regel: \u2018je geeft me zo veel te betekenen nog\u2026\u2019 om tranen in je ogen te krijgen zo mooi dat eerbetoon.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>

Bijzonder thema en ik aarzel dit keer om in te zenden omdat ik het lied van Jan naast heel mooi ook best confronterend vind.
Vooral het idee dat het n\u00edet kan (soms verzin ik gewoon maar een hemel als het te verdrietig wordt).

Toch maar inzenden, dat het wat vreemd is besef ik, zoals je ziet.<\/em>

Hartelijke groet,
Anke<\/em>


vreemd liefdesliedje<\/strong>
 
wie zou mij nog een keer
willen zien
stel dat dit zou kunnen
als ik er niet meer ben
 
wie zullen mij missen
 
niet een beetje
dat uiteindelijk wel went
maar echt heel veel
 
jij
 
gelukkig ben jij er niet meer


anke labrie
(04-09-2021)


–>
ach ja – stel dat het zou kunnen – dat prachtige zo persoonlijke thema deze week aangedragen –  aangezongen door JAN ROT die prachtige gedachte – stel stel\u2026. – maar ja een regel met ingebakken weemoed – de onvervangbaarheid een gegeven maar ook het besef van nooit meer, nooit meer zo, nooit meer zoals het was, alleen in de nachten wellicht nog waarin we toveren – toveren in het duister – dat zou een titel van een gedicht kunnen zijn – een titel, een gedicht, hoe ver weg ben jij.
 
Anke houdt het bij de \u2019Umwertung aller Werte\u2019 en maakt het heel persoonlijk – wie zou MIJ missen schrijft ze – op die ene onvervangbare wijze – die manier waarop we allemaal gemist zouden willen worden – stel dat het zou kunnen – hier beschreven in die wending – in die U bocht om toch weer uit te komen bij JOU – de enige echte, niet meer mogelijke.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
ontwaken als een man
wil ik zonder schroom
de kroeg in zonder blikken
die me keuren maar gewoon
met vrienden slap lullen
boven ’tbier
die ene dag als man
een vrouw versieren
en weten bij die ene dag
hoort ook de nacht


Ien Verrrips


–>
ach ja – stel dat het zou kunnen – dat prachtige zo persoonlijke thema deze week aangedragen –  aangezongen door JAN ROT die prachtige gedachte – stel stel\u2026. – maar ja een regel met ingebakken weemoed – de onvervangbaarheid een gegeven maar ook het besef van nooit meer, nooit meer zo, nooit meer zoals het was, alleen in de nachten wellicht nog waarin we toveren – toveren in het duister – dat zou een titel van een gedicht kunnen zijn – een titel, een gedicht, hoe ver weg ben jij.
 
 
Ien pakt het thema anders aan – maakt het thema ook  persoonlijk – zoals de stadsdichter van Amersfoort begreep ik uit zijn woorden graag zich innestelt in de zienswijze van het beschrevene – in zijn geval de ontsnapte en inmiddels dode wolven daar te Amersfoort – nestelt Ien zich deze week in de psyche van de man die – vrij naar sonneveld –  het lonken niet kan laten. (onee in het liedje van sonneveld is een ZIJ beschreven.) hoe dan ook Ien komt bij zich zelf uit en wil een keer ongecompliceerd – misschien mag het gedicht zo samengevat.
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
  • Rik van Boeckel<\/strong>: morgen reikt de dag een warme hand naar moeders <\/li>
  • Frans Terken: <\/strong>de maag met liefde gevuld als dat vandaag zou kunnen<\/li>
  • Cartouche:<\/strong> Stel , ik kon je overdoen,<\/li>
  • Anke Labrie:<\/strong> als ik er niet meer ben<\/li>
  • Ien Verrips:<\/strong> ontwaken als een man…<\/li>
  • wedstrijd gesloten<\/li><\/ul>\n\n\n\n
    \n