{"id":19369,"date":"2021-09-09T07:03:34","date_gmt":"2021-09-09T05:03:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=19369"},"modified":"2021-09-09T07:03:36","modified_gmt":"2021-09-09T05:03:36","slug":"von-solo-lekker-in-vorm-op-pomgedichten-punt-nl-bruce-hornsby-zong-het-in-negentienzessentachtig-tupac-was-twaalf-jaar-daarna-in-tweeduizendenentwintig-is-het-niet-anders","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2021\/09\/09\/von-solo-lekker-in-vorm-op-pomgedichten-punt-nl-bruce-hornsby-zong-het-in-negentienzessentachtig-tupac-was-twaalf-jaar-daarna-in-tweeduizendenentwintig-is-het-niet-anders\/","title":{"rendered":"VON SOLO lekker in vorm op pomgedichten punt nl – “Bruce Hornsby zong het in negentienzessentachtig. Tupac was twaalf jaar daarna. In tweeduizendenentwintig is het niet anders…”"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>

Het jaar was negentienachtennegentig. Ik scheurde rond in een donker blauwe Volkswagen Polo. Op de CD speler draaide Tupac met het nummer \u2018Changes\u2019. Eindelijk had ik een baan die fatsoenlijk wat geld verdiende. In ieder geval genoeg om in het weekend eens fatsoenlijke drank te kopen en een CD van Tupac. Het nummer \u2018Changes\u2019 was een Geuzenlied voor me. Eindelijk was ik er in geslaagd het punt te bereiken waarop ik meer verdiende dan ik uitgaf. Tijd om mijn schulden te beginnen aflossen. Tijd voor verandering. Zonder het verleden te verloochenen. Zonder mijn idealen los te laten. Ik was boven mezelf uitgestegen.
\u00a0
Afgelopen week heb ik het pleit verloren. Na maanden van innerlijke strijd heb ik mij dan toch laten vaccineren. Wel met het meest aftandse van de beschikbare vaccins, maar toch. Ik had mezelf beloofd de pandemie uit te zitten en ongevaccineerd mijn leven door te leven, maar heb me toch gedwongen gezien. De meningsverschillen met mevrouw Solo. Het steeds maar moeten zwijgen of liegen als ik de vraag kreeg of ik gevaccineerd was. En ten slotte de in meerdere landen al doorgevoerde legitimatieplicht middels een vaccinatiepaspoort. Afgezien van de medische waarheid, die wel ergens rechts van het midden zal liggen, waren voor mij principi\u00eble bezwaren de reden me niet te laten vaccineren. Dat ik het niet eens ben met de lijn die de regering en media volgen tijdens deze pandemie. Al vanaf het begin niet.
\u00a0
Maar wat me nog het meeste stoort is, wat ik een jaar geleden al voorspelde, toen ik na een paar maanden pandemie aangaf, dat ik het wel zou gaan missen. Toen ik vanmiddag door de stad fietste, stond alles weer muurvast. Om het half uur vertrekt er weer een vlucht van Zestienhoven. We zijn weer terug naar het oude normaal. We hebben alleen wat meer macht aan de Staat gegeven. En de angst en deugzucht zijn de heersende meerderheid aangewakkerd. Verder is er niets, maar dan ook niets veranderd. Geen enkele kans, die deze pandemie bood op wereldverbetering is aangegrepen. De \u2018heldhaftige\u2019 politici, bureaucraten en pillendraaiers zijn de enigen die er nog profijt bij getrokken hebben. De massaconsumptie is weer op volle toeren. Alleen sommige horeca en de festivals worden nog geknepen. We hebben hier zelf voor gekozen, omdat het de enige optie was, zullen mijn vijanden zeggen.
\u00a0
In mijn hoofd hoor ik de tonen van Tupac. De sample van de piano en ook de titel zijn afkomstig van het nummer \u2018That\u2019s just the way it is\u2019 van Bruce Hornsby. Net als de cover geeft dit nummer een pessimistisch beeld van de maatschappij. Uitbuiting, verschil tussen arm en rijk, oorlog en ellende in de wereld. Bruce Hornsby zong het in negentienzessentachtig. Tupac was twaalf jaar daarna. In tweeduizendenentwintig is het niet anders.
\u00a0
Mijn vaccinatie verandert weinig aan de wereld. Het zorgt er juist voor dat niemand iets hoeft te veranderen. Dat men gewoon door kan zoals men gewoon is. Maar misschien bewijs ik, juist door mijn vaccinatie, dat het toch anders kan.
\u00a0
https:\/\/youtu.be\/eXvBjCO19QY<\/a>
\u00a0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\r\n\t\t