{"id":20397,"date":"2022-01-10T14:30:57","date_gmt":"2022-01-10T13:30:57","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=20397"},"modified":"2022-01-11T06:14:38","modified_gmt":"2022-01-11T05:14:38","slug":"de-waarheid-en-niets-dan-de-waarheid-over-mijn-eilandbezoek-twee-jaar-geleden-ik-kwam-toen-het-nog-kon-met-een-boodschap-nu-zitten-we-met-een-wereldpandemie-die-nooit-meer-weggaat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/01\/10\/de-waarheid-en-niets-dan-de-waarheid-over-mijn-eilandbezoek-twee-jaar-geleden-ik-kwam-toen-het-nog-kon-met-een-boodschap-nu-zitten-we-met-een-wereldpandemie-die-nooit-meer-weggaat\/","title":{"rendered":"de waarheid en niets dan de waarheid over mijn eilandbezoek twee jaar geleden – ik kwam – toen het nog kon – met een boodschap – nu zitten we met een wereldpandemie die nooit meer weggaat"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
twee jaar geleden – net voordat de corona wereldpandemie uitbrak – veroorzaakt zoals wij allen weten door de overdracht van het virus op Texel van dier op mens – hoe vaak riepen wij niet hier in 020 – hou op met al die lammetjes dat gaat een keer fout – maar nee hoor luisteren is er niet bij op texel – men fokt en fokt en als ze uitgefokt zijn fokken ze nog door – twee jaar geleden dus werd ik ontvangen op texel – de discussie vandaag met eilanddichter ROOP – rechts op de foto maakt genoeg duidelijk. ik kwam – toen het nog kon – met een boodschap – nu zitten we met een wereldpandemie die nooit meer weggaat:
<\/strong>

POM:<\/strong> dit is al weer bijna twee jaar geleden. uit 020 is het een eind rijden richting naar boven. dan moet je nog uren wachten op een boot naar dat eiland. overal meeuwen. gure winden. schrijven ze de boot vertrekt om 1300 uur vertrekt de boot om 1500 uur. en of je nog even wil bijbetalen voor de zielige kindertjes en de zielige zeeleeuwtjes en andere dolfijnen. op het eiland aangekomen kun je nergens parkeren. ja aan het strand. maar je moet naar het dorp – weer een uur lopen door de regen. ben je eindelijk aangekomen na je wereldreis denk je een warmhartelijk welkom te kunnen gaan genieten. aan mijn gezicht op de foto kunt u aflezen hoe hartelijk het welkom geweest moet zijn.


ROOP<\/strong>: jankerd. Ze hebben je uit de Kastanjeboom moeten trappen, op weg naar de uitgang probeerde je nog wat gratis bitterballen te snaaien. Tot het moment dat je hoorde dat de consumpties gratis waren dronk je leidingwater, daarna werden dat opeens single malts en exclusieve likeurtjes. Nee, Texel heeft nog lang betaald aan jouw bezoek, ook slachtofferhulp had er de handen vol aan.

POM<\/strong>: nou ik kan me niet herinneren dat er ook maar iets gratis was op dat eiland. na afloop van mijn emotionele en eloquente optreden presteerde de organisatie het nog om te vragen of ik een aanzienlijk bedrag zou willen overmaken op een eilandgirorekening ten gunste van de misvormden op het eiland. en ik maar uitleggen dat inteelt toch echt een probleem van de eilanders zelf is – dat wij van 020 dat er echt ook niet nog eens bij kunnen hebben.

ROOP<\/strong>: Met het ontbreken van een actieve herinnering had je wel een plekje in het nieuwe kabinet verdiend.


\u00a0\u00b7

<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\r\n\t\t