{"id":20516,"date":"2022-01-27T13:22:00","date_gmt":"2022-01-27T12:22:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=20516"},"modified":"2022-01-30T10:43:59","modified_gmt":"2022-01-30T09:43:59","slug":"pom-wolff-ik-ben-klaar-met-de-natuur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/01\/27\/pom-wolff-ik-ben-klaar-met-de-natuur\/","title":{"rendered":"pom wolff: ik ben klaar met de natuur – MAX LEROU wint de enige echte virtuele natuurtranentrofee op pomgedichten punt nl – TON HUIZER zilver"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
buffalo bill in het amstelpark<\/strong>

hartje advocatistan je houdt het
niet voor mogelijk jantje matroos
in geen velden of wegen kom je
zomaar familie van ome rinus tegen

toeremeloeris uit zomers geflikkerd
en toch nog kaskenade als een wild west
show meneer flaneert er alle bloemen
stuk en wijst dan een kudde onschuld aan

onnozel tellen wij twee hippierunderen
een witte en heel gek een zittende stier
eerst als de avond valt is het loeien voor tien
wanneer de falderappes stenen gooit naar de natuur


ml

een klassieker – en wat mij betreft de klassieker van de dichter max lerou – als het thema natuur en natuurtranen van het lachen aan de orde van de dag is- van deze week is. uw webmaster bij zijn dagelijkse wandeling getrakteerd op po\u00ebzie – uitgebeeld en beschreven zoals alleen max lerou daartoe in staat is. ik zie mij lopen. u ziet mij lopen. de twee buffels in het amstelpark zien mij lopen. zo lopen we de po\u00ebzie in. zo loopt de natuur regel voor regel de po\u00ebzie in. de zuidas heeft al in de eerste regel het nakijken. <\/strong>

ik zeg GOUD voor een gouden gedicht! van harte!<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
Middagje Mastbos<\/a><\/strong>
\u00a0
De gal werd wat zwart
ik moest er eens uit
middagje Mastbos Brabants
kroonjuweel
\u00a0
maar ook daar vond ik geen
vrede
de spanning bleek te snijden
geen mes bleef in de schede
\u00a0
bloeddorst en loslippigheid
beheersten het struweel
een buizerd steeg op met het
lijk van een muis
\u00a0
een bladluis liet het leven
tussen de kaken van een kever
een teek zoog zich vol
in de warmte van mijn kruis
\u00a0
langs muskusrat en horzel
koos ik het hazenpad naar
buiten
bulten op een wang
vlekken op de kuiten
\u00a0
Ton Huizer<\/em>

we vroegen om natuur met een randje. wat voor een randje lieten we aan de dichter. dat hoef je TON maar een keer te vragen. die heerlijke natuur van het eeuwenoude mastbos gaat meteen maar door de shredder van dichter huizer. van kroonjuweel tot muizenlijk. bladluis, teken en muskusrat, beten, bulten – alles passeert het po\u00ebtisiche mes van de dichter. en nee ongeschonden komen we niet meer uit het bos – uit die altijd weer zo fraaie natuur. thema gehaald, juryvoorzitter aan het bulderen gekregen – dichter onder de bulten. geweldig gedicht.<\/strong>

ik zeg zilver – van harte!
\u00a0<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n