![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/02\/anke5.jpg\")
<\/a>Veel te lang, dus buiten mededinging is prima, als je het tenminste wilt plaatsen.
(Ook weet ik niet of het lukt met de schuine letters in de plattelandsstrofen).
Een mooie zomerse zondag gewenst.
Hartelijke groet,
Anke<\/em>
Dieren<\/strong>
Op het binnenplaatsje van de Dageraad
door haar omgetoverd tot een bloementuin
strijkt hij neer, de blauwe reiger
midden in de Rivierenbuurt in Amsterdam
Zonsopgang in de polder<\/em>
slierten mist boven het land<\/em>
trouwe wachter aan de waterkant<\/em>
bij haar geboortehuis aan de rivier<\/em>
Een kip uit het Amstelpark ontsnapt
ter hoogte van het Glazen Huis
wordt overreden op de Europaboulevard
en even later opgenomen in het asfalt
De kippenren achter de groentekas<\/em>
de schaal van wit email met blauwe rand<\/em>
waarin de opgevouwen theedoek<\/em>
de eieren legt zij voorzichtig neer<\/em>
In de vensterbank, lekker in de zon
ligt hij luid te spinnen
rekt zich behaaglijk uit
en eist met veel kabaal zijn Kittekat
Hij is vannacht op jacht geweest<\/em>
drie dode muizen vindt ze op het erf<\/em>
Dan legt hij nog een vogel neer<\/em>
waarna hij schuw verdwijnt<\/em>
Duiven schijten op de schone was
elke hond poept op haar stoep
muggen zien haar als hun avondmaal
en die kat van boven jankt de hele nacht
Duiven scharrelen vredig op het erf<\/em>
de hond past rustig op de schapen<\/em>
zacht zoemen muggen bij de sloot<\/em>
heel in de verte echo\u2019s van de stad<\/em>
Anke Labrie
dank aan alle dichters voor het insturen – hoe het eigen huisdier boven alles verheven is wordt heel duidelijk aangestipt. ik zal wel van Cartouche op mijn kop krijgen – maar bij noodzaak maakt de lengte van een gedicht niet uit. onze Cartouche doet het er vaak om – stuurt 21 regels in en heeft dan heel wat te klagen bij diskwalificatie. hoe dan ook Anke Labrie schreef een heel aardig gedicht – over hoe het is en hoe het was – net even anders dan alle andere gedichten – het amstelpark hier om de hoek voor mij altijd al een speciale plaats. dit jaar 50 jaar geleden als floriade park ingerichte parkje. heb er nog elke ochtend plezier van. die asfaltregel van Anke is een wereldregel! ik zeg goud voor het gedicht en voor die regel\/strofe in het bijzonder. van harte!
Een kip uit het Amstelpark ontsnapt
ter hoogte van het Glazen Huis
wordt overreden op de Europaboulevard
en even later opgenomen in het asfalt<\/strong>
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
<\/a>Hierbij een paar regeltjes melancholie langs het strand.
Prettig weekend,
T.<\/em>
Langs het grote water<\/strong>
Gooi ik wrakhout naar een
hond die niet van mij is
hij blaft me af en rolt door
het zand
zijn dag kan niet meer stuk
maar mijn boot is gestrand
mijn po\u00ebzie is in de wind
verstrooid
de borrel in het paviljoen
lijkt verder weg dan ooit
Ton Huizer<\/em>
het zijn van die gedachten die je nog het beste aan de wind en aan de zee kunt meegeven. hoe woorden steeds donkerder de omgeving kleuren.<\/em>
die hond die niet van mij is – waarom weet ik niet maar van die regel houd ik. de geliefde die niet meer van je is. de ouders die niet meer van je zijn. zelfs een hond niet. ja mooi – op de een of andere manier mooi. je krijgt er de vinger niet op waarom. die vinger die wel van jezelf is.<\/em>
maak ik toch vanwege die zachte laag hangende weemoed boven ‘het grote water’ er het grote zilveren water van – zilver voor Ton Huizer gefeliciteerd.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n
- Ton Huizer- de hond die niet van mij is<\/li>
- Rik van Boeckel – hondje Django<\/li>
- Frans Terken – poes Pluk<\/li>
- Ien Verrips – poes mist<\/li>
- Merik van der Torren – hondje Betty<\/li>
- Cartouche – voor Igor<\/li>
- Erika De Stercke – als heerser van het huis<\/li>
- Jako Fennek – tegen het alleen zijn<\/li>
- Anke Labrie – overreden op de Europaboulevard en even later opgenomen in het asfalt<\/li><\/ul>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/hondje-te-gent-1024x768.jpg\")
<\/a>wie wint de enige echte virtuele – wat een leuke hond\/ wat een lieve poes heeft u toch – trofee op pomgedichten punt nl?
ach het mag ook wel een ander beestje zijn – iets van een eerbetoon in po\u00ebzie voor uw trouwe viervoeter, twee of duizendpoter lezen we deze graag hier op de pom – al dan niet opgezet. haha. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em><\/strong>
ONS HONDJE<\/strong>
jij houdt van droef trouwe ogen
ik van kwispelen in de regen
hakken we sjonnie toch in twee\u00ebn
hebben we samen ook nog wat
pom wolff<\/em><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/rikberlijn2-1024x576.jpg\")
<\/a>Goedemorgen Pom. Nog steeds op weg naar huis kwam er gisteravond een vrouw met een hondje caf\u00e9 Waterzooi in Duinkerken binnen terwijl er een erg goed locaal jazz quartet aan het spelen was. Heb de hond maar de naam Django gegeven. Salut. Rik<\/em>
Jazz de Dunkerque<\/strong>
Het ritme slaat zich in de snaren
van de Jazz de Dunkerque
in de zee van Frans Vlaanderen
echte kerken slaan beelden in \u2018t hoofd
tjing tjang tjing tjang tjing
bon soir\u00e9e jazzy sfeer et tres bien jou\u00e9
la femme avec le chien
hondje kwispelend met de naam
van Django in het muzikale beeld
oui ou non waf geblaf
aan de bar van Caf\u00e9 Waterzooi
tijdens jazz van hoog allooi.
Rik van Boeckel
Duinkerken
14 mei 2022
een sfeer tekening – rik is niet kapot te krijgen qua energie op zijn vakantie reizen – aanstekelijke reizen – aanstekelijke klanken – waar rik waterzooi eet breekt vakantie uit – spelen jazz orkesten een soort boem paukeslag boem.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/frans-terken1.jpg\")
<\/a>Goedemorgen Pom,
Onze lieve poes Pluk hebben we eind maart moeten laten inslapen, na een paar jaar eerder haar maatje Juultje; Juultje kwam uit A\u2019dam, Pluk uit Den Haag, dat ging heel goed samen; ze verdient wel een I.M.
Weekendgroet, Frans
I.M. Pluk
Dat de oude poes is heengegaan
in het jaar van de tijger
dat was er voor haar teveel aan
de jaren dat ze samen
met het koninginnetje een mand deelde
haar maatje dat ze onderdanig likte
dat haar een paar jaar eerder ontviel
hoe ze zocht waar zij was gebleven
onrustig van wie zij naast haar miste
restte de schoot van het vrouwtje
een kopstoot op z\u2019n tijd
om het treuren te delen
een lege vensterbank en geen belletje
enkel de bloemen – nog niet verwelkt
\u00a9 FT 14.05.2022
een aangrijpend IM voor plukkie. hoe ze zocht en juultje niet meer naast zich wist. dat is voor mij de regel waar het gedicht omheen gehangen is.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/poes-pluk.jpg\")
<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/ienV1-rotated.jpg\")
<\/a>
poes op tafel volgt mijn hand die schrijft
van links naar rechts
en weer terug
over het papier
als ik soms opkijk
krijg ik loom een knipoog
dan
beweging buiten waar bij het vogelhuisje
een vliegende gast is aangeland
voor poes is deze foeragerende passant
geen vogeltje met trek
een lekker hapje slechts
dat zij verschalken wil
een siddering
poes zet zich schrap
de zintuigen gefixeerd
gedreven door haar jachtinstinct
springt zij geluidloos op de grond
sluipt schuift voorzichtig naar haar buit
kiest positie neemt een duik omhoog\u2026.
\u2026 en mist
Ien Verrips
‘omhoog duiken’ ja zo zijn ze die poezenlieven. de grootste slopers in de natuur van stad en land zo worden ze vaak gezien door vogelliefhebbers. die van Ien mist er wel eens een. blijkbaar zo uitzonderlijk – dat missen – dat er een gedicht over geschreven is. vogeltjes in noordholland zoek asjeblieft dekking vannacht – als de poes van Ien door de tuinen sluipt.
<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/merik-duindoorn.jpg\")
<\/a>Voor Betty de Hond<\/em>
<\/strong>
Hoe gaat het met mevrouw Betty ?
Is mevrouw genegen wat te wandelen ?
Of ligt ze liever in bed en zal ik haar
daar naar toe dragen ?
Hoe is het met mevrouw Betty ?
U snurkt, droomt U van uw jonge hondjes
met wie U opgroeide ?
Schrikt U van de kaalheid van de vloer
als U wakker wordt ?
Hoe is het met mevrouw Betty,
wilt U gaan liggen in bed
of toch een eindje wandelen ?
Merik van der Torren
merik beschrijft het hooghartige wezen dat meestal in katten te vinden is maar hier in amsterdam zuid dan toch ook in hondje betty is geslopen. majesteit betty kunnen we beter – haar van Beatrix- noemen. of – haar van kaag. <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/heijcartouche-1024x768.jpg\")
<\/a>
Echt
De zon dook een ogenblik
over een dode hoek, een stukje
grondvleug kwam lichtjes langszij
al wat erbinnen hield adem in
droogbloemen binnen de kring van
stenen omgeven door bamboehaag
hoe het zo tot leven kwam – aarde
en ons ruw ovalen houten schijf
– in de vorm van een cartouche –
waarop in viltzwart een paar
cijfers en letters een hart
een gezicht kreeg
jij, mijn kruising
Pyrenee\u00ebr levensecht
\u2020 <\/strong>22-06-2020 \ud83d\udc93 Igor
15-05-2022 \/ Cartouche
de eerste strofe wel heel persoonlijk, de tweede meer invoelbaar voor ook de lezer. een soort S10 – cartouche die de diepte ingaat en de geliefde hond, naar ik aanneem weer tot leven wekt – laat leven. teder ook de woorden.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n