{"id":22574,"date":"2022-07-28T16:41:53","date_gmt":"2022-07-28T14:41:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=22574"},"modified":"2022-07-28T16:41:55","modified_gmt":"2022-07-28T14:41:55","slug":"arie-van-egmond-meldt-zich-jouw-ogen-donker-schoon-als-ik-oude-schrijfsels-doorploeg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/07\/28\/arie-van-egmond-meldt-zich-jouw-ogen-donker-schoon-als-ik-oude-schrijfsels-doorploeg\/","title":{"rendered":"ARIE VAN EGMOND meldt zich: ‘Jouw ogen donker schoon als ik oude schrijfsels doorploeg,…’"},"content":{"rendered":"\n

Jouw ogen donker schoon als ik oude schrijfsels doorploeg,
flarden Schippers\u2019 fotozaken in een eeuw oud Amsterdam,<\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Beste vriend,

Dat kun je zo hebben. Ik ben in een sentimentele bui. Wandelen door d’ oude stad met muziek van Jetrho\u00a0Tull (Retro Kull)\u00a0 in de spotify-oortjes en de nieuw-stokoude zonnebril op de neus, zeg maar nose-talgia\u00a0(verse multifocale glazen), alles over en van de dichter Hans Andreus herlezen hebbend – mijn scriptieonderwerp was ‘De sonnetten van de kleine waanzin’ – en op m’n oudere dag pijnlijk constateren dat het opgeteld wel een zich zeurend repeterende zeikerd was met dat licht en tweelingsydroom\u00a0van ‘m – en dan ook nog voelen dat er eindelijk nieuwe pohesie aan zal komen.

Door al dat sentimentele kan ik nu de neiging niet onderdrukken je gewoon een gedicht te sturen voor evt. publicatie. Een gedicht voor mijn leuke buurvrouw Fetin\u00a0(Fay voor intimi), die net terug is van vakantie en het binnenkort te lezen (en voorgelezen) krijgt (naast drie andere verzen) als we weer ’s gezellig gaan lunchen saem. Het is twee jaar oud, geschreven op een foto, die ik ook zal meezenden.

Ik vind het sowieso\u00a0belangrijk om me weer eens op je site te melden, want het is erg lang geleden. Dat ze weer weten wie ik ben.
Tot gauw en groet je liefsten, Arie


Haar posen tijdens mijn digitalisering van dagboeken
voor Fetin<\/strong>

Jouw ogen donker schoon als ik oude schrijfsels doorploeg,
flarden Schippers\u2019 fotozaken in een eeuw oud Amsterdam,
scheef, frontaal, binnen, buiten, van een afstand, omkruld,
halveren mijn geleefde tijd zowat in een zucht om verloren
dagen, maar dat het nog steeds ochtendfris vandaag is.

Je echoot gemeenschap van pijn & hartstocht in de wachtrij
om bevrijd uit de ketenen weer te weten waarvoor je kwam,
waarvoor ik kwam (de spiegel liegt). Zoveel verlummeld
in gedragingen die je\/ik meende voorgeschreven te weten.

Jij op een parkbank in de buurt boodschappen verzendend.
Mary Pickford speelt zich ongezien \u2013 waar is de camera? \u2013
dat de aardse almacht jeuk voelt. Je herschikt de baren
van je costahaar. Het gaatje in je hoofd bewaart misschien
wat we omspraken, die middag vol zon \u2013 denk het niet

maar leven deden de doorschenen woorden en moeder,
zo jonge moeder, zo door moeten gaan, zo weinig hier
te beleven \u2013 ik zag je in Mon\u00e7\u00e3o vele jaren terug. Je schoof
de geloken blik open. We smolten in verloren herinnering.

(juli 2020) Arie van Egmond<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t