{"id":22680,"date":"2022-08-05T19:30:00","date_gmt":"2022-08-05T17:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=22680"},"modified":"2022-08-07T10:37:26","modified_gmt":"2022-08-07T08:37:26","slug":"wie-wint-deze-week-de-enige-echte-virtuele-naar-dat-prachtschilderij-van-jacob-de-bruin-de-weg-terug-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-gaat-u-ook-terug-in-de-tijd-keert-u","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/08\/05\/wie-wint-deze-week-de-enige-echte-virtuele-naar-dat-prachtschilderij-van-jacob-de-bruin-de-weg-terug-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-gaat-u-ook-terug-in-de-tijd-keert-u\/","title":{"rendered":"Ton Huizer wint deze week de enige echte virtuele – naar dat prachtschilderij van jacob de bruin – \u2018de weg terug\u2019- trofee op pomgedichten punt nl – Joz Knoop zilver en Cartouche brons – \u00a0"},"content":{"rendered":"\n

deze week alleen hele mooie gedichten – zo schreef ik de wedstrijd uit. en ze zijn mooi. dank aan alle dichters. rest mij als een ware peter le nobel – ooit hier legendarisch juryvoorzitter – het virtueel goud – zilver en brons – uit te reiken. bij dit prachtig kunstwerkje van jacob de bruin – \u2018de weg terug\u2019 genaamd. een thema dat niet door alle dichters omarmd werd – rik van boeckel en jako fennek zien liever vooruit. we lazen over ridders en struikrovers, over valkuilen en kerkepad, over zwervers en mannen van staal, over steentjes en godinnen, over rivieren en over vlinderen in tegenlicht en nog zo meer, plaagstaarten, ambities en een laatste liefde – zie de commentaren onder de gedichten.<\/p>\n\n\n\n

kies ik voor goud en zilver  toch voor de eenvoud van ton huizer en joz knoop – voor de steentjes en de oude zwerver. vraag me niet waarom – ik houd van de eenvoud – gefeliciteerd TON HUIZER en gefeliciteerd JOZ KNOOP – kies ik brons  voor de totaal uit de hand van Cartouche gelopen complexe wereld – gefeliciteerd Cartouche. dat we allemaal \u2018vlinderen in tegenlicht\u2019 zoveel is zeker. nogmaals dank aan Jacob en aan alle dichters – het was mooi deze \u2018wedstrijd\u2019 op uw pomgedichten punt nl.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Zo af en toe<\/strong>

Viel er iemand uit mijn handen
te zwaar
of niet goed opgelet

het werden steentjes
scherpe steentjes op mijn pad
voelbaar door de zolen van de
dikste schoen

soms trap ik op zo\u2019n steentje
en weet dan weer
dat had je beter moeten doen

Ton Huizer<\/em>

voor deze steentjes val ik wel – zeker bij een dichter die <\/em>graag afstand neemt van wat hij ‘relatiepo\u00ebzie’ noemt – wat een prachtig klein gedicht. het beeld doet het hem hier. schuldbewust terugkijken – maar wel heel af en toe – anders heb je geen leven meer – maar soms voel je nog een heel scherp randje. ja – voor wie gelden deze steentjes zo af en toe niet?  <\/em><\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Back in town (voor Melanie Safka en voor Pom Wolff) <\/strong>

De weg naar huis
is geplaveid met
heimwee
en herinneringen.

Wie reist gaat terug
of verder,
ouwe zwerver
maar wij gaan terug

naar de nestgeur
die wij ontberen.

De weg terug
is een tocht van
het hart

die trek van
een magneet
die je huis heet

en deze Man van Staal
op weg naar zijn stad.

JOZ KNOOP<\/a>

 
Joz ontmoet de oude zwerver en ze gaan het aan – de zoektocht naar de oude liefdes – \u2018volg de weg van je hart het is de enige weg\u2019 – zingt margreet dolman – joz legt deze  quote vast in een gedicht. een mooi plaatje wordt hier in weinig woorden geschetst. heimwee is een altijd op weg zijn – onderweg zijn –  om nergens aan te komen.
<\/strong>







<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>


Naar oog en geest
<\/strong>

toen orde, net – en reinheid nog als rood
wit en blauw hoog gewimpeld in het vaandel
en die vermaledijde nuttige handwerken samen
de zorg droegen voor warmte en vrede binnen

harde werkers, boeren en buitenlui in overall
de ambtenaren strak , de vrouwen in bloemetjesjurk
de dagen in keurslijf sleten – wisten zij veel

jij beter – de wind te draaien, mijn alles op zijn kop
vrijheid blijheid, zorgen voor zich en zelfontplooing
als nieuwe steken in los geweven garen, onbehagen
dat gaten knaagde aan hardhouten deuren tot

gevoel uit armoe geboren, van minderen is meer
dan inleveren, een soort vlinderen in tegenlicht
waarin je je in elkaar terug kunt vinden – twee

stappen vooruit is simpel, \u00e9\u00e9n terug is kunst
mijn schat

Cartouche
06-08-2022

Cartouche vat even de wereld van nu \u00e9n tegelijk de mensheid \u00e9n ook nog de lage nederlanden samen – \u2018vlinderen in tegenlicht\u2026\u2019 zie daar hoe dat moet in po\u00ebzie !!! – ja laat de po\u00ebzie maar gerust – overigens welkom terug hier op de site – over aan Cartouche – ook hoe je in de wereldse bombarie van het leven van weleer en de bombarie gelegen in de bombarie van het heden – de eenvoud van dat ene lieve regeltje moet leggen – in de slotregels – twee stappen vooruit in het leven mogen we begrijpen is nog wel makkelijk maar die ene terug dat is pas de kunst (als in echternach?) ter contemplatie en om te zoenen denk ik er maar bij. \u2018vlinderen in tegenlicht\u2026\u2019 blijft het beeld dat in de bombarie van Cartouches taal bijblijft. en die slotregels natuurlijk die van de liefde. voor je geliefde keer je jezelf wel om.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n