{"id":22801,"date":"2022-08-12T22:06:23","date_gmt":"2022-08-12T20:06:23","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=22801"},"modified":"2022-08-14T10:13:53","modified_gmt":"2022-08-14T08:13:53","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-en-wat-had-u-nog-willen-zeggen-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/08\/12\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-en-wat-had-u-nog-willen-zeggen-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"GERALDINE BANK wint de enige echte virtuele – en wat had u nog willen zeggen – trofee op pomgedichten punt nl – Ren\u00e9 Brandhoff zilver"},"content":{"rendered":"\n

wat een rijkdom toch weer vandaag zondag op de site aan prachtgedichten – navolgbare en onnavolgbare – van marten janse tot en met geraldine bank en alle andere dichters dankjewel voor insturen – dat we mochten genieten – we genoten. het virtuele goud en zilver moet nog uitgereikt – een werkelijk wonderschoon gedicht mochten we ontvangen van GERALDINE BANK – de waardering is onder het gedicht uitgesproken. zo een gedicht schrijf je maar een keer in je leven: GOUD.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

nu Ton huizer een keer niet de leukste van de site wilde zijn met een serieus en op een door hem gewaardeerd filosoof \u00a0ge\u00efnspireerd gedicht – moet het zilver voor de broodnodige lach toch echt naar de – hopen wij ook – bijna van de teringcorona herstelde dichter ren\u00e9 brandhoff – goud en zilver hieronder te genieten van harte voor de winnaars dank aan alle dichters. lees hieronder de po\u00ebzie als verkoelend sproeiwater over ons heen gesprenkeld in de oplichtende gouden \u00a0en zilveren glans van ren\u00e9 en geraldine:<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Van alles wat ik die avond zag
bewaar ik de entree van de vrouw
met het gezicht uit een oude film
in haar Japanse jas
geliefden om haar heen
drie rijen voor mij in het midden


Toen ze gingen zitten
legde iemand aan haar
linkerzijde zijn hoofd
op haar schouder


Als ze zich losmaakte
en rechtstaand een foto maakte
werd er gewacht om dan weer
zijn hoofd bij haar neer te leggen


De muziek wiegde
en twee jonge kinderen
kwamen, aan haar rechterzijde
legden ze hun hoofd bij haar neer


Ik was toeschouwer en toen
de voorstelling eindigde
was ik verward en bedroefd
onwetend over de tragiek
of het geluk dat ze bij zich droegen


En altijd denk ik bij dit gedicht
was ik maar meegegaan


Geraldine


ik moet zeggen een bijzonder gedicht – voor zover je hoofden kunt neerleggen – er worden heel veel hoofden in dit gedicht neergelegd. maar dat kan dit gedicht merkwaardigerwijs wel hebben. het gedicht draagt iets van melancholie in zich in zachte meeslepende woorden. en die laatste strofe is werkelijk briljant. als dichter dit gedicht \/ haar eigen gedicht leest – herleest –  dan denkt ze wat ze daar zelf geschreven heeft – \u2018was ik maar meegegaan\u2019 –  een mooie en waardige slotregel van een bijzonder gedicht. het is ook alsof dichter afstand neemt in die laatste twee regels van het gedicht maar wel IN het gedicht. dichters worden vaak vereenzelvigd met \u00e9\u00e9n gedicht uit hun oeuvre. ik heb de vaste overtuiging dat dit gedicht door geraldine niet meer door haar te overtreffen is. dit is HAAR gedicht.
en altijd denk ik bij een min of meer ondoorgrondelijke slotregel – had ik deze maar geschreven.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
Vraagje aan Boven<\/strong>

Nee, niet waarom de bergen zo hoog zijn
Of de zee\u00ebn zo diep
Omdat uw boekje voorbij gaat 
Aan de zegeningen van plaattektoniek
Neem ik aan dat hier uw expertise niet ligt


Maar


Stel dat uw concept van eeuwig leven bestaat
Kom ik dan na de passage ook weer al die mafkezen tegen
Van wie ik blij was dat ze eindelijk dood waren
Dan hoef ik namelijk niet zo nodig


Ren\u00e9 Brandhoff
Met een knikje naar J. De Corte, artiest.

arme al tijden geleden overleden blinde Jules de Corte uit de mottenballen gevist door de dichter Brandhoff die getroffen door Corona er toch al weer aardig bovenop lijkt te komen. toch stelt de dichter nog maar een vraagje daar boven op. op dit soort vragen antwoordt god niet – zoveel is zeker. Ren\u00e9 neemt dan ook maar voor de zekerheid het zekere voor het onzekere en antwoordt zelf. ja als dat genoemde concept bestaat dan kom je ze inderdaad allemaal weer tegen haha. en dan krijg je ook nog die god erbij die het nu verdomt om een antwoord te geven. god is ook geen dichter zoveel is in ieder geval zeker. nooit een gedicht ingestuurd. bovendien ik zou zijn conceptuele kunstjes ook niet vertrouwen.  geestig gedicht.<\/strong>
 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n