{"id":22900,"date":"2022-08-18T08:05:59","date_gmt":"2022-08-18T06:05:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=22900"},"modified":"2022-08-18T08:12:16","modified_gmt":"2022-08-18T06:12:16","slug":"frans-terken-over-duo-dichters-iii-dit-keer-over-het-limburg-met-lisan-lauvenberg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/08\/18\/frans-terken-over-duo-dichters-iii-dit-keer-over-het-limburg-met-lisan-lauvenberg\/","title":{"rendered":"FRANS TERKEN over DUO DICHTERS III – dit keer over het Limburg met Lisan Lauvenberg"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Duo-dichters III<\/p>\n\n\n\n

Met Joop Scholten schreef ik van 2008 tot 2018 een dichtwisseling (zoals eerder gezegd kom ik daar nog op terug). Bron van deze dichtwisseling was de verwantschap die ik voelde met Joop, bij onze ontmoeting t.g.v. de Haarlemse Dichtlijn in 2008.<\/p>\n\n\n\n

Niet dat deze reeks een soort Dode Dichters Almanak wordt, echter in het kader van Duo Dichters wil ik een zekere verwantschap met Lisan Lauvenberg<\/strong> niet ongenoemd laten. Lisan ontmoette ik voor het eerst bij de Po\u00ebzieslag in Festina Lente, een Limburgs meisje in Amsterdam, zoals ze zichzelf aan mij voorstelde. <\/p>\n\n\n\n

Ze nodigde me uit bij Helmers, waar zij een podium organiseerde, Lisan was \u2018de Koningin van Helmers\u2019. <\/p>\n\n\n\n

Er ontstond een dichterlijke vriendschap, onze gezamenlijke Limburgse achtergrond, de heuvels, de mijnstreek, carnaval, onderwerpen die ons stof tot spreken gaven als ook inspiratie. <\/p>\n\n\n\n

Zo spraken we over haar gedicht \u2018Vader\u2019<\/em><\/strong>, haar vader begraven op het kerkhof in Simpelveld; het gedicht is opgenomen in haar bundel \u2018<\/em>Gezellig mens & woeste dijen\u2019,<\/em> <\/strong>verschenen in de reeks Dichter bij Eijlders, in 2002; ook later droeg zij in Eijlders af en toe hieruit voor; nog in januari 2019 las Lisan in Eijlders haar gedicht \u2018Het koor van de Mijnwerkers vaders\u2019<\/em>, ik las enkele \u2018Mijn\u2019gedichten; we spraken ook toen over onderstaand gedicht en het gedicht dat ik kort na onze kennismaking voor haar schreef, \u2018Retour Simpelveld\u2019.<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Vader <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ik mag hier zitten<\/p>\n\n\n\n

in je oude stoel<\/p>\n\n\n\n

bij het raam.<\/p>\n\n\n\n

Je laatste fles leegdrinken<\/p>\n\n\n\n

en verzinken in een vroeger<\/p>\n\n\n\n

toen je er nog was<\/p>\n\n\n\n

om samen met mij <\/p>\n\n\n\n

het glas te legen.<\/p>\n\n\n\n

Als de fles leeg is <\/p>\n\n\n\n

ben ik het ook <\/p>\n\n\n\n

weet niet meer waarom <\/p>\n\n\n\n

ik nu huil.<\/p>\n\n\n\n

De drank komt niet <\/p>\n\n\n\n

meer terug.<\/p>\n\n\n\n

Neemt als dank <\/p>\n\n\n\n

al het goede en slechte mee <\/p>\n\n\n\n

je allerliefste knuffels <\/p>\n\n\n\n

je hardste klappen <\/p>\n\n\n\n

en het meisje dat ik ooit was.<\/p>\n\n\n\n

Jouw steen op het kerkhof <\/p>\n\n\n\n

vertelt geen verhaal.<\/p>\n\n\n\n

Meestal verzwijg ik je ook, <\/p>\n\n\n\n

maar met je laatste jenever<\/p>\n\n\n\n

herleef je voor even<\/p>\n\n\n\n

in mijn taal.<\/p>\n\n\n\n

Lisan Lauvenberg<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Retour  Simpelveld<\/p>\n\n\n\n

    (voor Lisan L.)<\/em><\/p>\n\n\n\n

We werden teruggeroepen.<\/p>\n\n\n\n

Vanaf de toren klonk een naam<\/p>\n\n\n\n

de aarde ging <\/p>\n\n\n\n

in al zijn eenvoud open<\/p>\n\n\n\n

men hield een eredienst<\/p>\n\n\n\n

een waardig woord van de pastoor<\/p>\n\n\n\n

het koor zong het zuiverste Latijn<\/p>\n\n\n\n

niet iets om verdriet bij te krijgen<\/p>\n\n\n\n

(dat is meer voor naderhand, voor thuis<\/p>\n\n\n\n

als je in de oude stoel zit,<\/p>\n\n\n\n

je leunt tegen zijn geur en<\/p>\n\n\n\n

leegt met zijn laatste glas de fles)<\/p>\n\n\n\n

men ging ons voor naar het veld<\/p>\n\n\n\n

met alle graven<\/p>\n\n\n\n

we legden hem in meervoud neer<\/p>\n\n\n\n

lieten hem daar achter<\/p>\n\n\n\n

bang van de koude grond<\/p>\n\n\n\n

nu, eenmaal binnen, schuift <\/p>\n\n\n\n

het levende deel aan <\/p>\n\n\n\n

aan de koffietafel<\/p>\n\n\n\n

voor het terugkerend weerzien <\/p>\n\n\n\n

van wie er nog over blijft<\/p>\n\n\n\n

we praten de doden weg<\/p>\n\n\n\n

bij belegde broodjes en vlaaien<\/p>\n\n\n\n

er roest alweer gelach<\/p>\n\n\n\n

bij een paar glazen bier<\/p>\n\n\n\n

de naaste familie gaat nog<\/p>\n\n\n\n

mee naar het sterfhuis<\/p>\n\n\n\n

daar komen de flessen <\/p>\n\n\n\n

uit de kast<\/p>\n\n\n\n

en drink je steeds weer<\/p>\n\n\n\n

op waar je vandaan komt<\/p>\n\n\n\n

dat draag je mee <\/p>\n\n\n\n

als een oude jas<\/p>\n\n\n\n

\u00a9<\/em> <\/em>FT 2001<\/em><\/p>\n\n\n\n

Er zou genoeg werk zijn om ook met Lisan een kleine Duo-dichters bundel te vullen, dat is er helaas niet van gekomen. Wel houden we (de herinnering aan) Lisan levend, ook met po\u00ebzie, zeker ook haar po\u00ebzie.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Frans vult op spectaculaire wijze deze maand het vakantiegat dat VON SOLO op pomgedichten punt nl laat vallen.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t