{"id":22982,"date":"2022-08-25T05:27:03","date_gmt":"2022-08-25T03:27:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=22982"},"modified":"2022-08-25T05:36:12","modified_gmt":"2022-08-25T03:36:12","slug":"frans-terken-duodichters-iv-met-joop-scholten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/08\/25\/frans-terken-duodichters-iv-met-joop-scholten\/","title":{"rendered":"FRANS TERKEN – DUODICHTERS IV – met JOOP SCHOLTEN"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Duo-dichters IV<\/p>\n\n\n\n

Met Joop Scholten<\/strong> maakte ik kennis bij de Haarlemse Dichtlijn in mei 2008. Wij droegen voor in hetzelfde blok, 10 dichters, hij raakte mij meteen met zijn gedichten, ze riepen bij mij een zekere herkenning op; wij spraken elkaar later die dag over het gevoel van verwantschap, de onderwerpen die ons raakten. Zijn gedicht \u2018Vijftien\u2019<\/em> (opgenomen in zijn bundel \u201cOok dit is een vorm van geluk\u201d, De Witte Uitgeverij 2011<\/em>) inspireerde mij tot \u2018Wij kwamen\u2019<\/em>. Joop antwoordde daarop met \u2018Pinksteren in Haarlem\u2019.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Het idee om elkaar bij wisseling een gedicht te sturen, waarbij de woorden van de een door de ander op eigen wijze gebruikt mochten worden, sprak ons zeer aan. Het bracht een veelheid aan po\u00ebzie als ook een warme vriendschap, waaraan helaas door het overlijden van Joop in 2018 een einde kwam. Ik schreef hier afgelopen weekend al over op de Pom, in \u2018We zeggen dat missen mag\u2019.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

In die 10 jaar zijn er in onze wisseling 165 gedichten geschreven, traden op diverse podia samen op (altijd vergezeld door Meta Boldingh, de partner van Joop) o.m. bij Eijlders, bij Dichters in de Prinsentuin in 2012, bij de Haarlemse Dichtlijn jaarlijks, en o.m. op tournee bij Beeckestijn in Velzen, bij de OBA Amsterdam en op de pont bij Sail Amsterdam in 2015.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

In de serie Dichter bij Eijlders<\/em> is een deel van de reeks gepubliceerd: \u201cVoor de dag van morgen\u201d <\/em><\/strong>(2016).<\/em><\/p>\n\n\n\n

Hieronder 2 gedichten, uit 2012: <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

(81) Hoe ver nog<\/strong>  <\/p>\n\n\n\n

Waarom hier blijven en afwachten<\/p>\n\n\n\n

wij staan niet aan de grond genageld <\/p>\n\n\n\n

zie wat je achterlaat onder ogen <\/p>\n\n\n\n

neem de resten in je handen <\/p>\n\n\n\n

en vind er een plek voor <\/p>\n\n\n\n

de doden laat hen <\/p>\n\n\n\n

rusten in hun aarden uitzicht<\/p>\n\n\n\n

de glazen kist van de hoop in scherven <\/p>\n\n\n\n

neergevallen uiteengespat<\/p>\n\n\n\n

met het bloed aan onze vingers schrijven wij <\/p>\n\n\n\n

heldere maar bittere woorden<\/p>\n\n\n\n

in het windstille zand<\/p>\n\n\n\n

over de doden niets dan goeds <\/p>\n\n\n\n

hoezeer wij ook hun dorre honger zoeken<\/p>\n\n\n\n

niemand die zo aanwezig is<\/p>\n\n\n\n

door er niet meer te zijn<\/p>\n\n\n\n

ons gedenken bij de zerken de stenen <\/p>\n\n\n\n

een onomstotelijk bewijs van verlies<\/p>\n\n\n\n

wij boren andere bronnen aan<\/p>\n\n\n\n

ontginnen ongeschonden gronden<\/p>\n\n\n\n

onder het oog van een herder <\/p>\n\n\n\n

ligt onze verbeelding ingezaaid <\/p>\n\n\n\n

een waarheid die koffers kan openen<\/p>\n\n\n\n

ongezien laten ze dromen los <\/p>\n\n\n\n

ik trek een lijn over de einder <\/p>\n\n\n\n

wijs je de vergezichten<\/p>\n\n\n\n

onze bemeten ruimte <\/p>\n\n\n\n

\u00a9 Frans Terken 20\/05\/2012<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

(82) Aan wie mijn gezicht draagt<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Hier sta ik en wacht en kijk in de verte <\/p>\n\n\n\n

kijk naar de muren die mijn uitzicht <\/p>\n\n\n\n

ontkennen die blindelings <\/p>\n\n\n\n

tegen mij aanlopen <\/p>\n\n\n\n

die ik aanraak met de huid van mijn handen <\/p>\n\n\n\n

strelend mijn vingers de stenen <\/p>\n\n\n\n

tekenend een gezicht <\/p>\n\n\n\n

hier zeg ik: wie jij ook bent <\/p>\n\n\n\n

kijk mij in de ogen <\/p>\n\n\n\n

dat de stenen nu spreken. <\/p>\n\n\n\n

Is het oog van de doden voor altijd gevangen? <\/p>\n\n\n\n

Zijn zij niet langer? Zijn zij voorgoed? <\/p>\n\n\n\n

Zijn zij achtergebleven <\/p>\n\n\n\n

vergeten, verdreven, verdwenen? <\/p>\n\n\n\n

Zijn zij onze toekomst, is hun mond een bron <\/p>\n\n\n\n

die zich opende, die ontsprong <\/p>\n\n\n\n

en dan wegdreef <\/p>\n\n\n\n

daar waar wij heengaan? <\/p>\n\n\n\n

Hier sta ik en buig mij voorover <\/p>\n\n\n\n

schrijf met mijn vinger <\/p>\n\n\n\n

een brief in de aarde. <\/p>\n\n\n\n

Aan wie mijn gezicht draagt. <\/p>\n\n\n\n

\u00a9 Joop Scholten 26\/05\/2012<\/em><\/p>\n\n\n\n

De reeks is in zijn geheel te lezen op de blog \u2018Dichterbij dan dit kom je niet\u2019<\/em>:<\/strong> http:\/\/dichterbijdandit.blogspot.com<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\r\n\t\t