{"id":23131,"date":"2022-09-01T05:08:10","date_gmt":"2022-09-01T03:08:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=23131"},"modified":"2022-09-01T05:13:36","modified_gmt":"2022-09-01T03:13:36","slug":"frans-terken-duo-dichters-v-een-ode-aan-herman-de-coninck","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2022\/09\/01\/frans-terken-duo-dichters-v-een-ode-aan-herman-de-coninck\/","title":{"rendered":"FRANS TERKEN – duo – dichters V – een ode aan Herman de Coninck"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
Duo-dichters V<\/strong>

Mag je jezelf duo-dichter noemen, bij een dichter die je niet persoonlijk kent, maar waarbij je wel door zijn werk gegrepen bent? Als je inspiratie vindt in een of meerdere gedichten van deze dichter? Het komt veel voor, afgelopen weekend kon je bijv. op Pomgedichten de bijdrage van G\u00e9rard Vromen\/Cartouche lezen, ge\u00efnspireerd door een gedicht van Hans Lodeizen. 
Voor mij is o.m. Herman de Coninck een inspiratiebron, met o.a. zijn gedicht \u2018De Plek\u2019, dat je niet alleen kunt vinden in zijn verzameld werk \u201cDe Gedichten\u201d<\/em>, maar dat je op veel plekken in de openbare ruimte aantreft. Zoals bij een wandeling langs de Geul in Valkenburg, waar een bijzondere gedichtenroute te vinden is. Onderaan de Geul staat een sokkel met dit gedicht, als je het pad er vlakbij naar boven loopt kom je bij de Kluis, waar enkele eeuwen geleden een kluizenaar woonde. Die combinatie, met de woorden van Herman de Coninck in juist dit gedicht, bracht mij de inspiratie om \u2018Zicht op de Geul\u2019<\/em> te schrijven (gepubliceerd in De Brakke Hond 06\/2011).
(Zie ook: https:\/\/fransterken.blogspot.com\/2011\/10\/zicht-op-de-geul.html<\/a>)

Het gedicht van Herman:<\/em>

De Plek<\/strong>

Je moet niet alleen, om de plek te bereiken,
thuis opstappen, maar ook uit manieren van kijken.
Er is niets te zien, en dat moet je zien
om alles bij het zeer oude te laten.

Er is hier. Er is tijd
om overmorgen iets te hebben achtergelaten.
Daar moet je vandaag voor zorgen.
Voor sterfelijkheid.

Herman de Coninck over<\/em> \u2018hoe po\u00ebzie helpt\u2019<\/em>:

Po\u00ebzie<\/strong>

Zoals je tegen een ziek dochtertje zegt:
mijn miniatuurmensje, 
mijn zelfgemaakt
verdrietje, en het helpt niet;
zoals je een hand op haar hete voorhoofdje 
legt, zo dun als sneeuw gaat liggen,
en het helpt niet:


zo helpt po\u00ebzie.

In mei 2022 was het 25 jaar geleden dat Herman de Coninck overleed; ik schreef eerder al, uitgaande van deze en meer woorden uit zijn werk, een ode aan Herman de Coninck:<\/em>
<\/strong>
Het woord van Herman
<\/strong>

Niemand die zo lenig over de liefde schrijft
– \u2018schreef\u2019 wil ik in tijd niet zeggen 
het is als kijken op de verkeerde plek –

taal die jij in alle eenvoud vertrouwde
aan het papier en zo met ons deelde
het geloof erin dat het je beter maakt 

waar jij zegt hoe po\u00ebzie helpt 
\u2018zoals je een hand legt op het hete voorhoofdje 
van een ziek dochtertje\u2019

dat je ons leert zien en leert zorgen 
om hier iets achter te laten 
als je de plek bereikt van sterfelijkheid

jij in Lissabon in de armen van Anna en Hugo 
oh Lisboa aan de Taag ziel van saudade
waar je hart het veel te vroeg begaf

het verdriet van niet meer je stem te horen
en wij die je harde zwijgen vullen 
met de hoop te lezen in alle gedichten

je zinnen waar we de vinger op willen leggen
je verzen van klein en groot geluk
elke bladzij ervan – \u2018dat moet je zien\u2019

hoe je ons dan bij de hand neemt
woorden in het hart bewaard

\u00a9 FT 2021<\/em>

Dank aan Pom voor de gelegenheid om op de plek van Von Solo deze maand het duo-dichtschap te mogen belichten, aan alle (duo-)dichters voor de inspiratie, laat de po\u00ebzie je blijvend voeden.<\/em>
Frans Terken<\/em>



<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\n