![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/Cerulean-Conny-Lahnstein1.jpg\")
<\/a>Het blauw van het water
Het allerinnigste blauw
We konden geen woorden vinden
Maar nu weet ik:
Het zijn de vogels
Het zijn de vogels
Onze woorden dat zijn de vogels.\u00a0
Geraldine Bankcaenen
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/geraldine.jpg\")
<\/a>in al zijn eenvoud – de herinnering, de verwondering weer – de herhaling – de verrassende laatste regel maakt het geheel toch wel weer bijzonder. geen woorden vinden en dan deze toch ontdekken – mooi<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
<\/a>\n<\/a>Goedemorgen Pom,
Op de valreep nog, bij het prachtige werk van Conny.
Herfstige groet,
Frans
Voor C.
<\/strong>
Hoe het licht doorschijnend is
dit schitterend blauw dat om je heen hangt
snipper voor snipper opgebouwd
over je silhouet heen getekend
bouwt het dat er staat
wat nauwelijks te zien is
enkel met het scherpzinnige oog
van de verbeelding
als dat van de vogels
hoe zij opvliegen en ruimte innemen
de ruimte die jij schildert
om ons adembenemend in te verliezen
\u00a9 FT 18.09.2022<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
<\/a>Op de valreep nog, bij het prachtige werk van Conny.
Herfstige groet,
Frans
Voor C.
<\/strong>
Hoe het licht doorschijnend is
dit schitterend blauw dat om je heen hangt
snipper voor snipper opgebouwd
over je silhouet heen getekend
bouwt het dat er staat
wat nauwelijks te zien is
enkel met het scherpzinnige oog
van de verbeelding
als dat van de vogels
hoe zij opvliegen en ruimte innemen
de ruimte die jij schildert
om ons adembenemend in te verliezen
\u00a9 FT 18.09.2022<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/frans-terken2.jpg\")
<\/a>de afsluiting van deze zondagochtend wedstrijd maar bovenaan geplaatst – een waar eerbetoon voor het werk van Conny door Frans Terken beschreven – mooi om te zien en met het gevoel van de dichter als adembenemend benoemd en gewaardeerd.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/a>- Frans Terken met een ode aan Conny<\/li>
- Rik van Boeckel – het blauw witte zicht<\/li>
- Jorge Bolle – In jouw blauw<\/li>
- Geraldine Bankcaenen – Het allerinnigste blauw<\/li>
- Hans F. Marijnissen – De branding leest de woorden<\/li>
- Cartouche – mijn liefste blauw is niet gewoon blauw <\/li>
- Vera van der Horst – Het hemels blauw<\/li>
- Anke Labrie – daar schreven we jouw naam in water<\/li>
- Ien Verrips – ik pluk repen uit de hemel<\/li><\/ul>\n\n\n\n<\/a>
wie wint de enige echte virtuele ceruleumblauw trofee op pomgedichten punt nl ? – naar een werk van papierkunstenares Conny Lahnstein
paperArt werk \u2018Cerulean\u2019 maakt deel uit van de serie \u2018Nader belicht<\/a>\u2019 <\/em>
Conny schrijft: Het werk heb ik gemaakt nav het gedicht \u2018Ceruleum\u2019 van Elbert Gonggrijp en staat in de kunst- en gedichtenbundel \u2018Nader belicht\u2019. .
<\/a>
graag uw dichtersinspiratie bij dit prachtschilderij – de papierkunst en het blauw van Conny – zullen het de vogels zijn, zal het het blauw zijn, de beweging, de golven, het overweldigende, de elementen of wat de dichter bij dit werk ervaart: het allerindividueelste. u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 10 uur 30. stuur in op het u bekende gmail.com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/em><\/strong>
<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<\/a>in en in<\/strong>
in vergezichten schilder je
zo dat niets verloren gaat
van wat er nog niet is
in een in en in blauw
in een ver vliegend licht
nadert eenvoud wat het is
en dat de vloed gaat liggen
na verloop van tijd
pom wolff
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/poms1-1024x576.jpg\")
<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<\/a>Blauw witte zicht<\/strong>
Blauw schijnt het licht
op onbekommerde vogels
het blauw witte zicht
zoekt ver reikende tijd
voorbij de zacht vliegende horizon
ebt de kleur van hemel en zee weg
tot in de universele schildering
van licht levende getijden.
Rik van Boeckel
17 september 2022<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/rikfrance-769x1024.jpg\")
<\/a>een inspiratie in woorden door Rik van Boeckel op het zachte en lichte werk van Conny – een bijna teder gedicht – met onbekommerde vogels. en een selektie van de elementen die Rik altijd zal aanroepen en hier in het bijzonder bij het blauwe werk: de tijd, de getijden en het universum.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n \n<\/a>In jouw blauw<\/strong>
in jouw blauw
ben ik krakend opgestaan
landschappen trekken
weids aan je voorbij
zoals de zwaluw scheert
langs de luchtlijn
van een omgevallen dag
met je mee reizen
is een groter geschenk
dan een schilderachtige dag
waarin de zachte penseel
met schroom
en schoorvoetend
jouw reis beschrijft
en meeneemt
naar een luchtige dag
jorge, 17 september 2022<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/jorge-bolle2.jpg\")
<\/a>met jou meereizen – is vermoed ik de belangrijkste regel in dit gedicht en dan in het gedroomde blauw van degene die de dichter aanroept in de beginregels van zijn gedicht. en dat echt te verkiezen is boven een interpretatie van de werkelijkheid.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n \n<\/a>
In een gesprek<\/strong>
Een volmaakte staking,
een volkomen onderbreking
van alle overbodige gebaren.
Het gesprek gaat door.
Buiten op straat vordert de file
als vanouds.
Ik wend mijn aandacht
als de loop van een geweer
naar mezelf, druk af,
en glimlach.
Ik geloof niet dat iemand
iets merkt, mij mist.
De branding leest de woorden
en wist.
Hans F. Marijnissen<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/hans-f-marijnissen-1.jpg\")
<\/a>de laatste twee strofen komen wel aan – het is of de dichter ergens onder een blauw wolkendek van Conny zich zelf onder de loep neemt. en min of meer in een eenzaam zijn opgaat in het getoonde schilderij.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n \n<\/a>Blauwdruk van leven<\/strong>
mijn liefste – blauw is niet gewoon
blauw zoals een stemming golven kan
van hemels naar baby, waterig naar aards
licht naar donker, van korenbloem tot indigo
zwevend van koninklijk naar feeling blue
van pruisisch hard naar warm kobalt
maar het totaalste
onvervalste is wat in jou gelegen
onmetelijke diepzee met schuimwit erop
en zwaluwblauw als adelaar erboven
al dat strekking aan je woorden geeft
talen dat is echt ons ding, zoals jij
met schaarvaste hand wegknipt
en ik het wit met inkt aanvlieg
tot onvoorstelbaar vergezicht
wij – papieren tijgers, gieren –
die de leegte bij de strot grijpen
en vermalen tot enigst ceruleum
17-09-2022 \/ Cartouche<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/gerardvromeneijlders-768x1024.jpg\")
<\/a>een opsomming in de eerste strofe waar geen normaal mens meer overheen komt daar stijgt Cartouche met gemak boven uit om \u2018het totaalste
onvervalste wat in jou gelegen ( is)\u2019 nog eens even boven alles en iedereen uit te lichten – totdat de kunstenaar of het nou met de pen is of met de schaar was – leegte schept. het was weer eens een hele tour om met dichters woorden mee te vliegen. bij Cartouche moet je altijd even als lezer uitblazen als je een gedicht van hem hebt gelezen. <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<\/a>Het hemels blauw,
dat alle zintuigen overstijgt
waar alle goden huizen
het dak van eeuwige zekerheid
is gisteren neergestort
in grote brokken
ligt het op de grauwe grond
alles wat vleugels heeft
kan vluchten naar de leegte
waar eerst het blauw
nog enige waardigheid aan gaf.
Vera van der Horst<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/09\/vera6-1024x768.jpg\")
<\/a>ook hier de vlucht – zeg maar de val – naar de leegte beschreven – het is alsof vera het gedicht van Cartouche hierboven heeft gelezen of andersom – blijkbaar roept Conny\u2019s papierkunst opvliegende en allesoverstijgende en hier gevallen dichters op die uiteindelijk in iets van totale leegte landen – een gevaarlijke vrouw die Conny.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n \n<\/a>de plek
<\/strong>
daar waar de zee de kust verlaat
de sterke stroom zich schuilhoudt
onder een kabbelend watervlak
daar stonden we vandaag bijeen
daar waar de zon het zilver stort
op golven die wel huiswaarts keren
daar strooiden we de bloemen uit
rond een krans van zwart gesteente
daar waar de lucht de klippen raakt
wit schuim op kale rotsen ketst
die echo\u2019s dragen van een vlinderslag
daar schreven we jouw naam in water
anke labrie
Ha Pom, Mooi werk van Conny, woest en tegelijkertijd spiritueel (mijn interpretatie).<\/em>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/ankelabrie-2.jpg\")
<\/a>een plaats een plek om niet meer te vergeten – met water licht en lucht de golven en de stroming – het leven dat voorbij ging weer opgenomen in een eb en vloed beweging – de beschrijving van het afscheid<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n