{"id":24700,"date":"2023-01-06T19:31:43","date_gmt":"2023-01-06T18:31:43","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=24700"},"modified":"2023-01-08T10:46:29","modified_gmt":"2023-01-08T09:46:29","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-eerste-van-2023-er-is-beddengoed-dat-ruikt-naar-opgestane-liefde-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-naar-die-prachtregel-van-wen-van-der-schaaf","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/01\/06\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-eerste-van-2023-er-is-beddengoed-dat-ruikt-naar-opgestane-liefde-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-naar-die-prachtregel-van-wen-van-der-schaaf\/","title":{"rendered":"MAGDA HAAN wint de enige echte virtuele – de eerste van 2023 – \u2018Er is beddengoed dat ruikt naar opgestane liefde..\u2019 trofee op pomgedichten punt nl – naar die prachtregel van Wen van der Schaaf – Vera vd Horst zilver"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

nogmaals dank aan wen van der schaaf voor die prachtregel gelicht uit een prozawerk op haar FB site te lezen – ja wie zo kan schrijven heeft geen gedicht nodig – hoe dan ook dank aan de dichters die instuurden en zich lieten inspireren tot bijzondere gedichten – magda haan voorop – deed weer eens mee – kwam zag en overwon. onder haar gedicht de verantwoording voor het virtuele goud deze week. van harte. vergeten we vera van der horst niet – ook zij schreef een multi interpretabel gedicht waaraan een po\u00ebtisch licht romantische eenvoud ten grondslag ligt. ik zeg zilver en van harte. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
 
het gordijn wenkt
ochtendlucht perst zich
door de opening
van de slaapkamerdeur

\u00e9\u00e9n zonnestraal is al geland 
de warmte hangt nog zwaar 
en pleegt verzet

nachtvlinders
liggen inmiddels ook op bed
de nacht heeft zwijgplicht
of fluistert geheimen
 
Magda Haan

heel soms weet je niet waarin het zit – ja in het gedicht en de woorden natuurlijk – maar het gedicht ademt mysterie – het heeft iets vasalis-achtigs in zich – het is alsof een hele onbekende wereld de ruimte van het gedicht inneemt – en jou als lezer buiten de orde van een beschreven werkelijkheid plaatst. er is van alles aan de hand – geweest ook – je neemt er kennis van – je weet niet wie of wat het betreft – het gedicht staat als een huis – dat is wel zeker – een huis van po\u00ebzie opgetrokken uit geheimen. <\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Lang voor ik mezelf,
lang voor het schreeuwen
lag jij al verborgen in mij, bewoog me
lang voor taal een weg
uit de taal kon vinden

Ik herkende je, je rook naar mij
alsof je verborgen in me had geleefd
wist je waar ik miste vulde me in
hoe moeiteloos de stilte bewoog
er was geen tussen

Vera van der Horst

dichteres verkent haar eigen lichaam en deelt haar ervaringen en alles wat zij ont-dekt met ons argeloze lezers. zo zit je aan je wijntje zo lig je in een kamer waarin een ik persoon je tegemoet schreeuwt – ik\u2026wist\u2026 allang\u2026.. dat \u2026..je \u2026.in \u2026..me \u2026..zat vernemen wij. de rest van het verhaal  wordt in mooie regels afgewikkeld tot een zeer aanvaardbaar gedicht
een ethisch verantwoord, schoon en mooi gedicht. <\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n