{"id":24748,"date":"2023-01-12T15:00:00","date_gmt":"2023-01-12T14:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=24748"},"modified":"2023-01-12T12:46:04","modified_gmt":"2023-01-12T11:46:04","slug":"antony-oomen-begaan-met-de-wereld-aan-de-rand-van-de-afgrond","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/01\/12\/antony-oomen-begaan-met-de-wereld-aan-de-rand-van-de-afgrond\/","title":{"rendered":"antony oomen ‘begaan met de wereld aan de rand van de afgrond…’"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>


Nou jij weer<\/strong>


Daar is zij weer. Die wrangzoute traan, die opwelt
uit kieren van wat allang verloren ging en nog altijd
begraven ligt onder een dikke laag gezelligheid


of op het station staat\u00a0


Daar is zij weer, die ene traan heel even bevend
begaan met de wereld aan de rand van de afgrond
Weergaloze woestenij, ook op dit perron


ook op dit troosteloze podium


Verdriet zo groot dat \u00e9\u00e9n traan volstaat
voor deze kniezende ziel – een zielentraan
Daar is zij weer. Bitser dan eerder, dan ooit


wachtend op de vroegste trein


dringt daar eindelijk door: de traan is de reiziger
jij bent haar bagage. Het is de traan die jou voortstuwt
Niet andersom. Nou jij weer.



Antony Oomen
9.I\/2023\u00a0
Amsterdam\u00a0


<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t