{"id":25292,"date":"2023-03-10T17:03:04","date_gmt":"2023-03-10T16:03:04","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=25292"},"modified":"2023-03-12T11:16:05","modified_gmt":"2023-03-12T10:16:05","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-hoorde-je-het-schreeuwen-hoorde-je-het-wel-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-naar-en-gedicht-van-alja-spaan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/03\/10\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-hoorde-je-het-schreeuwen-hoorde-je-het-wel-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-naar-en-gedicht-van-alja-spaan\/","title":{"rendered":"MAX LEROU wint de enige echte virtuele – hoorde je het schreeuwen hoorde je het wel – trofee op pomgedichten punt nl – zilver voor Rob Mientjes – naar een gedicht van ALJA SPAAN"},"content":{"rendered":"\n

we gingen er onbevangen in – bij het hartverscheurende de ingang – onder dankzegging aan alle dichters die instuurden – die het waagstuk \u2018schreeuwen\u2019 aandurfden. het gevaar van overschreeuwen ligt vreselijk – schreeuwend bijna – op de loer – wie kan het schreeuwen klein houden, klein krijgen – dank aan alja spaan die in haar gedicht de schreeuw liet opgaan in het wit – klein hield – als inspiratiebron deze week hier op de pom.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

om MAX LEROU kunnen we niet heen – hij schreef een tijdloos gedicht waarin dichter de schreeuw laat verstommen en ‘het gewone’ leven kan worden voortgezet. gewoon en ongewoon, gewoontes en vreselijke gewoontes een plaats gegeven in de po\u00ebzie: GOUD! van harte<\/strong>. zilver voor de eenvoud in het gedicht van Rob Mientjes – bij de woorden in het gedicht kun je heel veel toepasselijke verhalen denken en dat is knap gedaan<\/strong> door de dichter<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>

mulisch baby \u2013 ich habe angst<\/strong>

bij de buren slaat de klok
het uur onrust – even verderop
schreeuwt een moeder heil hitler
bij het ochtendorgasme

pas in de middag wordt ze anti-duits
eerst moeten ze nog de hond afknallen

ja er ligt een mooie dag
in het verschiet

ml

een vreselijk gedicht qua inhoud dat toch ook – en dat komt door die laatste 2 strofen – die de lezer – in ieder geval deze lezer – een brede lach op het gezicht doen toveren. een wereld in weinig woorden – een vreselijke maar o zo echte wereld – tijdloos geschilderd hier door de dichter.<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Een harde schreeuw
<\/strong>
Zij 
naar hem
omdat het moet


Hij
naar haar
omdat het mag


Luid
zeer luid
omdat het is


Hard
de pijn
van het zijn


Zeer
het verteer
dat nooit zwijgt


Maan
de zon
totdat ze straalt


Opdat
nooit weer


Rob Mientjes

we gaan er onbevangen in – bij het hartverscheurende de ingang – onder dankzegging aan de dichters die het waagstuk \u2018schreeuwen\u2019 aandurfden. het gevaar van overschreeuwen ligt vreselijk – schreeuwend bijna – op de loer – wie kan het schreeuwen klein houden, klein krijgen – dank aan alja spaan die in haar gedicht de schreeuw liet opgaan in het wit – klein hield – als inspiratiebron deze week hier op de pom.
Rob lijkt ge\u00efnspireerd door de NOS – kwestie – klaagster die de gevierde presentator alsnog klein krijgt – het geschreeuw in de media – \u2018de pijn van het zijn\u2019 mag er wel uit van mij – verder bevalt me de eenvoud van het gedicht wel – waar de woorden ook op van toepassing mogen zijn. of wordt hier een debat SP – hoe heet ze? lillian M versus de rutte mark beschreven. oh nee dan moet lillian adje kuiken heten. ik weet het niet precies allemaal – dat geschreeuw ook de hele dag van die mensen. het gedicht mag er zijn. titel mag ook weg.<\/strong> die is te duidelijk.<\/strong> te schreeuwend.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n