{"id":25889,"date":"2023-05-19T22:08:29","date_gmt":"2023-05-19T20:08:29","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=25889"},"modified":"2023-05-21T13:11:12","modified_gmt":"2023-05-21T11:11:12","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-waar-dan-ook-of-hoezeer-trofee-op-pomgedichten-punt-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/05\/19\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-waar-dan-ook-of-hoezeer-trofee-op-pomgedichten-punt-nl\/","title":{"rendered":"IEN VERRIPS wint de enige echte virtuele – waar dan ook of hoezeer – trofee op pomgedichten punt nl – PeterM van der Linden zilver – breaking news! – CARTOUCHE BOOS \/ zeg maar witheet\/ \u00e9n bovendien LICHTGERAAKT"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

met dank aan Cartouche voor de opbeurende woorden – zoals deze hieronder door hem zijn geformuleerd – altijd fijn dat medeleven met webmaster en graag genoteerd – los daarvan de definitieve uitslag – tot half elf konden nog wondertjes van po\u00ebzie worden ingezonden – maar zoals gezegd als de defintieve uitslag geldt IEN VERRIPS goud en PeterM van der Linden zilver. Peter omdat ie zijn gedicht naadloos liet passen in het gevraagde thema \u2018waar dan ook of hoezeer..\u201d \u00a0en voorts een werelddierendagregel toevoegde aan de rijkdom die ze po\u00ebzie noemen:<\/p>\n\n\n\n

Op camping El Torres aan de zee<\/em>
De dieren dragen ons op pootjes
<\/strong>Het bevalt hier prima    Wij zijn ok\u00e9 ol\u00e9 ol\u00e9 ol\u00e9!<\/em><\/p>\n\n\n\n

– van harte! PeterM. en IEN Verrips draagt vandaag het goud. twee wereldregels mochten we in haar gedicht lezen en noteren:<\/p>\n\n\n\n

in wie hij was en wat hij onbedoeld<\/strong><\/em>
geworden was\/<\/em><\/strong>
een weten dat het over is<\/strong><\/em>
dat de tijd gekomen is<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

van harte Ien! dank ook aan alle dichters die instuurden. zo is de zondag mooi – waar dan ook of hoezeer.<\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
moordenaar<\/strong>

de koude blik een strakke mond
ik was gewaarschuwd
de vlakke stem maar strelend zacht
als babydons
ik liet me vangen in zijn woorden
in wie hij was en wat hij onbedoeld
geworden was

de weldaad van het steken van zijn mes
dat soepel binnenglijdt
de ogen die verglazen
het warme vlees dat openrijt
dan hoe het lichaam zich gewonnen geeft
willoos wordend zachtjes omvalt
als een moeie boom

de kou die binnentrekt
de kou die altijd binnentrekt
een weten dat het over is
dat de tijd gekomen is


april 2023 – Ien Verrips

twee wereldregels maken dit gedicht – afgezien van het verhaal – zeg maar de bloedparty van verrips – ik geef me altijd over als ik van die regels lees die eigenlijk boven alles en iedereen uitsteken – regels die in de hoogste regionen van de po\u00ebzie thuishoren en in lezers hoofd kortsluiting veroorzaken door de intrinsieke schoonheid en tegelijkertijd sporen van een mysterie in het taalvermogen van de lezer achterlaten. soms weten dichters een zo een regel te tonen – Ien doet er gewoon maar even twee:
 
in wie hij was en wat hij onbedoeld
geworden was<\/em><\/strong>
een weten dat het over is
dat de tijd gekomen is<\/em><\/strong>
 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

ANSICHTKAART
<\/strong>
Mocht men zich afvragen waar alle musjes zijn gebleven
Die zitten hier   aan de Costa Blanca   mocht men zich afvragen
waar zwangere zwerfpoes Donna Kebab is gebleven
Die zit hier      Met nog een zestal katten
Net als wij  Onder een zon  Bij een veranda    Op een camping
Wij geven dieren namen en eten     Zo maken wij vrienden
De musjes heten hier Manuel en Susanna
Wij heten Peter en Andrea
Wij geven dieren namen Brokjes  water   en brood
Donna Kebab gaat bevallen          Wellicht vandaag of morgen
Of pas als we zijn vertrokken Volgende week
We hebben geen idee        Hier is voor ons momenteel overal
Wij geven dieren namen Op een camping bij een veranda
Wij zijn Peter en Andrea  Mocht men zich afvragen
Waar we zijn gebleven      Wij zijn hier
onder andere met Donna Kebab  
Op camping El Torres aan de zee
De dieren dragen ons op pootjes
Het bevalt hier prima    Wij zijn ok\u00e9 ol\u00e9 ol\u00e9 ol\u00e9!


Peter M. van der Linden –

nou zeg maar rustig waar dan ook en hoe zeer deze bijdrage van de belgisch kampioen slammer en allesvreter – deze uit po\u00ebzie opgebouwde dichter die toch maar even een wereldregel met deze site deelt: wolfje pom voelt zich aangesproken:

‘De dieren dragen ons op pootjes…’<\/strong>

en zo is het ook – wensen wij van hier pjotrM en zijn andrea mooie dagen.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n