{"id":25930,"date":"2023-05-23T07:25:09","date_gmt":"2023-05-23T05:25:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=25930"},"modified":"2023-05-23T07:35:58","modified_gmt":"2023-05-23T05:35:58","slug":"ien-verrips-over-de-uitverkoren-gunsteling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/05\/23\/ien-verrips-over-de-uitverkoren-gunsteling\/","title":{"rendered":"IEN VERRIPS over ‘de uitverkoren gunsteling’ – memoreren we in dit kader toch ook nog even de ‘de verse vulkoek’ van JACOB DE BRUIN"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
\u201cGister was ik sacherijnig.
Niet omdat het gedichtendag was en ik zonder gedicht zat.
Ook om veel andere redenen niet, niks Brexit of zo, gewoon een stom ikding.<\/em>
Vandaag is de laatste dag dat ik naar mijn werk ga en daarom was ik gister knorrig. Nutteloos knorrig.
Na vandaag nog een maandje vakantie van de baas en dan maar niets en meer niets tot het grote niets erop volgt.\u201d<\/em>

de vulkoek (lees hieronder) blijkt dus toch lulkoek te zijn. in die zin dat onze jacob echt niet alles kan verdragen zoals in het gedicht is beschreven. jacob de bruin een echte dichter die alles aan elkaar liegt als het hem uitkomt. het gedicht VERSE VULKOEK is eindelijk \u2013 eindelijk \u2013 een echt gedicht geworden. geen autobiografisch schetsje naar kopland. leve de vulkoek van jacob de bruin en lang leve de lulkoek.<\/strong>


Verse vulkoek

Alles kan ik verdragen:
het verkruimelen van spritsen,
gebroken bokkepoten, het kaakje
bij de thee daar kan ik met droge ogen
mijn tanden in zetten, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar vulkoek met het nootje
uit het midden, vers nog
uit het pak net, nee.<\/strong>
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t