{"id":26938,"date":"2023-11-01T06:22:59","date_gmt":"2023-11-01T05:22:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=26938"},"modified":"2023-11-01T14:36:57","modified_gmt":"2023-11-01T13:36:57","slug":"we-kunnen-op-de-woensdag-voorlopig-nog-even-niet-zonder-merik","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/11\/01\/we-kunnen-op-de-woensdag-voorlopig-nog-even-niet-zonder-merik\/","title":{"rendered":"we kunnen op de woensdag voorlopig nog even niet zonder merik – met een gedicht van lucienne k\u00f6hler aan merik"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

merik stuurde altijd op dinsdagavond zijn bijdrage per mailbericht voor de woensdag op deze site. vorige week stond in het teken van zijn overlijden hier op de pom.<\/a> we hebben nog wat tijd nodig om te wennen – een woendag zonder merik. ‘van mij had je mogen blijven…’ schreef ik op een briefje. nog een paar woensdagen blijft merik gewoon nog hier.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
uit de dichtbundel Grondvest van Merik van der Torren verschenen in 2004 bij Uitgeverij Vliedorp te Houwerzijl.
<\/a><\/em>

Winter<\/strong>

Het wintert gramstorig in de vlakte.
Vlagen ijs bijten zich vast.
Dan breekt de dooi de knellende band,
nog verstoppen zich de kleuren,

maar ergens in dit verwaaide land
heeft een hand een bloem gestrooid,
decoreert stilletjes het barre tij
en grondvest het idee voor later,

waar de zon lachend op zinspeelt


Merik van der Torren<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>



Po\u00ebtisch Reveil<\/strong>

Zoals straten regen opzuigen en
het spiegelend oppervlak
langzaam terug in de grond verdwijnt
vaagde jij uit

Een laatste gesprek
werd een monoloog
bij gebrek aan tegengeluid

maar zo was het eigenlijk altijd;
als een ander iets zei
raakte jij je woorden kwijt

en keek je naar de wereld
zoals een dove naar lippen
en gebaren kijkt

Alsof daaruit iets te ontcijferen viel
dat zich doorgaans
aan het menselijk oog onttrekt

Een papieren werkelijkheid
die zich hult in maanlicht
en zwijgt

Lucienne Kohler
Opgedragen aan
Merik van der Torren 1956-2023 –<\/em> \"\u271d\"<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t