{"id":27222,"date":"2023-12-08T14:30:49","date_gmt":"2023-12-08T13:30:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=27222"},"modified":"2023-12-10T10:06:34","modified_gmt":"2023-12-10T09:06:34","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-ach-ja-dromen-je-verliest-ze-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2023\/12\/08\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-ach-ja-dromen-je-verliest-ze-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Monique Wilmer-Leegwater wint de enige echte virtuele – ach ja dromen je verliest ze – trofee op pomgedichten.nl"},"content":{"rendered":"\n

dank aan alle dichters die inzonden. er zaten gedroomde prachtwerken bij. en onbegrepen prachtwerken – neem het mij rustig kwalijk – een mening is ook maar een mening – wat doet de beschouwer anders dan een gedicht in zijn eigen leeservaring plaatsen – zo leerde kees fens het ons ooit. hoe dan ook – een gedicht sprong er voor mij uit deze week – GOUD \u00a0voor Monique Wilmer-Leegwater die het thema wist om te buigen – wist te verbreden – \u00a0van mens naar dier en natuur \u00e9n mens. van harte. Rob Mientje en Rik van Boeckel ook erg graag gelezen.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>

Het recht om te stromen
<\/strong>
Iemand moet het doen. Laten we duizend kraanvogels vouwen
om alle wensen te vervullen. Irrawaddydolfijnen wijzen
ons de vis, in ruil daarvoor zullen we met ze spelen.
 
We laten de rivier maar niet de schuren, die halen we neer.
De hoop die daar leeft, nemen we mee. Bergen hem in wei 
en bos. Een maan van steen breekt in stukken om ons heen. 

Onze longen vullen zich met overvloed, door niemand 
af te nemen. Dit zuigen zo veel, zo veel, van jou en mij, het dier. 
De wind zoals in het begin, het dekzand dat hier altijd al was

de golven in cadans, standvastig en ferm, nemen ons mee. 
Er zijn mensen die verhalen van zo\u2019n land, zo\u2019n land aan zee. 
Het is er goed en blauw. Niet eerder zag de lucht zo blauw.

Monique Wilmer-Leegwater
Uit Wisselplaats, <\/em>uitgeverij U2pi (2023) <\/a><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>
we vroegen: \u2018we lezen graag deze week over al het mooie over alle verborgen gebleven schoonheid over alle ongekende mogelijkheden, over de zo intens gewenste werkelijkheid..\u2019 – we kregen:
 
\u2018Er zijn mensen die verhalen van zo\u2019n land, zo\u2019n land aan zee. 
Het is er goed en blauw. Niet eerder zag de lucht zo blauw.\u2019<\/em>
 
we kregen een positief beschreven begin van onze zondagochtend wedstrijd. hier wordt geen mens bezongen maar de natuur en de dieren door Monique in een gedicht uit haar alom geprezen debuutbundel WISSELPLAATS. we krijgen niet te weten als lezer hoeveel mensen verhalen van het gedroomde blauw. \u2018er zijn mensen die verhalen..\u2019 lezen we en we lezen meteen in die regel ook de droom – de hoop op een wereld vol van dat prachtige blauw. Monique Wilmer-Leegwater vult als het ware de voor velen verborgen gebleven aardse schoonheid in met prachtige po\u00ebzie. de zo door haar intens gewenste werkelijkheid dichter bij de lezer.

<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n