{"id":27939,"date":"2024-03-06T18:54:44","date_gmt":"2024-03-06T17:54:44","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=27939"},"modified":"2024-03-06T18:54:44","modified_gmt":"2024-03-06T17:54:44","slug":"ditmar-vertaalt-sonnet-33-ja-roep-me-met-mijn-koosnaam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/03\/06\/ditmar-vertaalt-sonnet-33-ja-roep-me-met-mijn-koosnaam\/","title":{"rendered":"Ditmar vertaalt sonnet 33…’Ja, roep me met mijn koosnaam,…’"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
SONNET 33<\/strong>
Yes, call me by my pet-name! let me hear
The name I used to run at, when a child,
From innocent play, and leave the cowslips piled,
To glance up in some face that proved me dear
With the look of its eyes. I miss the clear
Fond voices which, being drawn and reconciled
Into the music of Heaven\u2019s undefiled,
Call me no longer. Silence on the bier,
While I call God\u2014call God!\u2014So let thy mouth
Be heir to those who are now exanimate.
Gather the north flowers to complete the south,
And catch the early love up in the late.
Yes, call me by that name,\u2014and I, in truth,
With the same heart, will answer and not wait.
***[E.B.B.]
Elizabeth Barrett Browning

SONNET 33<\/strong>
Ja, roep me met mijn koosnaam, want die is ’t
wat mij als kind naar huis toe rennen deed,
door ’t spel met paardenbloemenpluis bekleed,
tot je ’n gezicht zag, dat je dierbaar wist:
dat zag je aan de ogen. ‘k Mis beslist
’t warm stemgeluid, dat ik geroepen weet
ter Hemelkoor, tot zalig zang gereed,
en mij niet roepend meer. Stil blijft de kist
terwijl IK God roep…God! Laat jouw mond al
be\u00ebrven van wie niet meer zijn in leven.
Versier met edelweiss het barre dal,
haal vroeger liefde op die leek te sneven.
Ja, roep me met die naam, en heus, ik zal
gelijkgestemd direct een antwoord geven.
***[D.B.]<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\r\n\t\t