{"id":27996,"date":"2024-03-15T21:25:03","date_gmt":"2024-03-15T20:25:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=27996"},"modified":"2024-03-17T06:33:31","modified_gmt":"2024-03-17T05:33:31","slug":"de-wie-wil-niet-in-schoonheid-sterven-trofee-dit-weekend-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/03\/15\/de-wie-wil-niet-in-schoonheid-sterven-trofee-dit-weekend-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Rob Mientjes wint de – wie wil niet in schoonheid sterven trofee – op pomgedichten – Frans Terken zilver – Ton Huizer brons"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

… wil wel sterven in schoonheid. Zojuist de Lichtjesparade in Mierlo-Hout (off all places) opgeluisterd met een shaker als lid van samba-percussieband de Brandeleros.\u00a0De gezichten langs de kant. Plezier toveren op gezichten. Dat is schoonheid waarin ik kan sterven.
En nu het gedicht. Live uit snackbar Adelaars.<\/em>


In schoonheid sterven
Ultiem verlangen naar de dood
Zonder gladiolen, maar met rozen
Geen woorden, liefst niet
Alleen gezang
Staber mater en erbarme mich


Een kist van mandarijnen
Gedragen door mijn vrienden
Naakt, compleet naakt
Net als ik
In Adamskostuum
Want zo ben ik geboren


Liefst geen woorden
Over hoe ik was en niet
Herinner mij in beelden
Stroboscopisch en zwart wit
Kleurrijk als ik ben
Daar zijn geen woorden voor


Lieve groet,
Rob Mientjes

net als bij frans terken beschrijft de dichter hoe hij het graag wil hebben meer nog dan hoe het zal zijn – een kleurrijke beschrijving hier – en dat allemaal in:
\u00a0
Een kist van mandarijnen
Gedragen door mijn vrienden

<\/em>
je ruikt als het ware door de woorden heen het vruchtvlees. en ja we zullen zingen hoor – en doorgaan nog. op de een of andere manier stemmen de woorden hier toch vrolijk – klinken ze als muziek in de oren – GOUD! en van harte. als het toch moet dan maar zo.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Uitgesproken
<\/strong>
Uiteindelijk de lijn getrokken
het hoofd leeggemaakt\u00a0
het laatste woord met een zucht
neergelegd op geduldig papier

het kussen opgeschud
en achter in de nek gevouwen
voor het gevoel van comfort\u00a0
een proeve van neem de rust

nog het zondagse pak aan
om de sfeer te versterken\u00a0
dat het niet van alle tijden is
op deze uitzonderlijke dag\u00a0

alle schoonheid in je opgenomen
nog een keer een onverholen blik
waarin woord en kleur opgaan
de wereld wrijft je ogen dicht

\u00a9 FT 15.03.2024

\u2018dat het niet van alle tijden is\u2019 – mooi gezegd en geschreven door de dichter – \u00e9n po\u00ebzie omdat het toch van alle tijden is – onontkoombaar van alle tijden – maar meestal onaanvaardbaar. we zien frans hier – en dat komt door die hele specifiek eigen toon in de woorden – je hoort er frans\u2019stem als het ware \u00a0bij – \u2018het kussen opgeschud\u2019 – op zijn hele eigen manier de laatste adem uitblazen.\u00a0 zo wenst een dichter dood te gaan. in zijn \u2018zondagse pak\u2019 – een limburgs accent.<\/em> zilver – van harte.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Hospice<\/strong>

Hoog bezoek
het leven komt langs
vermoeid en gehavend

bloemen in de vaas
fruit op de schaal

we keren kussens
dekken toe
lezen voor

ze slaapt al, hoor ik
maar lees nog even\u00a0
door

het wordt ochtend
de tuindeur waait open
we zijn thuis

Ton Huizer<\/em>

Foto: Cimitero di Staglieno, Genova
\u00a9<\/strong> Ton Huizer


mooie woorden mooie foto mooi gedicht – laat die combi maar rustig aan de dichter huizer over. \u2018het leven komt langs\u2019 – het leven komt nog even langs in de hospice. tsja – hier wordt letterlijk de dood onder ogen gezien. de dood levensecht beschreven. brons! van harte.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n