![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/04\/anke-labrie-a.jpg\")
<\/a>Matisse <\/strong>
een schuifelende menigte
blauwbekkend
voor de toegang tot het Zuiden
Museum Modern Art
Retrospectief Matisse
gereserveerd op afstand
elke open deur
– vruchten, vogels, vissen
het licht, de zon, de zee \u2013
wordt hier gedicht
dansend hand in hand
alleen in verf gekleed
de rode vrouwen
geknipt door hem
en ook voor hem
de blauwe naakten
badend in azuur
en overal de bloemen
hij heeft het Zuiden
in mijn hart geplant
anke labrie
‘hier wordt gedicht..’ – zo mogen we het graag lezen – hier wordt ook de schilderkunst in termen van de dichtkunst ge\u00ebtaleerd. ik houd van dit soort beschrijvende eenvoud. hoe het zuiden in je hart geplant?: zo! zo als anke schrijft \u00f3\u00f3k.
de foto trouwens ook een bijna po\u00ebtisch schilderij: getiteld de neus van paul? goud voor de fotograaf in ieder geval!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/04\/image02.jpeg\")
<\/a>Dag Pom,
Het leven ademen, bij deze prent van Harrie Gerritz schreef ik:<\/em>
Dit huis<\/strong>
Waar de muren oren hebben
nooit doof voor wat er leeft en
tekens van onderling samenzijn
terugkaatsen in hartekreten
ze helpen ons de seizoenen door
waait er een frisse voorjaarswind
dan rinkelen nog de ramen
de deur haalt ons van het slot
zomerse buien brengen verfrissing
drijven in kleurrijke wolken weg
en ontbloten het hoge blauw
waarin wij een buiten ontdekken
neus in de wind gaan wij
speurend voort in de late herfst
tot alles onbezwaard van ons afvalt
in de wacht voor een zachte winter
waarin we rust en elkaar vinden
het leven in warmte gevierd
\u00a9 FT 06.04.2024
PS in de foto enige weerspiegeling, hoop dat dit toch overkomt.
Weekendgroet weer!
Frans<\/em>
frans beschrijft niet maar geeft ons zijn inspiratie bij het getoonde kunstwerk. op zich een meer dichterlijke benadering van het onderwerp. maar zo levenslustig hier beschreven in blijmakende jaargetijde kleuren en geuren. heerlijk om te lezen op een druilerige zondagochtend.
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
<\/a>Het leven ademen, bij deze prent van Harrie Gerritz schreef ik:<\/em>
Dit huis<\/strong>
Waar de muren oren hebben
nooit doof voor wat er leeft en
tekens van onderling samenzijn
terugkaatsen in hartekreten
ze helpen ons de seizoenen door
waait er een frisse voorjaarswind
dan rinkelen nog de ramen
de deur haalt ons van het slot
zomerse buien brengen verfrissing
drijven in kleurrijke wolken weg
en ontbloten het hoge blauw
waarin wij een buiten ontdekken
neus in de wind gaan wij
speurend voort in de late herfst
tot alles onbezwaard van ons afvalt
in de wacht voor een zachte winter
waarin we rust en elkaar vinden
het leven in warmte gevierd
\u00a9 FT 06.04.2024
PS in de foto enige weerspiegeling, hoop dat dit toch overkomt.
Weekendgroet weer!
Frans<\/em>
frans beschrijft niet maar geeft ons zijn inspiratie bij het getoonde kunstwerk. op zich een meer dichterlijke benadering van het onderwerp. maar zo levenslustig hier beschreven in blijmakende jaargetijde kleuren en geuren. heerlijk om te lezen op een druilerige zondagochtend.
<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/catharina-mastenbroek-1024x764.jpg\")
<\/a>(gemengde techniek) van Catharina Mastenbroek.
op jezelf<\/strong>
alsof we samen even schuilden
op een plaats waar niemand komt
waar niemand meer een naam heeft
waar alles stil ligt, alles lege tuin is
met lege bomen, met lege bladeren
lege bloemen
en dan is er het loskomen van de grond
alleen is de weg zo lang die je van binnen uit holt
pom wolff<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/a>op jezelf<\/strong>
alsof we samen even schuilden
op een plaats waar niemand komt
waar niemand meer een naam heeft
waar alles stil ligt, alles lege tuin is
met lege bomen, met lege bladeren
lege bloemen
en dan is er het loskomen van de grond
alleen is de weg zo lang die je van binnen uit holt
pom wolff<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
wie wint de enige echte virtuele – bij welk kunstwerk ademt u leven – trofee? rob mientjes zorgt voor het thema deze week – graag uw po\u00ebtische adoratie voor een kunstwerk – in de wedstrijd die geen wedstrijd is – u kent de regels: gedichten niet te lang svp tenzij noodzaak \u2013 20 regels is genoeg \u2013 insturen voor zondag 8 uur. stuur in op het u bekende gmail. com adres van pomgedichten@ \u2013 of benut de blauwe contact functie boven aan de pagina. of laat onder dit item een reactie achter -ik zorg er voor dat uw gedicht in het item wordt geplaatst. commentaar als altijd verzekerd.<\/p>\n\n\n\n
- \n
- Pom Wolff -(gemengde techniek) van Catharina Mastenbroek<\/strong><\/li>\n\n\n\n
- Rob Mientjes – Duizend woorden aan draadjes<\/strong> van Laure Prouvost <\/strong><\/li>\n\n\n\n
- Kirsten Zwijnenburg<\/strong>– de schedels van Raoul<\/strong><\/li>\n\n\n\n
- Frans Terken – de prent van Harrie Gerritz<\/strong><\/li>\n\n\n\n
- Anke Labrie – bij Matisse<\/strong><\/li>\n\n\n\n
- Cartouche – in Eersel<\/strong><\/li>\n\n\n\n
- Rik van Boeckel – bij ons allemaal<\/strong><\/li>\n<\/ul>\n\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/04\/20240331_150911-1024x768.jpg\")
<\/a>Hallo Pom,
Geheel onverwacht een prachtige expositie gezien van een tot op heden voor mij totaal onbekende kunstenaar Laure Prouvost in mijn favoriete Museum de Pont.
https:\/\/depont.nl\/tentoonstelling\/laure-prouvost-24-februari-2024-18-augustus-2024<\/a>
Ben niet zo snel onder de indruk maar nu wel.
In the mist of it all, above front tears.
Ga dat zien. Zeer talige en inspirerende expo.
Heb een klein gedicht gewijd aan mijn kleine euforie.<\/em>
Zwevend schrift
Buikt mij uit
Bloemen door navelstreng
Oren aan emotie
Duizend woorden aan draadjes
Zuigen mij naar binnen
Plat en Plato, Tinguelytaal
Glazen vogels breken
Familie roert
Hersenen koken
Vurig het werelds gestook
Tijd voor puinruim
Kleuren gonzen
Dichten als vanouds
Bij zinnen
Dood- en doorgelukkig
—
Een paar beelden die beklijven.
Bijzondere peepshow in rieten mand en bijzondere Tinguelytaal.
Groet, Rob Mientjes<\/em>
al is tilburg wel wat uit de buurt we nemen het advies van Rob ter harte. leuk ook die in taal uiteen spattende geraaktheid voor de kunstwerken van de kunstenaar. zo beschreven zie ik altijd ook de werken van een jeanine hoedemakers voor me – alsof rob bij haar in de leer is. in ieder geval rob dank je wel voor het aangereikte thema deze week. een gouden gedachte.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n<\/p>\n\n\n
\n![\"\"](\"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/04\/schedel-1024x780.jpg\")
<\/a>
het leven
dat grote misverstand
het haalt nooit de deadline
het mist steeds de headline
en dus
je leest het niet in de krant
maar het grote wezen
dat diepe gevoel
is wel tastbaar
in de schedels van Raoul
Kirsten Zwijnenburg
ja daar leg je dan – zeggen ze hier in de jordaan. ons aller lot door de schilder en door kirsten gevangen in de gegeven kunstwerken – het leven een misverstand is op zich een statement. zo gezegd en beschreven is het wel van de po\u00ebzie. po\u00ebzie is soms alleen maar een vaag zweven om een waargenomen werkelijkheid heen – zonder doel of reden, zonder begin of eind, zonder logica of AI.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n - Rob Mientjes – Duizend woorden aan draadjes<\/strong> van Laure Prouvost <\/strong><\/li>\n\n\n\n