{"id":28197,"date":"2024-04-11T21:17:25","date_gmt":"2024-04-11T19:17:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=28197"},"modified":"2024-04-16T12:27:41","modified_gmt":"2024-04-16T10:27:41","slug":"frans-van-de-laar-hield-van-poezie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/04\/11\/frans-van-de-laar-hield-van-poezie\/","title":{"rendered":"frans van de laar hield van po\u00ebzie"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>

op een bepaalde leeftijd heb je ongeveer maar met een zekere regelmaat toch om de week een crematie. vandaag was frans van de laar aan de beurt. amsterdam de nieuwe ooster – de bekende aula en aan het einde van het uurtje afscheid met toespraken en muziekjes ging de kist naar boven.

de muziekjes waren alleraardigst – de toespraken bijzonder – een heel erg bijzonder – uitgesproken door een vriend van frans – regisseur acteur van theatergroep Toetssteen in 020.<\/a> frans van de laar heeft een halve eeuw aan theatergroep O\/ werkgroep O ook 020 \u00a0zijn krachten gegeven. en hij ontving de amsterdamspeld voor zijn werk in onderwijs en politiek en theater. de internationale werd gezongen door vrienden toen zijn kist omhoog ging om in het plafond te verdwijnen.

als je vaker crematies bezoekt zie je ook iets van herhaling – het afscheid duurt precies een uur – en daarna volgt er wijn op een andere locatie. als je ouder dan 70 bent denk je tijdens de afscheidsdienst aan je ervaringen en vaak toch ook aan de mooie dingen die je had met de dode tijdens zijn \/haar leven. je denkt ook: wanneer lig ik daar in een kist.

dat is natuurlijk helemaal anders als de pijn van afscheid bitter is en het verdriet heel dichtbij. frans was een collega van mij – op afstand – dat geeft ook ruimte om van alles en nog wat te denken over leven en dood. en over de plechtigheid zelf. frans lag in een eenvoudige prachtige kist. \u2018geen bloemen\u2019 stond er op de kaart. op de kist lag \u00e9\u00e9n prachtig werkelijk prachtig boeket. een kist, een boeket, een frans in alle eenvoud mooi.
het wijntje op frans klonk in het lommerrijke merkelbach\/frankendael aan de middenweg is oost – het amsterdam oost waar een man van in de 80 heel veel leven heeft doorgebracht. directeur van een vmbo – basisschoolleraar – amateurtoneelspeler – deelraad politicus – zo maar weg – het blijft wennen de dood.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

van mij had je mogen blijven
dat weet je wel
ik ben een uur gaan zitten
met een boekje in mijn hand
een pen om je te schrijven
het was een zinloos uur<\/p>\n\n\n\n

er is er een vertrokken
en een is blijven staan
meer is het niet
ik adem nog
en jij in mij niet minder
dat is het dat ik schrijven kan<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

pomwolff<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\r\n\t\t