{"id":28267,"date":"2024-04-19T03:04:19","date_gmt":"2024-04-19T01:04:19","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=28267"},"modified":"2024-04-21T06:58:03","modified_gmt":"2024-04-21T04:58:03","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-ja-ga-er-maar-aanstaan-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/04\/19\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-ja-ga-er-maar-aanstaan-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Erika de Stercke wint de enige echte virtuele – ja ga er maar aanstaan – trofee op pomgedichten.nl – Cartouche zilver"},"content":{"rendered":"\n

voor mij – onder dankzegging natuurlijk voor het insturen van die prachtige zondagochtendpo\u00ebzie door alle dichters – gemiddeld hoge kwaliteit dank jullie wel – wolfje hoeft zich niet te ergeren – maar twee gedichten springen er uit – zeg maar goud en zilver – van harte proficiat voor Erika de Stercke goud! het thema op zijn jan arends op bijzondere en kale wijze ingevuld met existenti\u00eble pijnscheuten – en omdat we van de romantiek zijn – de zwarte en zware dus de echte – zilver voor Cartouche – als cartouche de cartouche bombarie – het teveel van Cartouche – weglaat uit zijn gedichten krijg je als lezer wonderschone bijna zwevende po\u00ebzie – van harte!<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>

onder het dak
<\/strong>
in de kamer
bij het vale licht 
geen toegiften 

waarom mezelf
nog bewijzen 
ga weg jij 

zo wil ik het nu
in de leegte 
van niet spreken 

de nacht
wordt van mij 
voor altijd

Erika De Stercke 

een stercke Jan Arends hier – bij erika gaat het altijd over ik en jij – bij jan arends alleen over het ik geplaatst in die boze buiten wereld. maar de kaalheid is treffend en ook toepasselijk in dit gedicht – de hij moet eruit, wegwezen jij, het pand uit: weg jij – wat rest is iets van pijn stilte en de leegte die hij achterlaat. mooi!<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Opgave<\/strong>

men kan zoveel
woorden schrijven of vuil maken
maar tijd is altijd relatief en ruimte
om in te nemen beperkt

het enige wat voor mij valt
te doen is bewegen, blijven
buiten de geijkte kaders
om ons heen – in de geest

delven naar
wat geboren wil worden
de zin die iets te zeggen heeft
weet van hoe te bestaan

ga er maar aanstaan
de opgave, van een vol leven
een existentie zonder weerga
tot de laatste snik

een paar scheppen
haar vormgeven en neerlaten
op een vel, aanhoudend de pijn
-troost van het pogen


19-04-2024 \/ Cartouche

een gedicht om een paar keer te herlezen maar wat dan blijft is een uitleg, een min of meer te begrijpen uitleg die overgaat in iets wat zachte zware romantiek genoemd kan worden. ik houd van dit soort po\u00ebzie. en het is mooi als Cartouche de bombarie – zijn vaak  teveel –  weet te elimineren en dat is hier het geval. cartouche op zoek naar: \u2018de zin die iets te zeggen heeft\u2019 – ja daar vallen we voor.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n