{"id":28629,"date":"2024-06-07T07:22:33","date_gmt":"2024-06-07T05:22:33","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=28629"},"modified":"2024-06-09T13:12:41","modified_gmt":"2024-06-09T11:12:41","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dat-de-straten-stralen-trofee-op-pomgedichten-nl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/06\/07\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-dat-de-straten-stralen-trofee-op-pomgedichten-nl\/","title":{"rendered":"Anke Labrie wint de enige echte virtuele – dat de straten stralen – trofee op pomgedichten.nl – frans terken zilver"},"content":{"rendered":"\n

twee dichters hielden zich aan de opdracht vandaag – verzon uw gedicht! – niet dat we streng zijn op het gevraagde thema – maar als er zon wordt gevraagd en we krijgen valkenburg in de regen en overstromingen aan alle kanten – de dichter mientjes bakt ze helemaal bruin: ‘Drollen op de weg\/Emmeren dan maar\/Met kano naar het werk..’- ja dan moeten we toch echt ingrijpen. we vroegen om een warm en eenvoudig zonnetje – als dat teveel gevraagd is beste mientjes dan blinkt er geen goud aan jouw horizon vandaag – wel voor Anke Labrie en voor Frans Terken. gedichten om je blij bij te voelen. van harte! <\/p>\n\n\n\n

Rob Mientjes beter gekeerd dan verdwaald!<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Ha die Zon … eh … Pom,<\/em>

Vooruit hier dan de zon nog even in jouw straatje. Je hebt helemaal gelijk. Recalcitrant als de maan ben ik soms. Hier dan nog een kleine loftuiting over de straat. Het past erin.<\/em>


Zon schijnt door de bomen
Streelt de takkken langs de gracht
Die schaduws werpen in het water
Langs kleine bootjes 


Guitig de glimlach op gezichten
Handen trekken kleine golven
In de grachten langs de straten
Zon en schaduw strelend


Harten springen open
Zon in en boven Amsterdam
De stad toch mijner dromen
In goud glitterend in vuur en vlam


De klinkers in de straten
Blinken, dampen smelten
Wat bikkelhard is wordt weer zacht
Zelfs mijn hart maakt lieve sprongetjes


Oh, oh, lief en zonnig Amsterdam
Stad mijner dromen
Nooit ga ik meer vertrekken
Zolang zon schijnt en de maan straalt

Rob Mientjes<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

al weer<\/strong>

het weer is goed 
de mensen deugen niet 
zei de oude man 
die deze dag alweer 
een regenbui trotseerde
tegen die zeikerds om hem heen

plotseling verscheen de zon
de straat veranderde in goud 
de natte plassen spiegelden 
het zonlicht en het blad
aan de nog jonge bomen
strooide parels in het rond 

anke labrie
(08-06-2024)

zo willen we het graag zien dit weekend – parels en goud en een goed humeur – geen gezeur! het thema helemaal ingekleurd met zonlicht. laat de zomer maar komen. de opdracht was \u2013 leg in de woorden iets van optimisme en warmte: verzon uw gedicht!<\/strong> helemaal gelukt!<\/strong> van harte – Anke – goud voor jou vandaag en zonnestralen.
<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Het spel<\/strong>

Ver van de afgrond lacht het leven
we spelen het spel alsof het elke dag hoogzomer is
een stralende hemel waaronder we gedijen

plukken de vruchten van vreugde en plezier
geen tranen om droef in te verdrinken
waar we ook kijken alles schittert en glanst

dansen we opgetogen door de straten
even geen dood en verderf achter een voordeur
of verderop om de hoek

vandaag heerlijk het leven vieren
langs de randen scheren en uitzinnig klinken
de zon proeven in een geheven glas

\u00a9 FT 07.06.2024

de opdracht was leg in de woorden iets van optimisme en warmte: verzon uw gedicht! geef het de kleur van de zon! frans houdt zich aan de opdracht en laat de zon door de woorden schijnen.  zilver van harte! <\/strong>
(het gedicht mag met een woord minder  vind ik – het woord vreugde is buiten dubbelop ook net te gedateerd – maakt het gedicht 10 jaar ouder. nouja voor het gevoel.<\/strong>)<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n