{"id":28714,"date":"2024-06-20T07:45:30","date_gmt":"2024-06-20T05:45:30","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=28714"},"modified":"2024-06-20T07:46:51","modified_gmt":"2024-06-20T05:46:51","slug":"von-solo-mijn-hele-leven-wordt-me-al-afgeleerd-impulsief-te-handelen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/06\/20\/von-solo-mijn-hele-leven-wordt-me-al-afgeleerd-impulsief-te-handelen\/","title":{"rendered":"VON SOLO: ‘Mijn hele leven wordt me al afgeleerd impulsief te handelen…’"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>


Misschien is het wel zo, dat de doorgewinterde Calvinisten gewoon gelijk hebben. Dat er zoiets bestaat als goddelijke voorbeschikking. Dat wij over de loop van dingen ins ons leven bar weinig te zeggen hebben. Misschien heeft neurocalvinist Dick Swaab wel gelijk als hij beweert, dat wij ons brein zijn en dat je als persoon niet meer bestaat, als je brein niet meer functioneert. Dat de keuzes, die we maken geen keuzes zijn, maar de uitkomst van een heel saai algoritme, opgebouwd uit in DNA vastgelegde data door de eeuwen heen.

Soms zie ik een glimp van een andere wereld, die ergens zou moeten zijn. Vaak ben ik dan onderweg. Bij voorkeur op een voor mij eerder onbetreden pad. Of ik denk aan vroeger en wat had kunnen. Dan neem ik even later een hap van mijn biefstuk en realiseer me, dat het echte leven nooit zo goed kan zijn. Het kan toch niet, dat alles zo ontzettend perfect is? Tot de bearnaisesaus en de krokantie van de aardappelcroquettes aan toe. Maar dan is er altijd wel weer wat, dat me uit het moment trekt en mijn hoofd weer aan de gang zet, waardoor ik in het echt geen meter van mijn plek kom.

Mijn hele leven wordt me al afgeleerd impulsief te handelen. Eerst waren het mijn ouders en school. Later was het mevrouw Solo en werk. En tegenwoordig heb ik mezelf zo netjes geconditioneerd, dat ik mijn eigen impulsen onder controle heb. Meestal in ieder geval. Meestal ga ik niet zonder plan en afspraken de deur uit. Meestal ben ik op tijd thuis. Meestal doe ik wat goed is voor me. Ik vertoon de voorspelbaarheid van een goudvis die rondjes zwemt. En mijn omgeving lijkt daar heel content mee.

Heel soms denk ik aan die ongedefinieerde plek, waar ik ooit heel even was. Misschien een uur, misschien een paar dagen. Dan zie ik de plek voor me en loop ik heel even door een straat en verlang er ineens heel erg naar daar heen te gaan. Als was het gewoon om weg te zijn uit de vissenkom. In het geniep start ik dan de voorbereidingen voor die ene keer, dat het echt gaat gebeuren. Dat iedereen naar de kat kijkt en de lege kom. Schr\u00f6dinger zal op dat moment wijselijk zwijgen.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

VON SOLO
DICHTER, COLUMNIST, \u00a0PERFORMER EN CINEAST
Check de actualiteiten van\u00a0VON SOLO\u00a0op www.vonsolo.nl<\/a>
Lees ook de wekelijkse column van VON SOLO op www.POMgedichten.nl<\/p>\n\r\n\t\t