{"id":29007,"date":"2024-08-09T22:33:55","date_gmt":"2024-08-09T20:33:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=29007"},"modified":"2024-08-09T23:43:21","modified_gmt":"2024-08-09T21:43:21","slug":"cartouche-het-gedicht-van-de-week-hoe-jij-lucinda-me-het-licht-liet-zien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2024\/08\/09\/cartouche-het-gedicht-van-de-week-hoe-jij-lucinda-me-het-licht-liet-zien\/","title":{"rendered":"CARTOUCHE – het gedicht van de week – ‘hoe jij, Lucinda me het licht liet zien…’"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a>
Cartouche schreef het gedicht van de week – de gevierde dichter van de site pomgedichten.nl die het meeste goud wist binnen te slepen bij de legendarische zondagochtendwedstrijden. hoe de tijd gaten deed slijten in de geliefden van weleer. mijn romantische hart slaat op hol – het is die jeugdliefde – elke jeugdliefde die hier wordt geraakt. in ons allemaal gesleten en dat Cartouche er verlichte woorden van liefde aan weet te geven.


Lucia<\/strong>

Ach ja – weet je nog- toen we botsten
om het hardst tegen elkaar op de kermis
wij samen de roos probeerden te vangen
met een zuurstok en twee suikerspinnen na
 
je me deed oprichten, de pluim voor je ving
hoe onbevangen, hopeloos jong we waren
een paar uur, dagen een heel leven scheen
en  tijd , gaten ging slijten in ons beiden
 
we uitvlogen en de einder zochten tot
de maat der dingen begon te wringen
onze voet de Italiaanse laars ontgroeide
ging knellen en Mephisto het overnam
 
het pad van voortgang en aanpassing
ik nooit vergeten zal hoe jij, Lucinda
me het licht liet zien- je stralende blik
in de rups van die pre-coronatijd toen
 
afstand nog compleet ondenkbaar
ik nooit vergeten kan \u2013 elk jaar opnieuw
hoe de zomer \u2013 zij het in semi-lockdown
ons om een nieuwe kermis roepen  blijft
 

Cartouche

–>
ach ja ik herinner me ook de kleine kermis, de gevangen pluim bij het rondgaan. de kaneelstok en de suikerspinnen. hij kan het wel hoor cartouche. bijna zeg je dat na zo een eerste strofe wel een liedje gezongen kan worden. en c de pirate<\/strong> zingt dan ook dat liedje. hoe hopeloos jong, en hoe de tijd gaten deed slijten in de geliefden van weleer. mijn romantische hart slaat op hol – het is die jeugdliefde – elke jeugdliefde die hier wordt geraakt. in ons allemaal gesleten en dat Cartouche er verlichte woorden van liefde aan geeft. geniet het gedicht van de week op uw pom.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n