{"id":30257,"date":"2025-01-11T06:39:50","date_gmt":"2025-01-11T05:39:50","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/?p=30257"},"modified":"2025-01-12T08:15:14","modified_gmt":"2025-01-12T07:15:14","slug":"wie-wint-de-enige-echte-virtuele-heeft-u-ook-van-die-dagen-dat-alles-tegenzit-trofee-op-pomgedichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pomgedichten.nl\/index.php\/2025\/01\/11\/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-heeft-u-ook-van-die-dagen-dat-alles-tegenzit-trofee-op-pomgedichten\/","title":{"rendered":"Max Lerou en Cartouche winnen de enige echte virtuele – heeft u ook van die dagen dat alles tegenzit – trofee op pomgedichten"},"content":{"rendered":"\n

alle pomkanonnen zijn al langs geweest – dus we kunnen aan de eremetalen. dichters dank jullie wel oor het insturen van de teksten. ik hoop op mooie dagen al staat los angeles in de fik – het zo actuele gedicht van max lerou heeft het kenmerk van de gouden glans die over los angeles momenteel nog steeds nederdaalt -een heerlijk actueel gedicht. hollywood in de fik – kan mij het schelen – kan mij ook niks schelen zou mijn kleinzoon mij nazeggen – nouja we leven mee – of zoals anke labrie ramses citeerde – we leven nog (en niet zeuren) – gelukkig maar. naast max lerou moet het goud deze week toch ook naar Cartouche – die pakt de dagen die maar niet willen meezitten heerlijk uit. grote troost voor de lezer – niet alleen de lezer treft alledaags ongemak – in ieder geval kent ook dichter cartouche die dagen – mooi gedaan – max en g\u00e9rard van harte.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>

de druppel valt niet ver van de kraan <\/strong>                                                                                                                                                                                                   
dan zie je weer het zoontje
van iemand waarvan je had gewild
dat het een vage kennis was
maar nee het is een oude vriend
 
druppel van hetzelfde water weet je
nog een jaar of twee en het joch
steekt de vingers van een vrindje
in het open stopcontact achter de keukendeur
 
en weer zal er het theelichtje zijn
dat uit zichzelf dichterbij de rand
van de tafel schuift en dan de hond
in brand het moet wel fikkie zijn
 
ml

ja brandende theelichtjes die uit zich zelf de hond in lichterlaaie zetten – dat zijn die dagen ja – max lerou bedenkt ze – en ze zijn heerlijk om te lezen – eindelijk het leed bij een ander – eindelijk voor even een einde aan dat overdreven FB universum met alleen maar gelukkige mensen daarin. nee de hond in de fik dat is het ware leven. en als je niet oppast het hele huis en even later geheel los angeles.

 <\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"\"<\/a>

Hoe het uitziet<\/strong>

dat je niet meer weet of het
twee voor of na twaalf is

geen spoor van maagdelijk wit
slechts mist die zicht ontneemt
en aanvoelt als min een

wat ik ook schreef of zeg
het zet geen zoden aan de dijk
het hoge bed waar wij zo vaak
maar de kuil in het laken

waarin al wat je aanpakt
je uit handen glipt, zo\u2019n dag
waar je geen beweging in krijgt
helemaal haar niet die naast je

de grijnslach op haar gezicht
zo\u2019n onbestorven dag te weten
van voor noch van achteren te leven

murw geslagen – te slap
zelfs om de hand aan jezelf te slaan

de vrees voor wat verschiet


11-01-2025 \/ Cartouche

ja cartouche kun je om een boodschap sturen – \u2018zo\u2019n dag
waar je geen beweging in krijgt; dat is inderdaad de dag die we bedoelen. het kan niet mooier gezegd. zo een dag die je verlamt – over zo een dag willen we lezen – dat wij niet alleen maar dat gelukkig ook een dichter als cartouche het zelfde leed kan treffen – niet dat we het hem gunnen maar het is ook wel fijn dat de wasmachines in huize cartouche aan de wandel gaan en niet alleen bij ons.  dat de kachel het niet doet bij cartouche – prima – heb ie ook eens wat! haha.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n